ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ၁၆ သင်းအဆင့်မှ ထွက်ခွာခဲ့ရပြီးနောက် အမေရိကန် မီဒီယာ CBS က ယခုပြိုင်ပွဲတွင် အမေရိကန်အသင်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည့် ဆောင်းပါးရှည်တစ်ပုဒ်ကို ရေးသားခဲ့သည်။

အဆိုပါ မီဒီယာက “နှစ်တိုင်း နှစ်တိုင်း ရလဒ်က အတူတူပါပဲ။ အိမ်ရှင် အမေရိကန်အသင်းဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားတွေကြားထဲမှာ ဘယ်လ်ဂျီယံကို ရှုံးနိမ့်ပြီး ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ၁၆ သင်းအဆင့်ကနေ ထွက်ခွာခဲ့ရပါတယ်။ ဆီယက်တယ်လ်မှာ ၁-၄ နဲ့ ရင်နာစဖွယ် ရှုံးနိမ့်မှုက အသင်းရဲ့ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ခရီးစဉ်ရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း စိတ်မကောင်းစရာကောင်းတာက ရှုံးနိမ့်မှုသက်သက်တင် မဟုတ်ပါဘူး။ အသင်းက ပွဲစပြီး ၉ မိနစ်အတွင်းမှာပဲ အနောက်ကို ရောက်သွားခဲ့ပြီး ပွဲတစ်လျှောက်လုံးမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ပုံစံကောင်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သလို ခြုံပြောရရင် စွမ်းဆောင်ရည်က အလွန်ညံ့ဖျင်းခဲ့ပါတယ်။” ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ဒီဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားမှာ မော်ရစ်စီယို ပိုချက်တီနို လက်အောက်က အမေရိကန်အသင်းဟာ တဖြည်းဖြည်း ပုံစံရလာပြီး တိုးတက်လာခဲ့ကာ ၂၄ နှစ်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှုံးထွက်အဆင့်မှာ အနိုင်ရခဲ့ပါတယ်။ ရလဒ်တွေသက်သက်ကို ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ အောင်မြင်တဲ့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလို့ မှတ်ယူသင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့အခြေအနေက အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းပါဘူး။ ၃၂ သင်းအဆင့်မှာ ဘော့စနီးယားနှင့် ဟာဇီဂိုဗီးနားနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရာမှာ အမေရိကန်အသင်းဟာ ၁၀ ယောက်တည်းနဲ့ ကစားခဲ့ရပေမယ့်လည်း စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကို ပြသခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှုံးထွက်ပွဲနှစ်ခုရဲ့ စတင်ပုံကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အသစ်ထပ်တိုးလာတဲ့ ၃၂ သင်းအဆင့်က ကြားခံအဆင့်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်း ကြမ်းတမ်းတဲ့ ၁၆ သင်းအဆင့် ရှုံးထွက်ပွဲကတော့ ပြင်းထန်မှု အဆင့်ချင်း လုံးဝကို ကွာခြားပါတယ်။

၃၂ သင်းအဆင့်ဟာ အုပ်စုအဆင့်ရဲ့ တိုးချဲ့မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ၁၆ သင်းအဆင့်ကတော့ အမေရိကန်ဘောလုံးသမိုင်းမှာ အမှတ်တရဖြစ်စရာ အခိုက်အတန့်တွေအတွက် အဆင့်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အမေရိကန်ဟာ ပြိုင်ပွဲဝင်ရုံနဲ့ ကျေနပ်နေတဲ့ အားနည်းတဲ့အသင်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားရဲ့ အိမ်ရှင်ဖြစ်သလို ကမ္ဘာ့အဆင့် ၁၇ မှာရှိတဲ့ သူတို့ကို ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ပြသဖို့ မျှော်လင့်ထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တနင်္လာနေ့ ပွဲကွင်းမှာတော့ သူတို့ဟာ အဲဒီမျှော်လင့်ချက်တွေကို လုံးဝကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ပိုပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတာက ဖိုလာရင် ဘာလိုဂန် ရဲ့ အနီကတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ဟာ အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်လ် ထရန့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီးနောက် ပယ်ဖျက်ခံရတာပဲ ဖြစ်ပြီး ဒါက အမေရိကန်အသင်းကို အကျိုးမဖြစ်ထွန်းစေတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ရောက်စေခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ အနိုင်ရခဲ့ရင်တောင် အနိုင်ရမှုရဲ့ တန်ဖိုးကို အကြီးအကျယ် မေးခွန်းထုတ်ခံရမှာဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တော့ ဒီလို မြင့်မားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ အသင်းဟာ လုံးဝကို မအောင်မြင်တဲ့ ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာပါ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ နောက်ပိုင်းအခြေအနေက ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်လ်ဂျီယံအသင်းတစ်ခုလုံးဟာ ဒီအငြင်းပွားဖွယ်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် သိသိသာသာကို စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာခဲ့ပြီး လိုကာကူ ဂိုးသွင်းပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာ အောင်ပွဲခံခဲ့တာက အမေရိကန်ပရိသတ်တွေကို အကြီးအကျယ် စိတ်နာကြည်းစေခဲ့ပါတယ်။

