มานูเอล เดล เวกคิโอ นักข่าวจาก มิลาน นิวส์ ได้เผยแพร่บทความบรรณาธิการที่ลงนามไว้ โดยระบุว่านักเตะของ เอซี มิลาน เริ่มพึงพอใจกับแทคติกการเพรสซิ่งสูงที่เคยนำความสำเร็จมาให้ และต้องฟื้นฟูทัศนคติที่ขยันหมั่นเพียรกลับคืนมา

ต่อไปนี้คือเนื้อหาบทความบรรณาธิการของมานูเอล เดล เวกคิโอ

ในวิสัยทัศน์ของ รูเบน อโมริม ทีมจำเป็นต้องฟื้นฟูการเพรสซิ่งสูงในแดนหน้า ที่นี่เราต้องการเน้นย้ำสองคำ: "ฟื้นฟู" และ "วิสัยทัศน์" เหตุผลที่เรากล่าวว่า "ฟื้นฟู" เป็นเพราะฤดูกาลที่แล้ว ภายใต้การนำของอัลเลกรี เอซี มิลาน ได้ละทิ้งความพยายามทั้งหมดในแทคติกพื้นฐานนี้ ถอยร่นไปทั่วสนามและผลักดันจุดศูนย์ถ่วงของรูปแบบการเล่นให้ต่ำลงอย่างมาก เล่นในลักษณะที่น่ารำคาญใจเสียด้วยซ้ำ แน่นอนว่าเราสามารถปกป้องโค้ชชาวทัสคานีผู้นี้ได้: สองปีที่ผ่านมาภายใต้ปิโอลี และปีที่ เปาโล ฟอนเซก้า และคอนเซเซาเป็นโค้ชคนละครึ่งฤดูกาล ทั้งหมดพิสูจน์ให้เห็นว่าทีมนี้ได้พัฒนาความรู้สึกรังเกียจ "การเพรสซิ่งแบบมีระเบียบ" ซึ่งเคยเป็นแทคติกอันเป็นเอกลักษณ์ที่มีประสิทธิภาพและน่าตื่นเต้นของพวกเขาในช่วงสามปีก่อนหน้านี้

แทคติกการเพรสซิ่งของ เอซี มิลาน: จากรุ่งโรจน์สู่ตกต่ำ

ปิโอลีได้ปรับปรุงสไตล์การเล่นของทีมอย่างไม่คาดคิด: สำหรับสองหรือสามปีนั้น เราได้เขียนไว้ที่นี่ว่า เอซี มิลาน เป็นทีมที่ดีที่สุดในยุโรปในการสร้างโอกาสทำประตูโดยการแย่งบอลกลับมาได้ในแดนรุก ซึ่งหมายความว่าผู้เล่นรอสโซเนรี่มีการจัดระเบียบที่ดี มีสภาพร่างกายที่แข็งแรง และที่สำคัญที่สุดคือมีความปรารถนาและจิตวิญญาณแห่งการเสียสละ เต็มใจที่จะวิ่งอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในสนามเพื่อขัดขวางการสร้างเกมรุกของคู่ต่อสู้ในลักษณะที่สร้างความเสียหายอย่างสูง

แต่หลังจากคว้าแชมป์ลีก ทุกอย่างก็จบลง "คุณเริ่มพอใจแล้ว ฉันจำคุณไม่ได้อีกต่อไปแล้ว" หากอธิบายด้วยสไตล์ที่กระชับของดุชชิโอ ปาตาเน (ตัวละครสมมติจากละครตลกอิตาลีเรื่อง "Boris") นั่นคือวลีนั้น อย่างไรก็ตาม กาลที่แม่นยำกว่าควรเป็นอดีตกาล: คุณเคยพอใจ ไม่สิ พวกคุณทุกคนพอใจ ฤดูกาลแชมป์ที่ยอดเยี่ยมและสมควรได้รับเพียงครั้งเดียวกลับทำลายทุกสิ่ง: ผู้เล่นที่เป็นสัญลักษณ์ของ เอซี มิลาน ด้วยเหตุผลบางอย่าง เริ่มแสดงความเสื่อมถอยที่น่าเป็นห่วงในด้านประสิทธิภาพทางกีฬา บางคนจากไป บางคนได้รับบาดเจ็บ และบางคนฟอร์มตก แต่ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม พวกเขาไม่เต็มใจที่จะวิ่งเพื่อเพื่อนร่วมทีมอีกต่อไป

