คาร์ราเกอร์: เคนถอยลงต่ำเพราะมีคนในกรอบเขตโทษมากเกินไป แฟนอังกฤษควรอยู่กับความจริง

วันที่ 28 มิถุนายน ตามเวลาท้องถิ่น ในคอลัมน์ของเขาที่ลงใน The Telegraph คาร์ราเกอร์ระบุว่าผลงานของอังกฤษในฟุตบอลโลกจนถึงขณะนี้ยังไม่ดี และทีมยังคงต้องพึ่งพา ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม

ต่อไปนี้คือเนื้อหาของคอลัมน์:

เมื่อ โธมัส ทูเคิ่ล เข้ารับตำแหน่งคุมทีมชาติอังกฤษ เขารู้ว่าเขามีโชคที่ได้ผู้เล่นระดับโลกสองคน แต่เขาไม่แน่ใจว่าจะสามารถสร้างทีมชาติอังกฤษที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงได้หรือไม่ ตอนนี้ เมื่อฟุตบอลโลกเข้าสู่รอบน็อคเอาต์ สิ่งนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม ได้พิสูจน์อีกครั้งว่าทำไมพวกเขาถึงเล่นให้กับสองสโมสรที่ใหญ่ที่สุดในโลก นี่คือเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงเป็นความหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอังกฤษก่อนที่ทีมจะเดินทางมาสหรัฐอเมริกาเพื่อเข้าร่วมฟุตบอลโลก และอนาคตของอังกฤษจะไปได้ไกลแค่ไหนก็ยังคงขึ้นอยู่กับฟอร์มของพวกเขาเป็นส่วนใหญ่

เช่นเดียวกับที่พวกเขาเคยทำเพื่ออังกฤษในอดีต ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม ก็ก้าวขึ้นมาทำผลงานได้ดีอีกครั้งในช่วงเวลาที่กดดันที่สุด จนถึงขณะนี้ 5 ใน 6 ประตูของอังกฤษในฟุตบอลโลกครั้งนี้มาจากการมีส่วนร่วมโดยตรงของพวกเขา ขณะเดียวกัน ฮ. เคน ก็เกือบจะสร้างสถิติใหม่ด้วยทุกประตูที่เขายิง ประตูที่ 70 ของฤดูกาลยังทำให้เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายของอังกฤษ

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม นำทีมเอาชนะปานามา กลับโรงแรม เพลิดเพลินกับคำชื่นชม และเริ่มคิดถึงเกมถัดไป ผมอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าพวกเขาคิดเป็นการส่วนตัวหรือไม่ว่า: ถ้าหากระบบของทีมสมเหตุสมผลกว่านี้ พวกเขาสามารถมีส่วนร่วมกับทีมนี้ได้มากกว่านี้ การคาดเดาของผมคือ แม้ว่าทั้งคู่จะพอใจกับผลงานที่สำคัญของพวกเขา แต่พวกเขาก็จะผิดหวังกับหลายแง่มุมของสามเกมแรกจริงๆ

โดยเฉพาะ ฮ. เคน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่มีการแข่งขันระดับนานาชาติที่สำคัญ วลีที่ผมเกลียดที่สุดที่ได้ยินคือ: "ฮ. เคน ถอยลงลึกเกินไป และมันทำร้ายทีม" คำกล่าวนี้เรียบง่ายเกินไป ฮ. เคน เล่นในลักษณะนี้มาหลายปีแล้ว ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องใหม่ ปัญหาที่แท้จริงไม่ใช่การที่ ฮ. เคน ถอยลงนอกกรอบเพื่อรับลูก ปัญหาที่แท้จริงคือเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ควรเล่นอย่างไรเมื่อ ฮ. เคน ได้รับอนุญาตให้เล่นในลักษณะนี้ต่อไป

มีหลายเหตุผลที่ทำให้ ฮ. เคน ถอยลงลึกอยู่เสมอ ประการแรก เมื่อเขาอายุมากขึ้น ความเร็วของเขาไม่ดีเท่าเมื่อเขายังเด็ก ดังนั้นเขาจึงต้องเปลี่ยนสไตล์การเล่นแทนที่จะอยู่หลังแนวรับรอโอกาสตลอดทั้งเกม เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ฉลาดที่สุดในวงการฟุตบอลโลกและรู้โดยสัญชาตญาณว่าเขาควรจะอยู่ตรงไหน ประการที่สอง เขายังเป็นหนึ่งในผู้ส่งบอลที่ดีที่สุดของอังกฤษ เขาสามารถส่งบอลทะลุช่องที่เจาะแนวรับได้และยังสามารถจบสกอร์ได้อีกด้วย

