ဘာလိုတယ်လီ- အယ် အစ်တီဖာ့ ဒူဘိုင်းအသင်းမှာ ပျော်ဖို့ပဲ လာကစားတာ၊ ကျွန်တော် ဆက်ကစားချင်တယ်

Mario Balotelli နာမည်ကို ပြောလာတိုင်း၊ အထူးသဖြင့် အီတလီမှာဆိုရင်၊ နောင်တရတဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ အမြဲလိုလို တွဲလျက်ရှိပါတယ်။ “အခြေအနေတွေသာ မတူခဲ့ရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ” လို့ တွေးမိတဲ့သူတွေ အမြဲရှိပါတယ်။ သူက ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ကစားသမားတွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်းရှိခဲ့လို့ ဒီကစားသမားအတွက် လူတိုင်းက သက်ပြင်းချကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ကို လူကိုယ်တိုင်တွေ့ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးကို မြင်တဲ့အခါ အသက် ၃၆ နှစ်အရွယ် တိုက်စစ်မှူးဟာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ရင့်ကျက်မှုကို ပြသခဲ့တာကို သင်နားလည်လာပါလိမ့်မယ်။ အီတလီဘောလုံးလောကရဲ့ လက်ရှိ အခက်အခဲနဲ့ အားကစားရဲ့ လမ်းဘေးယဉ်ကျေးမှု ပျောက်ဆုံးနေမှုအပေါ် သူ့ရဲ့သုံးသပ်ချက်က ထူးထူးခြားခြား ရှင်းလင်းပါတယ်။ Balotelli ဟာ သူ့ရဲ့ ငယ်ဘဝကို ပြန်ပြောပြတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ဆူပူကြမ်းတမ်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို နောက်ဆုံးမှာတော့ ပြန်လည်သင့်မြတ်သွားပြီဖြစ်ပြီး မပြည့်ဝသေးတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို လိုက်လံနေတော့ဘူးဆိုတာ ရှင်းပါတယ်။

Balotelli ဟာ UAE က Adanaspor ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တာက ဂိမ်းကို ပျော်ရွှင်ဖို့၊ ကွင်းထဲမှာ အစစ်မှန်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ နဲ့ သူ့အစ်ကို Enock နဲ့အတူ ကစားရတဲ့ မိသားစုအိပ်မက်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ သက်သက်ပါပဲ။ သူက “ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီအကြံက နောက်ဆုံးအချိန်ကျမှ ပေါ်လာတာပါ။ ဥက္ကဋ္ဌက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ စကားပြောဖြစ်ခဲ့တယ်။ ပရောဂျက်က ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားစေတယ်။ လူတွေက အမြဲပြောတယ် ‘မင်း ဒူဘိုင်းကို ပိုက်ဆံအတွက်သွားတာ’ တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်တော့်မှာ အဲဒါ မလိုပါဘူး။ ဒါကြောင့် ပိုက်ဆံက တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီပရောဂျက်က တကယ်ကို ကောင်းပြီး ယှဉ်ပြိုင်မှုပြင်းထန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီအကြံကို ပိုနှစ်သက်လာပြီး စမ်းကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

