ရီးယဲလ် မက်ဒရစ်နည်းပြ မော်ရင်ဟိုသည် Bet It Drives အစီအစဉ်၏ အစီအစဉ်မှူး Yevhen Krazhan နှင့် မက်ဒရစ်မြို့၌ အင်တာဗျူးခဲ့သည်။ သူသည် ရီးယဲလ် မက်ဒရစ်သို့ ပြန်လာရခြင်း အကြောင်းရင်း၊ ထိပ်တန်းကစားသမားများနှင့် မည်သို့အလုပ်လုပ်ပုံ၊ ယုံကြည်မှု၊ စည်းကမ်းနှင့် ကစားပွဲအတွင်း ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သီးသန့်အင်တာဗျူး၏ ဒုတိယပိုင်းဖြစ်သည်။

အင်တာဗျူး၏ အခြားအပိုင်းများ

မော်ရင်ဟို- “ကျွန်တော်က အလွန်မြင့်မားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို အောင်မြင်ခဲ့တဲ့အတွက် တချို့လူတွေက ကျွန်တော့်အတွက် မဖြစ်နိုင်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို သတ်မှတ်ချင်ကြတယ်။”

သင်ကိုင်တွယ်ရတဲ့ ကစားသမားတွေမှာလည်း မတူညီတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေ ရှိမယ်၊ တချို့က တော်တော်ရှုပ်ထွေးနိုင်ပါတယ်။

လူတိုင်းက တစ်ဦးချင်းစီပါပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ သားတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက်၊ ကလေးနှစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ သူတို့က မိဘတူပေမယ့် မတူကြပါဘူး။ ဒါကြောင့် အမျိုးသားလူငယ် ၂၅ ယောက်ပါတဲ့ အသင်းတစ်သင်းကလည်း မတူညီတာ သေချာပါတယ်။ မတူညီတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေ၊ မတူညီတဲ့ ပညာရေးနောက်ခံတွေ ရှိကြပါတယ်။

ဒီကနေ့ ဘောလုံးလောကမှာ သူတို့ထဲက အများစုဟာ မတူညီတဲ့ ဘာသာရေးယုံကြည်မှုတွေလည်း ရှိကြပါတယ်။ လူတိုင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အခြေခံမူတွေရှိပေမယ့် အဲဒါထက် ကျော်လွန်ပြီး သူတို့နဲ့ တစ်ဦးချင်း ဆက်ဆံရပါမယ်။

ကစားသမားတွေကို တုံ့ပြန်ချက်ပေးတဲ့အခါမှာတောင် မတူညီတဲ့ နည်းလမ်းတွေရှိပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူတိုင်းက ကိစ္စတွေကို မတူညီစွာ နားလည်ကြလို့ပါ။ သင်စဉ်းစားရမှာက ဒီကစားသမားဆီကနေ အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဘယ်လိုရအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာပါပဲ။ တက္ကသိုလ်မှာ ကျွန်တော့်မှာ ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ပါမောက္ခတစ်ယောက်က တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်- “သင်က ဘောလုံးသမားတွေကို သင်တန်းပေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ လူတွေကို သင်တန်းပေးတာပါ။”

သူက ကစားသမားတစ်ယောက်ပါ၊ ဒါပေမယ့် ပထမဆုံးအနေနဲ့ လူသားတစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ ဒီအခြေအနေမှာ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ။ ဒါကြောင့် ဒီအလုပ်ရဲ့ လူသားချင်းဆက်ဆံရေးကဏ္ဍက အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။

ဒါက လူတွေ မိတ်ဆွေဖွဲ့ကြပုံနဲ့ တူပါတယ်။ လူတွေဟာ ပထမဆုံး ဆက်ဆံရေးတွေ ဖန်တီးကြပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းအောင် လုပ်ကြပါတယ်။ တစ်ခါတလေ ဆက်ဆံရေးကို ခိုင်မာစေဖို့အတွက် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အလျှော့အတင်းလုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

ဒါက ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

မှန်ပါတယ်၊ ဒါက ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်ပေးပါတယ်။

ကျွန်တော် နည်းပြဘဝ စစချင်းတုန်းက ရာထူးကြောင့် အာဏာရှိတယ်လို့ မယုံကြည်ခဲ့ပါဘူး။ အခုဆိုရင် နည်းပြသက် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲဒီ့အချက်ကို ပိုပြီးတောင် မယုံကြည်တော့ပါဘူး။ ကစားသမားတွေက သင်သူတို့ထက် အသက်ကြီးလို့ ဒါမှမဟုတ် နည်းပြချုပ်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ရှိလို့ သင့်အာဏာကို လေးစားတယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ သူတို့က သင်အလုပ်မှာ ကောင်းတယ်၊ သူတို့ကို ကူညီနိုင်တယ်၊ ယုံကြည်စိတ်ချရတယ်ဆိုတာ မြင်ကြတာပါ။ ဒါက ကျွန်တော် ယုံကြည်တဲ့အရာပါ။