ปัญหาที่แท้จริงอยู่ที่ระดับกลยุทธ์ หากผู้เล่นในรายชื่อผู้เล่นตัวจริงจำนวนมากเกินไปชอบที่จะครอบครองพื้นที่ "ระหว่างเส้น" ที่ ฮ. เคน ถอยลงมา มันจะแออัดเกินไป ผลที่ได้คือ: พื้นที่หน้ากรอบเขตโทษเต็มไปด้วยผู้คน แต่มีคนไม่พอที่จะโจมตีหลังแนวรับ เซาธ์เกตประสบปัญหานี้ในการแข่งขันสำคัญครั้งล่าสุด และในฟุตบอลโลกครั้งนี้ ปัญหายังคงมีอยู่ ในครึ่งแรกกับปานามา ฮ. เคน ได้สัมผัสบอลในเขตโทษเพียงครั้งเดียว สิ่งที่น่าเป็นห่วงกว่านั้นคือเขาสัมผัสบอลนอกกรอบเขตโทษน้อยมาก เพียง 10 ครั้งตลอดทั้งเกม และกับกานา เขาสัมผัสบอลตลอดทั้งเกมเพียง 20 ครั้ง สิ่งนี้จำกัดกองหน้าที่มีความสามารถรอบด้านและอาวุธที่อันตรายที่สุดของอังกฤษ ก่อนที่จะเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่า โธมัส ทูเคิ่ล ต้องคิดใหม่

เมื่อคืนที่ผ่านมา ปัญหาที่เห็นได้ชัดคือการวางมิดฟิลด์ตัวรุกสองคน ซึ่งหมายความว่าทั้ง Morgan Rogers และ จู๊ด เบลลิงแฮม ชอบที่จะเข้ามาในพื้นที่ที่ ฮ. เคน ทำงานเพื่อรับบอล บางครั้ง Nico O'Reilly ก็ปรากฏตัวที่นั่นด้วย และในสองเกมแรก Rice ก็มักจะเล่นแบบนี้ด้วย หนึ่งในวิธีแก้ปัญหาคือ หลังจาก Rice กลับมา ให้จับคู่กับ Elliott Anderson เป็นคู่มิดฟิลด์ตัวรับ เล่นในตำแหน่งที่ลึกกว่า

กับปานามา Anderson เผยให้เห็นปัญหามากมาย ปานามาทำการโต้กลับเร็วมากเกินไป หากพวกเขาเผชิญหน้ากับทีมที่แข็งแกร่งกว่า อังกฤษคงถูกลงโทษไปนานแล้ว หาก Rice เล่นในตำแหน่งที่ลึกกว่า จะมีการเชื่อมโยงกันมากขึ้นระหว่าง ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม อย่างไรก็ตาม นี่หมายความว่า โธมัส ทูเคิ่ล ต้องเปลี่ยนปรัชญาการโจมตีเดิมของเขา ปัจจุบัน เขาต้องการให้ทีมสร้างผู้เล่นแนวรุกห้าคนเมื่อครองบอล และสร้างการเคลื่อนที่สามเหลี่ยมด้านข้างผ่านปีก แบ็ค และกองกลางตัวรุก เมื่อ ฮ. เคน ถอยลงลึก ปีกสองคนจะต้องรับผิดชอบมากขึ้นและโจมตีแนวรับของคู่ต่อสู้ให้มากขึ้น

ที่ เอฟซี บาเยิร์น มิวนิค ฮ. เคน มีเพื่อนร่วมทีมอย่าง Olise และ Luis Díaz โธมัส ทูเคิ่ล ยังออกแบบทีมชาติอังกฤษชุดนี้โดยเน้นปีกที่รวดเร็วและตรงไปตรงมา ดังนั้นเขาจึงนำผู้เล่นดังกล่าวมาอยู่ในทีมฟุตบอลโลกหลายคน น่าเสียดายที่จนถึงขณะนี้ คุณสมบัติที่โดดเด่นที่สุดของปีกเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นการที่พวกเขาทำผลงานได้ดีขึ้นเมื่อพวกเขาไม่ได้ลงเล่น

Rashford อาจเป็นปีกที่ทำผลงานได้ดีที่สุดจนถึงขณะนี้ แต่โดยรวมแล้ว ผลงานของปีกทุกคนยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ สิ่งนี้บังคับให้ ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม ต้องรับผิดชอบมากขึ้นในการสร้างโอกาสและทำประตู ตอนนี้ ผู้เล่นคนอื่นๆ ต้องก้าวขึ้นมา มิฉะนั้น อังกฤษจะกลับบ้านก่อนกำหนดในไม่ช้า