အရှေ့အလယ်ပိုင်းမှာ ကစားရတဲ့ လက်တွေ့ဘဝက Balotelli ရဲ့ အတိတ်အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပါပဲ။ သူက “အခြေခံအဆောက်အအုံ ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင်တော့ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ အားကစားကွင်းတွေက လှတယ်။ ပြဿနာက ပရိသတ်တွေပါပဲ။ ဘယ်သူမှ မလာကြဘူးဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ ဝမ်းနည်းစရာပါ။ အဖွဲ့အစည်းပိုင်းလည်း နည်းနည်းအားနည်းနေပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တိုးတက်လာမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အသင်းအားလုံးကို ပြောနေတာပါ” လို့ ပြောပါတယ်။ သူ့အစ်ကိုနဲ့ ကစားရတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူက “အရမ်းကို အံ့သြဖို့ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက တစ်နေ့ကျရင် အတူတူကစားမယ်လို့ အမြဲပြောခဲ့ကြတယ်။ သူက အမြဲမေးတယ် ‘မင်း Inter၊ Milan ဒါမှမဟုတ် Manchester City ကို သွားရင် ငါ မင်းနဲ့ ဘယ်လိုကစားနိုင်မလဲ’ တဲ့။ ကျွန်တော်က နည်းနည်းကြီးလာရင် အဆင့်နိမ့်တဲ့အသင်းကို သွားကောင်းသွားနိုင်တယ်၊ သူတို့က ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို အခွင့်အရေးပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါက အမြဲတမ်း အိပ်မက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး အခုတော့ အကောင်အထည် ပေါ်လာပါပြီ” လို့ ပြောပါတယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်မှာ ရှိနေပေမဲ့လည်း Balotelli ဟာ သူ့ရဲ့ ဇာတိနိုင်ငံ ဘောလုံးလောကမှာရှိတဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ပြဿနာတွေကို အထူးသဖြင့် အီတလီက ကမ္ဘာ့ဖလားသုံးကြိမ်ဆက် လွဲချော်ပြီးနောက်မှာ ပြတ်ပြတ်သားသား သတိပြုမိနေဆဲပါ။ သူက “ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ပြဿနာက ရိုးရှင်းပါတယ်။ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ရှင်းပြချက်တွေထက် လက်တွေ့ကျတဲ့ ရှင်းပြချက်တွေကို ပေးချင်ပါတယ်။ နေ့စဉ်ဘဝနဲ့ အီတလီမှာ မြင်တွေ့ရတဲ့ အရာအားလုံးပေါ်မှာ အခြေခံပြီးပေါ့” လို့ ပြောပါတယ်။

“ကျွန်တော်တို့ ကလေးဘဝတုန်းက နာရီပေါင်းများစွာ ကစားခဲ့ကြတာ။ ဘောလုံးကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် မှောင်တဲ့အထိ အိမ်မပြန်လို့ အမေ မကြာခဏ ဒေါသထွက်ခဲ့တာကို မှတ်မိတယ်။ မနက်ဖြန် အပြင်ထွက်ပြီး ကစားခွင့်မရတော့ဘူးလို့ ခြိမ်းခြောက်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု Bresica လို မြို့တွေကို ကျွန်တော် လမ်းလျှောက်သွားတဲ့အခါ – တခြားအီတလီမြို့တွေမှာလည်း ဒီလိုပဲ မြင်ရတယ် – ပန်းခြံတွေက လွတ်နေတယ်၊ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” လို့ Balotelli က ပြောပါတယ်။

Balotelli က ဆက်ပြီး “ကွန်ပျူတာတွေ၊ မိုဘိုင်းဖုန်းတွေနဲ့ ဂိမ်းစက်တွေက အရာတော်တော်များများကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ မိဘတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အခု ၇ နှစ်သားကလေးက သုံးရက်တစ်ခါ နှစ်နာရီပဲ ကစားတယ်။ ကျွန်တော်တို့တုန်းကလည်း အတူတူပဲ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်တာတွေ ရှိပေမဲ့ နေ့တိုင်း ပန်းခြံထဲမှာ သုံးနာရီကြာ ကစားခဲ့တယ်။ အဲဒါက ကစားနေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းကတော့ အပိုလေ့ကျင့်မှုပဲ။ အရည်အချင်းက လမ်းတွေပေါ်နဲ့ ပန်းခြံတွေမှာ ကြီးထွားလာတယ်လို့ ကျွန်တော် တကယ်ယုံကြည်တယ်။ ပိုကစားလေ ပိုသင်ယူရလေပဲ၊ အသက်ကြီးတဲ့ ကလေးတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရတာပေါ့။ ကောင်းကောင်းကစားနိုင်ရင် ကိုယ့်အသက်အရွယ်တူ ကလေးတွေနဲ့ ကစားခွင့်မပေးဘူး။ အသက်ကြီးတဲ့ ကလေးတွေနဲ့ ကစားခိုင်းတယ်။ အဲဒီစိန်ခေါ်မှုတွေက နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော့်ကို အများကြီး အထောက်အကူပြုခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ထက် အသက်ကြီးတဲ့သူတွေနဲ့ ကစားရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကစားသမားဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံးအရာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ခဲ့တာ” လို့ ပြောပါတယ်။

