ลิเวอร์พูลจัดอันดับท็อป 100 ผู้เล่นตลอดกาล: อันดับ 21 คืออดีตกัปตันทีมทอมป์สัน

ผลการสำรวจ 100 อันดับนักเตะยอดเยี่ยมตลอดกาลของลิเวอร์พูล เอฟซี กำลังเปิดเผยผลการจัดอันดับย้อนหลัง โดยมีฟิล ทอมป์สัน อยู่อันดับที่ 21

ก่อนหน้านี้ สโมสรลิเวอร์พูล เอฟซี ได้เชิญแฟนบอล อดีตนักเตะ นักข่าว และคณะกรรมการตัดสินของสโมสร มาร่วมโหวตและกำหนดอันดับสุดท้ายของ "100 นักเตะยอดเยี่ยมตลอดกาลของลิเวอร์พูล" จนถึงปี 2026

เกณฑ์การคัดเลือกพิจารณาจากความสามารถส่วนบุคคล อิทธิพล สถานะทางประวัติศาสตร์ และความสำเร็จของผู้เล่นในช่วงเวลาที่อยู่กับลิเวอร์พูล เอฟซี

การนับถอยหลังนี้จะสิ้นสุดลงด้วยการถ่ายทอดสดพิเศษในต้นเดือนกรกฎาคม ซึ่งจะมีการประกาศห้าอันดับแรกและผู้ชนะรางวัล "นักเตะยอดเยี่ยมที่สุดในประวัติศาสตร์ลิเวอร์พูล"

100 อันดับนักเตะยอดเยี่ยมตลอดกาลของลิเวอร์พูล เอฟซี:

อันดับที่ 100-91: แม็ค อัลลิสเตอร์, โซโบสลัย, หลุยส์ การ์เซีย, แจ็ค ค็อกซ์, บ็อบบี โรบินสัน, ลัลลานา, ลูคัส เลวา, เคอร์ติส โจนส์, ดิ๊ก ฟอร์ชอว์, แดนนี่ เมอร์ฟี

อันดับที่ 90-81: เดวิด จอห์นสัน, แจ็ค พาร์กินสัน, แซม เรย์โบลด์, คูตินโญ่, ดูเด็ก, ฟิล เทย์เลอร์, เจอร์รี เบิร์น, สมิเซอร์, แม็ตต์ บัสบี้, เคาต์

อันดับที่ 80-71: เรย์ ฮอว์ตัน, สเตอร์ริดจ์, ทอมมี่ ลอว์เรนซ์, รอนนี่ โมแรน, หลุยส์ ดิอัซ, อลัน อะคอร์ท, ฮามันน์, ทอม โบรว์มิลโลว์, มาติป, เฮสกี้

อันดับที่ 70-61: สแตบบินส์, ไวจ์นัลดุม, ฟาบินโญ่, แฟร์คลัฟ, โกเมซ, ออลดริดจ์, เรย์นา, รีเซ่, ปีเตอร์ ทอมป์สัน, จอห์นสตัน

อันดับที่ 60-51: ลองเวิร์ธ, แซมมี่ ลี, บ็อบ เพสลีย์, โจต้า, เจมี เรดแนปป์, โอริกี้, อลอนโซ, เบียร์ดสลีย์, แม็คคินเลย์, บัลเมอร์

อันดับที่ 50-41: โทแช็ค, จิมมี่ เคส, มิลเนอร์, เรสเบ็ค, แม็คมาน, ลอว์เลอร์, ตอร์เรส, โมลบี, กร็อบเบลาร์, นิคอล

อันดับที่ 40-31: แฮร์รี่ แชมเบอร์ส, อลัน เคนเนดี้, แม็คมานามาน, ทอมมี่ สมิธ, เรย์ เคนเนดี้, มาร์ค ลอว์เรนสัน, แม็คเดอร์ม็อตต์, รอนนี่ วีแลน, เอลิชา สก็อตต์, กอร์ดอน ฮอดจ์สัน

อันดับที่ 30-21: สตีฟ ไฮเวย์, ฮิวเพีย, เทรนต์ อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์, รอน เยตส์, โรเบิร์ตสัน, เฮนเดอร์สัน, ไมเคิล โอเวน, คาร์ราเกอร์, ฟีร์มีโน่

100 อันดับนักเตะยอดเยี่ยมตลอดกาลของลิเวอร์พูล เอฟซี อันดับที่ 21: ฟิล ทอมป์สัน

ปีที่เล่น: 1972–1983

ลงสนาม: 477

ประตู: 13

เกียรติประวัติ: ดิวิชันหนึ่งอังกฤษ (1972–73, 1975–76, 1976–77, 1978–79, 1979–80, 1981–82, 1982–83), ยูฟ่าคัพ (1973, 1976), เอฟเอคัพ (1974), ยูโรเปียนคัพ (1977, 1978, 1981), ยูฟ่าซูเปอร์คัพ (1977), ลีกคัพ (1981, 1982)

ในฐานะคนท้องถิ่นลิเวอร์พูล เอฟซี, ฟิล ทอมป์สัน คว้าเกียรติประวัติเกือบทุกรายการที่เป็นไปได้กับสโมสรที่เขาสนับสนุนมาตั้งแต่เด็ก แต่เขาก็ไม่เคยลืมรากเหง้าของตัวเอง