ဒီအနိုင်ရမှုက ဥရောပ အနီရောင်နတ်ဆိုးတွေ အတွက် လုံးဝကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရှုံးနိမ့်မှုကနေ ရရှိတဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက ၂၀၂၂ ကာတာ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ၁၆ သင်းအဆင့်မှာ နယ်သာလန်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်ကထက် အများကြီး ပိုပြီး ကြီးမားပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက အမေရိကန်အသင်းဟာ အုပ်စုအဆင့်မှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အားကောင်းတဲ့ ဒတ်ချ်အသင်းကို ရင်ဆိုင်ရာမှာ စွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းခဲ့တာပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ အသင်းမှာ အနားယူချိန် အပြည့်အဝရှိပြီး အဓိက ကစားသမားတွေ အားလုံးလည်း ပါဝင်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ထိပ်တန်း ဥရောပ အင်အားကြီးအသင်းကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ပိုချက်တီနိုရဲ့ လက်အောက်မှာ အမျိုးသားအသင်းနည်းပြအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆောင်ရွက်ခဲ့တာက အမှန်တကယ်ပဲ အကောင်းဘက်ကို ပြောင်းလဲမှုတွေ အများကြီး ယူဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ၂၀၃၀ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ရောက်တဲ့အခါ အသင်းရဲ့ နည်းပြ ဘယ်သူဖြစ်မလဲဆိုတာကတော့ မသိနိုင်သေးပါဘူး။

အမေရိကန်အသင်းဟာ ဒီဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားကို ပွဲစတုန်းကနဲ့ အတူတူနီးပါး ရလဒ်နဲ့ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို မေးခွန်းထုတ်စေခဲ့ပါတယ်- အသင်းက ကမ္ဘာ့ဘောလုံးလောကရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ဘာတွေ လိုအပ်နေသေးတာလဲ။ ကာဗန် ဆူလီဗန်၊ ဂျူလီယန် ဟောလ်၊ ဇာဗီယာ ဂိုဇို နဲ့ အဒရီ မက်မီတီ တို့လို လူငယ်ကြယ်ပွင့်တွေ ထွက်ပေါ်လာတာက အမေရိကန်အသင်းအတွက် အနာဂတ်ကို တောက်ပနေသယောင် ရှိစေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကစားသမားတွေဟာ ၂၀၂၂ တုန်းကလည်း အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရပြီး အခုတော့ ဥရောပထိပ်တန်းလိဂ်တွေမှာ ကစားနေရပေမယ့်လည်း အဓိကပြိုင်ပွဲတွေမှာ ထူးထူးခြားခြား တိုးတက်မှုမျိုး မရှိသေးပါဘူး။

တစ်ချိန်က ချန်ပီယံလိဂ် ဆုရဖူးတဲ့ ခရစ္စတီယန် ပူလီဆစ် ကတော့ ဒီပွဲတစ်လျှောက်လုံး ပုံစံမမှန်ခဲ့ဘဲ ဒဏ်ရာကြောင့် စောစောစီးစီး ထွက်ခဲ့ရပါတယ်။ အမေရိကန်အသင်းဟာ ၁၆ သင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ပွဲစဉ်တွေ ရရှိခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အုပ်စုအဆင့် ပြိုင်ဘက်တွေ အားလုံးဟာ ကမ္ဘာ့အဆင့် ၆၄ ရှိတဲ့ ဘော့စနီးယားနှင့် ဟာဇီဂိုဗီးနား ထက် ဖီဖာ ကမ္ဘာ့အဆင့် ပိုမြင့်မားပါတယ်။

အသင်းရဲ့ ၁၆ သင်းအဆင့်ကို ရောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာကို ဖျောက်ဖျက်လို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ရှင်တွေအနေနဲ့ ပြင်ပမျှော်လင့်ချက်တွေက ပိုမြင့်မားတာကတော့ သဘာဝပါပဲ။ ရေရှည်ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီပြိုင်ပွဲက လူငယ်ဘောလုံးကို စိတ်ဝင်စားမှု မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး အမေရိကန်မှာ ဘောလုံးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အထောက်အကူပြုနိုင်ပါတယ်။ ဒါကို အကျိုးအမြတ်တစ်ခုလို့ ယူဆနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကွင်းထဲက စွမ်းဆောင်ရည်သက်သက်ကို ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ လက်လွတ်သွားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုဆိုတာ ငြင်းလို့မရပါဘူး။ ဒီအသင်းမှာ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိပြီး သူတို့အပေါ်ထားတဲ့ မျှော်လင့်ချက် မြင့်မားမှုကလည်း ထိုက်တန်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ တကယ်တမ်း ပြင်းထန်တဲ့ အဆင့်မြင့်ပွဲစဉ်တွေမှာ ကစားရတဲ့အခါမှာတော့ အရင်က အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ တိုက်စစ်ဆင်တဲ့ ကစားဟန်က လုံးဝကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ဟာ အရင်က အမေရိကန် ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားအသင်းတွေ ထားခဲ့တဲ့ ဂန္ထဝင်မြောက် အမှတ်တရအခိုက်အတန့်တွေကို ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ ၂၀၀၂ ခုနှစ်မှာ မက္ကဆီကိုကို ၂-၀ နဲ့ အနိုင်ရခဲ့တဲ့ “Double Zero Victory” က အမေရိကန်ဘောလုံးလောကမှာ အချိန်တိုင်းအတွက် ဂန္ထဝင်မြောက် အမှတ်တရတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေပါတယ်။ မာလစ် တီလ်မန် ရဲ့ သွေးစွန်းနေတဲ့ ခြေအိတ်ပွဲက ခဏတာ မှတ်မိနိုင်ပေမယ့် ရေရှည်ခံဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အဲဒီနိုင်ပွဲက အစကတည်းက သာလွန်တဲ့ အင်အားအပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပါ။ သူတို့ဟာ အထင်ကြီးစရာကောင်းအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သလို ပြီးခဲ့တဲ့လေးနှစ်အတွင်း အမေရိကန်ဘောလုံးရဲ့ တိုးတက်မှုကိုလည်း ပြသနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိတဲ့အတွက် ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အသင်းက ကျေနပ်ဖွယ်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com