“ဒီကနေ့ ကလေးတွေက ဖုန်းကိုပဲ ကြည့်နေကြတယ်။ Ronaldinho ဗီဒီယိုတွေ ကြည့်ပြီး သူတို့ Ronaldinho လို ဖြစ်နေပြီလို့ ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် Ronaldo လို ခံစားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျွန်တော် အဲဒီလှုပ်ရှားမှုတွေကို ပန်းခြံထဲမှာ တကယ်လုပ်နိုင်လို့ပါ။ လုံးဝကို ကွာခြားပါတယ်” လို့ Balotelli က ပြောပါတယ်။

အီတလီဘောလုံးလောကရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအပေါ် သူ့ရဲ့ အကောင်းမြင်စိတ် နည်းပါးပေမဲ့ အီတလီလက်ရွေးစင်အသင်းအတွက် ၃၆ ပွဲကစားပြီး ၁၄ ဂိုးသွင်းယူခဲ့တဲ့ ဒီတိုက်စစ်မှူးက ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်ကို ယုံကြည်နေဆဲပါပဲ။ သူက “ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် နောက်မျိုးဆက်ကို ယုံကြည်ပါတယ်။ ချက်ချင်းတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်နှစ်မျိုးဆက် သုံးမျိုးဆက်အတွင်းမှာ ပြောင်းလဲမှုတွေကို မြင်ရပါလိမ့်မယ်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ အနိမ့်ဆုံးအခြေအနေကို ရောက်တာက ပုံမှန်ပါပဲ။ အဲဒီနောက်မှာ ပြန်လည်နာလန်ထူလာမှာ အမြဲရှိပါလိမ့်မယ်။ စပိန်၊ ပြင်သစ်နဲ့ ဂျာမနီတို့အားလုံး ဒီလိုအဆင့်တွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပါတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

လက်ရွေးစင်အသင်းအကြောင်း ပြောတဲ့အခါ Roberto Mancini ကို ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး။ Mancini နည်းပြချုပ်အဖြစ် ပြန်လာတာကလည်း အရေးပါပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက Balotelli ရဲ့ နည်းပြဆရာဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ကစားသမားဘဝ အအောင်မြင်ဆုံး ကာလအတွင်း အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခဲ့လို့ပါ။ သူက “သူ့မွေးနေ့အတွက် ဂုဏ်ပြုစာတို ပို့ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ပြန်ပြီးနောက်ပြောင်ခဲ့တယ်။ ‘တွေ့လား၊ ကျွန်တော် ကစားနိုင်တုန်းပဲ’ လို့ပေါ့” Balotelli က “သူ လက်ရွေးစင်အသင်းကို ပြန်လာတာ အရမ်းပျော်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို အရမ်းကြိုက်ပြီး အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ အီတလီမှာ လူတွေက နည်းပြကို အပြစ်တင်လေ့ရှိပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် စနစ်က ပိုပြီးတာဝန်ယူသင့်ပါတယ်။ အဲဒါက အမှန်တရားပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မပြောချင်ကြဘူး” လို့ ပြောပါတယ်။