กองหลังผู้สง่างามเป็นกัปตันทีมหงส์แดงในการคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพในปี 1981 โดยนำถ้วยอันทรงเกียรตินั้นกลับไปยังผับท้องถิ่นของเขา The Falcon ในเมืองเคิร์กบี เพื่อเฉลิมฉลอง

อาชีพการค้าแข้งกว่าสิบปีของทอมป์สันที่สโมสรทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลิเวอร์พูล เอฟซี อย่างมั่นคง ซึ่งเป็นชื่อเสียงที่เขาสมควรได้รับอย่างยิ่ง

บ็อบ เพสลีย์ เคยกล่าวไว้ว่า: "ผมคิดว่าฟิลเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ดีที่สุดของนักฟุตบอลอาชีพ ทรัพย์สินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาในฐานะผู้เล่นคือความสามารถในการอ่านเกม ซึ่งเขาแสดงให้เห็นตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น"

"เขาไม่ใช่ผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดในตำแหน่งกองหลัง แต่สมองด้านฟุตบอลของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก"

ในเดือนเมษายนปี 1972 ภายใต้การดูแลของบิลล์ แชงค์ลีย์ ทอมป์สัน วัย 18 ปี ได้ประเดิมสนามกับทีมชุดใหญ่ในเกมพบกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด โดยในขณะนั้นเขาเป็นกองกลางร่างผอม

ต่อมาเขาได้ย้ายไปเล่นในตำแหน่งกองหลัง โดยจับคู่กับเอ็มลิน ฮิวจ์ส และต่อมาก็คืออลัน แฮนเซ่น กลายเป็นแกนหลักในแนวรับของทีมที่โดดเด่นในยุคนั้น

เขาทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพปี 1974 ซึ่งลิเวอร์พูล เอฟซี เอาชนะนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด 3-0 ที่เวมบลีย์ คว้าแชมป์เอฟเอคัพสมัยที่สองของสโมสร

ทอมป์สันพลาดไปเพียงเกมเดียวในฤดูกาล 1975–76 ที่ทีมคว้าแชมป์ลีก และทำประตูได้ในรอบรองชนะเลิศยูฟ่าคัพกับบาร์เซโลนา ซึ่งในที่สุดก็ช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพในฤดูกาลนั้น

เขาพลาดครึ่งหลังของแคมเปญแชมป์ยูโรเปียนคัพปี 1977 เนื่องจากอาการบาดเจ็บ แต่กลับมาลงสนามเป็นตัวจริงอีกหนึ่งปีต่อมาเพื่อช่วยให้ทีมป้องกันแชมป์ได้สำเร็จ

ในฤดูกาล 1978–79 ที่ทีมคว้าแชมป์ลีก เขาเป็นส่วนหนึ่งของแนวรับที่ทำสถิติเสียเพียง 16 ประตูจาก 42 นัดในลีก

ในช่วงเวลานี้ เขายังช่วยสร้างรูปแบบการเล่นอันเป็นเอกลักษณ์ของลิเวอร์พูล เอฟซี: สร้างสรรค์เกมรุกจากแนวรับและครองเกมด้วยการครองบอล

เขาเล่าว่า: "เราจะคอยตรวจสอบและส่งบอลไปมา ย้อนกลับไปตอนนั้น เราเล่นเพื่อความสุขในการครองบอล โดยตั้งเป้าที่จะครองบอลอยู่เสมอ"

"ปรัชญานี้ได้หล่อหลอมรูปแบบการเล่นของลิเวอร์พูล เอฟซี เราคว้าถ้วยรางวัลมากมาย และคู่แข่งมักจะไม่ได้ครองบอลเป็นเวลานาน"

ในเดือนเมษายน 1979 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นกัปตันทีม ในปีต่อมา เขายังคงคว้าเกียรติประวัติให้กับทีม รวมถึงลีกคัพครั้งแรกของลิเวอร์พูล เอฟซี ในปี 1981

หนึ่งเดือนต่อมาในปีเดียวกัน ลิเวอร์พูล เอฟซี เอาชนะเรอัล มาดริด ในปารีส คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ ซึ่งทอมป์สันได้ตอกย้ำสถานะตำนานของเขาที่แอนฟิลด์ในขณะที่เขายก "ถ้วยหูใหญ่" ขึ้น

เขาเป็นกัปตันคนที่สองในประวัติศาสตร์ลิเวอร์พูล เอฟซี ที่ยกถ้วยรางวัลนั้น และเป็นหนึ่งในห้าคนเท่านั้นที่ทำได้จนถึงปัจจุบัน

จากนั้นทอมป์สันก็คว้าแชมป์ดิวิชันหนึ่งอังกฤษอีกสองสมัยก่อนที่จะย้ายไปเชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด ในปี 1984 ซึ่งเป็นการสิ้นสุดอาชีพค้าแข้งของเขาที่ลิเวอร์พูล เอฟซี

แปลโดย AI

เว็บไซต์ AF เปิดตัวแล้ว! ดูข่าว ความคิดเห็น รายละเอียดแมตช์ และสถิติครบถ้วนบนคอมพิวเตอร์ของคุณ เยี่ยมชม: www.allfootballapp.com