วิสัยทัศน์ของ รูเบน อโมริม และความรับผิดชอบของผู้เล่น

ดังนั้น สิ่งนี้นำเรากลับไปสู่คำอื่นที่เราต้องการเน้นย้ำ: "วิสัยทัศน์" ปัจจุบัน นี่เป็นเพียงแนวคิดนามธรรม เราเห็นเพียง "ชูซิง" (รูปแบบเริ่มต้น) 10 นาทีเมื่อเผชิญหน้ากับเซลติก และเงามากกว่าครึ่งชั่วโมงเมื่อเล่นกับอินเตอร์ มิลาน รูเบน อโมริม ต้องการการเพรสซิ่งสูงที่สวยงามซึ่งทำให้คู่ต่อสู้รับมือได้ยาก นี่ค่อนข้างคล้ายกับการแสดงภาพเกมของ เอซี มิลาน เมื่อเร็วๆ นี้ เพียงแต่กลับกันโดยสิ้นเชิง: เป็นเวลาหลายปีแล้วที่รอสโซเนรี่ต้องดิ้นรนอย่างมากเมื่อสร้างเกมจากแนวรับ ทุกคนสามารถสังเกตด้วยความอยากรู้ บางทีในการแข่งขันวอร์มอัพครั้งต่อไป เพื่อดูว่ารอสโซเนรี่จัดการกับการทุ่มในครึ่งสนามของตนเองอย่างไร ถ้ามันไม่เศร้าขนาดนี้ ฉากนี้คงจะตลกนิดหน่อยด้วยซ้ำ

สถานการณ์ปัจจุบันจะต้องกลับกันโดยสิ้นเชิง: ทีมจะต้องกลับมาเป็นเครื่องจักรเพรสซิ่งสูงอีกครั้งและปฏิบัติจริงเมื่อเปลี่ยนจากรับเป็นรุก หากการสร้างความไว้วางใจ การสร้างความทรงจำกล้ามเนื้อ และแม้กระทั่งการนำผู้เล่นที่มีความสามารถมากขึ้นในด้านการส่งบอลและการเชื่อมโยงกันยังคงต้องใช้เวลา ก็ไม่มีข้อแก้ตัวเมื่อพูดถึงแทคติกการเพรสซิ่ง สิ่งนี้ต้องใช้ความเต็มใจที่จะเสียสละ การจัดระเบียบที่เข้มงวด สภาพร่างกายที่ยอดเยี่ยม และความสามารถพื้นฐานในการอ่านสถานการณ์เกมต่างๆ ไม่ว่าโค้ชจะเป็นใคร ก็ไม่ควรมีข้อแก้ตัวสำหรับแทคติกพื้นฐานนี้ ผู้คนสามารถใช้เวลาหลายชั่วโมงในการประเมินปิโอลี เปาโล ฟอนเซก้า คอนเซเซา อัลเลกรี และตอนนี้ รูเบน อโมริม แต่ท้ายที่สุดแล้ว ผู้เล่นในสนามเสมอเป็นผู้กำหนดผลลัพธ์ของเกม หรืออย่างที่พบเห็นได้บ่อยขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา พวกเขาคือผู้ที่ทำตัวเองให้ดูโง่ หยุดแก้ตัวเสียที

แปลโดย AI

เว็บไซต์ AF เปิดตัวแล้ว! ดูข่าว ความคิดเห็น รายละเอียดแมตช์ และสถิติครบถ้วนบนคอมพิวเตอร์ของคุณ เยี่ยมชม: www.allfootballapp.com