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက Balotelli အီတလီအတွက် နောက်ဆုံးကစားခဲ့တဲ့ပွဲက ၂၀၁၈ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၇ ရက် Bologna မှာ ပိုလန်နဲ့ ကစားခဲ့တဲ့ပွဲပါ။ အဲဒီပွဲက Mancini ရဲ့ နည်းပြချုပ်အဖြစ် ပထမဆုံးတာဝန်ယူစဉ်မှာ ပထမဆုံးသော တရားဝင်ပွဲစဉ်လည်း ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါဆို Balotelli ဟာ Mancini လက်အောက်မှာ အီတလီအသင်းကို ပြန်လာနိုင်မလား။ သူက “ကျွန်တော် ဂိုးတွေ ဆက်သွင်းနေမယ်ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက်ပါပဲ” လို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေခဲ့ပါတယ်။

Balotelli ရဲ့ အင်္ဂလန်မှာ ကစားခဲ့တဲ့ကာလတွေက သူ့ရဲ့ ဆူပူကြမ်းတမ်းတဲ့ ကစားသမားဘဝရဲ့ ထူးခြားချက်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်နေဆဲပါ။ အထူးသဖြင့် Manchester City မှာ သုံးနှစ်တာကာလအတွင်း Mancini လက်အောက်မှာ ပရီးမီးယားလိဂ်နဲ့ FA ဖလားကို ဆွတ်ခူးခဲ့ပါတယ်။ သူက “အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကစားသမားဘဝ အမှတ်ရစရာအကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။ Manchester City က အဲဒီတုန်းက အခုလောက် နာမည်မကြီးသေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီအသင်းကို ဝင်ရောက်ပြီး Manchester City ဟာ ဒီကနေ့ အသင်းဖြစ်လာဖို့ ပထမဆုံးခြေလှမ်းတွေကို စတင်ခဲ့တာကို မြင်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက အထူးခံစားချက်ကို ပေးပါတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် အများကြီး ပိုအဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ကစားသမားဘဝ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိလာတာနဲ့အမျှ Balotelli ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေက ရှင်းပါတယ်။ သူက “ကျွန်တော် နေကောင်းပါတယ်။ ခြေထောက်ပြဿနာ နည်းနည်းရှိတာကနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကတော့ ဆက်ရှိနေပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဖြစ်နေပါတယ်။ ရာသီဥတုက အရမ်းပူတော့ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင်ကို ကောင်းကောင်းစီမံခန့်ခွဲပြီး ထက်မြက်စွာ ကစားနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းကောင်းကစားနိုင်ပါသေးတယ်။ အပူကတော့ အားနည်းချက်တစ်ခုပါပဲ” လို့ ပြောပါတယ်။

“ကွင်းထဲမှာ ကျွန်တော် နေကောင်းသရွေ့ ဆက်ကစားချင်ပါတယ်။ ဘောလုံးကစားတာက ကျွန်တော် ချစ်တဲ့အရာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ‘လုံလောက်ပြီ’ လို့ မပြောသေးသရွေ့ ဆက်ကစားနေပါမယ်။ ကွင်းပြင်ပမှာတော့ အနားယူပြီးတဲ့အခါ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ပြီး ကလေးတွေပေါ် အာရုံစိုက်ချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိုပြီးတည်ငြိမ်တဲ့ဘဝကို ပိုကြိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကစားသမားဘဝက အမြဲတမ်း အရမ်းအလုပ်များခဲ့တာဆိုတော့ တည်ငြိမ်တဲ့ဘဝက မဆိုးပါဘူး” လို့ Balotelli က ပြောပါတယ်။

Balotelli ဟာ သူ့ရဲ့ ၁၆ နှစ်သားအရွယ်ကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဘာပြောမလဲ။ သူက “အချို့သော ရွေးချယ်မှုတွေကို မလုပ်ဖို့ ပြောမယ်” လို့ ပြောပြီး “တိကျတဲ့အချိန်တွေမှာ အချို့သောသူတွေရဲ့ စကားကို နားထောင်ဖို့လည်း ပြောမယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com