ตามรายงานของ La Gazzetta dello Sport ป. ซีลินสกี้ กองกลางของอินเตอร์ มิลาน ได้กล่าวว่าหลังจากใช้ชีวิตในอิตาลีมา 15 ปี เขายังคงต้องการที่จะอยู่ในระดับสูงสุด โดยมีเป้าหมายที่จะแข่งขันเพื่อคว้าแชมป์แชมเปียนส์ลีกกับอินเตอร์ มิลาน

จากหน้าต่างโรงแรมที่มองเห็นอ่าว แม่น้ำสวอนไหลสู่มหาสมุทรอินเดีย ป. ซีลินสกี้ พบทิศทางของเขาตั้งแต่เนิ่นๆ – เขาหลงรักอิตาลี และตอนนี้เขากำลังมองหาช่องทางใหม่ๆ เพื่อเสริมสร้างอาชีพของเขา ในฐานะหนึ่งในผู้เล่นคนสำคัญของอินเตอร์ มิลาน ในฤดูกาลที่พวกเขาคว้าดับเบิลแชมป์เมื่อปีที่แล้ว นักเตะโปแลนด์วัย 32 ปีคนนี้กำลังเตรียมพร้อมสำหรับฤดูกาลใหม่และไม่ได้จำกัดตัวเองไว้เลย ท้ายที่สุดแล้ว ความฝันก็เป็นส่วนหนึ่งของความทะเยอทะยาน

แล้ว เราควรเรียกคุณว่าอะไรก่อน ปีโอตอร์ หรือ ป. ซีลินสกี้?

"ป. ซีลินสกี้ ก็ได้ครับ"

เอาล่ะ ป. ซีลินสกี้ ตอนนี้ปี 2026 แล้ว คุณอยู่ในอิตาลีมา 15 ปีแล้ว ครึ่งชีวิตของคุณเลยทีเดียว ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นครับ?

"เพราะผมมีความผูกพันกับประเทศของคุณครับ หลายครั้งที่ผมมีโอกาสย้ายไปที่อื่น แต่ทางเลือกแรกของผมมักจะเป็นเซเรีย อา เสมอ อาหารอร่อย ชีวิตดี ทุกอย่างที่นักฟุตบอลต้องการอยู่ที่นี่ครับ"

แต่ลีกไม่ได้มีการแข่งขันสูงเหมือนเมื่อก่อนแล้วใช่ไหมครับ

"ผมไม่คิดว่ามันแย่ขนาดนั้นในระดับสโมสรนะครับ: อินเตอร์ มิลาน เข้าชิงชนะเลิศยุโรปมาสามครั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และทั้งโรมาและอตาลันต้าก็คว้าแชมป์มาแล้ว ผมไม่คิดว่าผลงานโดยรวมจะแย่ขนาดนั้นครับ"

การย้ายไปอูดิเนเซในปี 2011 เกิดขึ้นได้อย่างไรครับ?

"ตอนนั้นผมอายุ 17 ปี และออกห่างจากบ้านมาแล้วสี่ปี ใช้ชีวิตอยู่ในหอพักของ Zagłębie Lubin ห่างจากบ้าน 120 กิโลเมตร เราไปกับทีมเยาวชนโปแลนด์ที่ La Manga ในสเปนเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันเยาวชน และประสบการณ์นั้นโชคดีมากครับ เพราะครึ่งหนึ่งของเซเรีย อา ติดต่อผม โดยเสนอให้ผมทดลองเล่น 10 วัน อูดิเนเซสร้างความประทับใจให้ผมด้วยสัญญา และมันก็ออกมาดีจริงๆ ครับ: Andrea Carnevale เพียงแค่ต้องดูการฝึกซ้อมไม่กี่ครั้งก็รู้ว่าผมเก่ง ค่าตัวของผมแค่ 100,000 ยูโร ซึ่งผมคิดว่าเป็นการลงทุนที่ดีมากครับ"

คงจะปรับตัวยากในตอนแรกใช่ไหมครับ?

"มันยากจริงๆ ครับ แม้ว่าผมจะเรียนภาษาอิตาลีมาบ้าง แต่ก็พูดไม่ได้ หลังจากเข้าร่วมทีม กำหนดการเขียนว่า 'Ritiro' และผมก็ไม่รู้เลยว่ามันหมายถึงอะไร จากนั้นพวกเขาก็ปลุกผมและบอกให้เก็บกระเป๋าเพราะเราจะไปเข้าแคมป์ฝึกซ้อมบนภูเขา สมัยนั้นไม่มีความสะดวกสบายของอินเทอร์เน็ตเหมือนตอนนี้ และผมก็คิดถึงบ้านมาก คิดถึงเพื่อนๆ มีบางครั้งที่ผมอยากกลับโปแลนด์ด้วยซ้ำ Giorgio Arafuianis ครูสอนภาษาอิตาลีของสโมสร ช่วยผมได้มากครับ เขาเร่งการปรับตัวของผมเข้ากับทีม และยังช่วย Allan, Pereyra และคนอื่นๆ ด้วยครับ"

ย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้น คุณเริ่มเล่นฟุตบอลได้อย่างไรครับ?