จนถึงขณะนี้ อังกฤษยังไม่เคยเล่นได้ครบ 90 นาทีในระดับสูงอย่างแท้จริง พวกเขายังคงพึ่งพาช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมที่สร้างขึ้นจากความสามารถเฉพาะตัวของ ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม นี่เพียงพอที่จะนำอังกฤษไปสู่จุดสิ้นสุดได้หรือไม่ ทีมจะสามารถพึ่งพาผู้เล่นสองคนที่เหนือกว่าเพื่อนร่วมทีมมากได้นานแค่ไหน? โดยปกติแล้ว คำตอบคือไม่

ทุกครั้งที่ผมเห็น จู๊ด เบลลิงแฮม เล่นในเกมใหญ่ ผมก็นึกถึง Gerrard เพื่อนร่วมทีมลิเวอร์พูลของผม ผมจำได้เสมอว่ามีคนเคยให้ความเห็นที่แม่นยำอย่างน่าทึ่งเกี่ยวกับ Gerrard ว่า: "เขาไม่ได้ควบคุมเกม แต่เขาเปลี่ยนเกม"

เช่นเดียวกับ จู๊ด เบลลิงแฮม

เขาเกิดมาเพื่อช่วงเวลาสำคัญเหล่านั้น

เขาทำประตูตัดสินใจได้เสมอหรือส่งลูกแอสซิสต์ที่น่าจดจำในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด

แฟนบอลทั่วไปคนใดก็ตามที่เห็นผลงานปัจจุบันของอังกฤษแล้วมองไปที่ฝรั่งเศส หรืออาร์เจนตินาและสเปนที่ชนะมาอย่างต่อเนื่องในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา จะต้องเตือนแฟนบอลอังกฤษอย่างแน่นอนว่า: จงเป็นจริง

ทีมที่แข็งแกร่งอื่นๆ มีผู้เล่นระดับโลกจำนวนมาก

และ โธมัส ทูเคิ่ล ทราบดีว่าหากอังกฤษต้องการแข่งขันกับทีมเหล่านี้ในรอบน็อคเอาต์ที่เหลือ วิธีเดียวคือการใช้ประโยชน์จากคุณค่าที่ยิ่งใหญ่กว่าของ ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม ต่อไป ในขณะที่หวังว่าผู้เล่นคนอื่นๆ จะสามารถทำผลงานได้ในระดับที่ไม่เคยแสดงให้เห็นอย่างสม่ำเสมอสำหรับอังกฤษ

เมื่อผลงานของทีมยังคงไม่สม่ำเสมอเช่นนี้ – ในสามนัดในรอบแบ่งกลุ่ม อังกฤษเล่นได้ดีเพียง 45 นาทีเต็ม – คู่ต่อสู้ในอนาคตจะมั่นใจมากขึ้นอย่างแน่นอน

เพราะพวกเขาจะเชื่อว่าตราบใดที่ ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม ถูกจำกัด โธมัส ทูเคิ่ล ก็จะหมดหนทางเหมือนกับผู้จัดการทีมคนก่อนเมื่อถึงเวลาที่สำคัญจริงๆ

แน่นอน มีด้านบวกอยู่

ตราบใดที่ทีมของคุณมีซูเปอร์สตาร์ระดับโลกสองคนที่สามารถเปลี่ยนเกมได้ ก็ยังมีความหวังเสมอ

หลังจากการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรปเมื่อปีที่แล้ว ผมเขียนว่าอังกฤษควรจะพัฒนาจาก "ทีมของ ฮ. เคน" ไปเป็น "ทีมของ จู๊ด เบลลิงแฮม"

ปรากฏว่าผมพูดเร็วเกินไป

วันนี้ การพึ่งพาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอังกฤษในการท้าชิงตำแหน่งยังคงเป็นยุคที่นำโดย ฮ. เคน และ จู๊ด เบลลิงแฮม ร่วมกัน อังกฤษจะอยู่รอดในฟุตบอลโลกครั้งนี้ได้นานแค่ไหนจะขึ้นอยู่กับคำถามหนึ่ง: ในที่สุดแล้ว เราจะปลอบใจตัวเองซ้ำๆ ว่าพวกเขาได้สร้างผลงานฮีโร่ส่วนตัวขึ้นมาอีกไม่กี่ครั้งหรือไม่; หรือเราจะสามารถเฉลิมฉลองได้ว่าพวกเขาได้สร้างแรงบันดาลใจให้เพื่อนร่วมทีมทุกคนรอบตัวพวกเขาอย่างแท้จริง ทำให้อังกฤษในที่สุดก็เติบโตเป็นทีมที่สมบูรณ์ เป็นผู้ใหญ่ และประสบความสำเร็จ

แปลโดย AI

เว็บไซต์ AF เปิดตัวแล้ว! ดูข่าว ความคิดเห็น รายละเอียดแมตช์ และสถิติครบถ้วนบนคอมพิวเตอร์ของคุณ เยี่ยมชม: www.allfootballapp.com