"ผมมีวัยเด็กที่มีความสุขมากครับ พ่อของผม Bogusław เป็นโค้ช และเมื่อไหร่ที่เขามีเวลาว่าง เขาก็จะพาผมไปที่สนามและสอนทักษะต่างๆ ให้ผม ผมชอบเล่นเทนนิสด้วย และเคยคลั่งไคล้ Federer กับ Djokovic แต่สิ่งที่ผมรักจริงๆ คือฟุตบอลครับ ในสวนที่บ้าน ผมมักจะเล่นกับพี่ชายสองคนของผมครับ"

การฝึกฝนระยะยาวก็ช่วยให้คุณพัฒนาทักษะที่หาได้ยาก: การเตะได้ทั้งสองเท้า

"นี่มาจากการฝึกฝนครับ ครั้งหนึ่งตอนผมยังเด็ก แม่ของผม Beata พาผมไปดูเกมเพราะพ่อไปไม่ได้ ท้ายเกมนั้นมีการดวลจุดโทษ ผมเลยถามแม่ว่าผมเตะด้วยเท้าซ้ายได้ไหม เธอก็เห็นด้วย ผมเตะด้วยเท้าอีกข้างแล้วก็ไม่พลาด ตอนนี้ทุกอย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น ในลีกเยาวชน ผมเคยยิงฟรีคิกได้ด้วยเท้าแต่ละข้างเลยครับ"

ทุกคนบอกว่าไอดอลของคุณคือ Tomáš Rosický อดีตกองกลางตัวรุกของอาร์เซนอล

"ถูกต้องครับ ครั้งหนึ่งโรงเรียนเคยให้งานผมเขียนเกี่ยวกับไอดอลของผม ผมเขียนเกี่ยวกับ Rosický ครับ ตอนนั้นยังไม่มีผู้เล่นหมายเลข 10 ที่แข็งแกร่งขนาดนั้นในโปแลนด์ ผมเลยมองไปที่สาธารณรัฐเช็กเพื่อนบ้าน... ผมรู้ว่าเด็กหลายคนมองหาซุปเปอร์สตาร์อย่าง Zidane, Iniesta หรือ Ronaldinho และแน่นอน ผมชื่นชมพวกเขาด้วย แต่ Rosický คือคนที่ผมรู้สึกเชื่อมโยงมากที่สุด ผมยังเห็นลักษณะบางอย่างของตัวเองในตัวเขาด้วย และเขามีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาของผม สัตย์จริง เขาเป็นผู้เล่นระดับโลกจริงๆ ครับ"

ร่วมสมัยของคุณ ซึ่งตอนนี้เป็นผู้อำนวยการกีฬาของสปาร์ต้า ปราก คงจะภูมิใจในเรื่องนี้

"ผมไม่คิดว่าเขาจะรู้เรื่องนี้มาก่อนนะครับ บางทีเขาอาจจะเห็นวันนี้..."

อย่างไรก็ตาม เส้นทางของ ป. ซีลินสกี้ แตกต่างจากเขา: เขาย้ายจากหมายเลข 10 มาเป็นกองกลางริมเส้น และภายใต้ Chivu เขายังเล่นเป็นเพลย์เมกเกอร์ตัวรับด้วย

"ใครจะรู้ บางทีผมอาจจะจบอาชีพในโปแลนด์ในตำแหน่งกองหลังก็ได้... มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ผมกลายเป็นกองกลางตัวจริงที่เอ็มโปลี ครั้งแรกภายใต้ซาร์รี่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งกัตตูโซ่ช่วยให้ผมเปลี่ยนบทบาทได้ ที่อินเตอร์ มิลาน ผมก็กำลังเรียนรู้ที่จะเล่นเป็นเพลย์เมกเกอร์ตัวรับด้วยครับ"

คุณเคยไม่ชอบตำแหน่งนี้ คุณพูดตรงๆ เลย

"แต่ผมต้องยอมรับว่าตอนนี้ผมค่อยๆ ถูกโน้มน้าวแล้วครับ ตอนนั้นมันเป็นความต้านทานทางจิตวิทยามากกว่า ผมยังรู้สึกเหมือนเป็นกองกลางริมเส้นมากกว่า แต่ผมสามารถเล่นหน้ากองหลังได้อย่างสมบูรณ์แบบครับ"

เกิดอะไรขึ้นระหว่างปีแรกและปีที่สองของคุณที่อินเตอร์ มิลาน? เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว คุณดูเหมือนกำลังจะถูกโละทิ้งแล้ว

"ผมหวังว่าโค้ชคนใหม่จะสนใจที่จะทำความเข้าใจว่าทำไมมันถึงไม่ประสบความสำเร็จมาก่อน โชคดีที่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ครับ เขาเข้าใจผมและรอผม จากนั้นผมก็ค่อยๆ ปลดปล่อยศักยภาพของผมออกมา ผมไม่เคยคิดที่จะออกจากอินเตอร์ มิลาน เลยครับ"

ทำไมฤดูกาลแรกของคุณถึงแย่ขนาดนั้นครับ?

"อย่างแรกเลย ผมมีปัญหาอาการบาดเจ็บครับ ผมลองรองเท้าคู่ใหม่ แล้วก็เกิดแผลพุพองที่เท้าจนแม้แต่หมอนวดประจำทีมก็ไม่เคยเห็นมาก่อนในอาชีพของเขา เรื่องนี้ก็นำไปสู่ปัญหาอื่นๆ อีกครับ ประการที่สอง ความรับผิดชอบก็เป็นของผมเองด้วย ผมประเมินความยากของการย้ายทีมจากนาโปลีต่ำเกินไป ผมควรจะทำงานหนักขึ้นและยอมรับว่าผมไม่สามารถเป็นตัวจริงได้ตลอดเวลาครับ"

ตอนนี้คุณคาดหวังอะไรจากอินเตอร์ มิลาน ครับ?

"ความฝันของผมคือการคว้าแชมป์แชมเปียนส์ลีกครับ เราจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อสิ่งนั้น เริ่มต้นตั้งแต่ปีนี้ แต่ในลีกอิตาลี เราก็จะไม่ปล่อยให้โอกาสใดๆ หลุดมือไปเช่นกันครับ"

ในวัย 32 ปี คุณเริ่มคิดถึงสิ่งที่จะทำหลังจากการเกษียณแล้วหรือยังครับ?

"ผมไม่อยากคิดถึงมันครับ เพราะมันทำให้ผมกลัว และผมก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้น ผมจะได้รับแรงบันดาลใจจากนักเตะที่ยอดเยี่ยมอย่างโมดริช ซึ่งยังคงเล่นในระดับสูงในวัย 41 ปี และอยู่ในสภาพร่างกายที่ยอดเยี่ยม ผมต้องดูแลร่างกายให้ดีขึ้น และผมจะให้ความสำคัญกับมันมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อที่จะเล่นต่อไปได้ แต่ผมหวังว่าผมจะสามารถอยู่ในวงการฟุตบอลระดับสูงสุดได้อีก 5 ถึง 6 ปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อินเตอร์ มิลาน ครับ"

ป. ซีลินสกี้ เป็นคนแบบไหนนอกสนามครับ?

"ผมชอบอยู่กับครอบครัวและห่างไกลจากความวุ่นวายครับ ภรรยาของผมและผมมีลูกสองคนกับสุนัขหนึ่งตัว และเราชอบที่จะอาศัยอยู่ใกล้โคโม ห่างจากอัปปิอาโนไม่กี่กิโลเมตร กิจวัตรประจำวันของผมคือการพาลูกๆ ไปโรงเรียน แล้วก็ไปสนามฝึกซ้อมตั้งแต่เช้า ผมไม่ค่อยออกไปข้างนอกครับ มันก็เหมือนกันตอนอยู่ที่นาโปลี: ผมไม่ได้อยู่ในใจกลางเมือง แต่อยู่ที่โวลเทอร์โน ไม่ไกลจากศูนย์ฝึกซ้อมคาสเตล โวลเทอร์โน ครับ"

คุณยังคงมีส่วนร่วมในโครงการการกุศลในโปแลนด์

"ใช่ครับ เราได้สร้างสถานดูแลสองแห่ง ซึ่งรองรับเด็กกำพร้าหรือเด็กจากครอบครัวด้อยโอกาสได้รวม 20 คน พ่อแม่ของผมอาศัยอยู่ในหนึ่งในนั้นครับ เป็นความคิดของพวกเขา ลองคิดดูสิครับ ตอนผมยังเด็ก พวกเขาเคยรับเลี้ยงเด็กเหล่านี้บางคนแล้ว ครั้งหนึ่ง พวกเขาเกือบจะรับพี่น้องคู่หนึ่งมาเลี้ยงด้วยซ้ำครับ"

ประสบการณ์นี้สอนอะไรคุณบ้างครับ?

"ให้รู้จักแบ่งปันและเคารพผู้อื่นครับ"

แปลโดย AI

เว็บไซต์ AF เปิดตัวแล้ว! ดูข่าว ความคิดเห็น รายละเอียดแมตช์ และสถิติครบถ้วนบนคอมพิวเตอร์ของคุณ เยี่ยมชม: www.allfootballapp.com