ယုံကြည်မှုဆိုတာ အမြဲတမ်း နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ ကစားသမားတွေက သင်သူတို့ကို ယုံကြည်တယ်၊ သူတို့ကို လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ နေရာပေးတယ်၊ နားထောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုတာ မြင်ရင် သူတို့ဟာ သင်သူတို့ကို ဆက်လက်တိုးတက်အောင် ကူညီဖို့ အခွင့်အရေးပေးဖို့ ပိုမိုဆန္ဒရှိလာပါလိမ့်မယ်။

ကျွန်တော့်ကို သစ္စာမဖောက်ပါနဲ့။ ‘ကျွန်တော့်ကို သစ္စာမဖောက်ပါနဲ့’ လို့ ပြောတဲ့အခါမှာ ဘောလုံးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ရည်ညွှန်းတာပါ။သင်ကျွန်တော့်ကို သစ္စာမဖောက်သရွေ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်သင့်ကို ကူညီထောက်ပံ့ပါမယ်။

သင် အကောင်းဆုံးကြိုးစားရပါမယ်၊ တစ်ခါတလေ ပိုပြီးတောင် ကြိုးစားရပါမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ထိပ်တန်းဘောလုံးပါ။ လူတိုင်းက ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်ပြီး ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိကြပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒါက ကစားပွဲတစ်ခုပါပဲ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သင်ဟာ တစ်နေ့ကို ၂၄ နာရီလုံးလုံး ဘောလုံးသမားဖြစ်ဖို့လည်း အရေးကြီးပါတယ်။ သင်က နှစ်နာရီ၊ သုံးနာရီ လေ့ကျင့်ပေမယ့် တစ်နေ့ကို ၂၄ နာရီလုံးလုံး ကစားသမားတစ်ယောက်ပါ။

ဒါကြောင့် သင်စားတဲ့အရာ၊ သင်သောက်တဲ့အရာ၊ ကလပ်အပြင်မှာ သင်ဘယ်လိုအိပ်သလဲ၊ သင့်ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဘဝရဲ့ အချို့ကဏ္ဍတွေကတောင် သင့်အလုပ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။ ကံမကောင်းစွာပဲ ဘောလုံးသမားတွေဟာ တောင်ပေါ်မှာ နှင်းလျှောစီးတာ ဒါမှမဟုတ် စက်ဘီးစီးတာမျိုး မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ တချို့လူတွေကတော့ ကလပ်နောက်ကွယ်ကနေ လုပ်ကြတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။

ဒါဆို ဒါတွေက စာချုပ်ပါ ကန့်သတ်ချက်တွေလား။

ကျွန်တော် စာချုပ်ကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သင်သင့်အလုပ်ကို ဘယ်လိုမြင်သလဲဆိုတာကိုပဲ ဂရုစိုက်ပါတယ်။ သင်စက်ဘီးစီးရင်း ပြုတ်ကျရင် သုံးပွဲလောက် လွဲချော်သွားနိုင်ပါတယ်။ ခြေထောက်ကျိုးတာမျိုး ပိုဆိုးနိုင်ပါတယ်။ ပွန်းရာတစ်ခုတောင်မှ သင့်ကို အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်ရည် မပြနိုင်အောင် တားဆီးနိုင်ပါတယ်။

သင်က အသက် ၂၂၊ ၂၃ နှစ်အရွယ် တစ်ကိုယ်တော် လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဗုဒ္ဓဟူး၊ ကြာသပတေးနဲ့ သောကြာညတွေမှာ ညကလပ်သွားတတ်တဲ့ သူငယ်ချင်းအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ရှိတယ်လို့ ယူဆကြည့်ပါ။ ဒါပေမယ့် သင်သွားလို့မရပါဘူး။ သင်ဟာ ပွဲပြီးတဲ့ညမှာပဲ သွားနိုင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ သုံးရက်အတွင်း နောက်ထပ်ပွဲမရှိမှသာ သွားနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဘောလုံးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် အများကြီး စွန့်လွှတ်ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အလုပ်သက်တမ်းက တိုတောင်းပြီး အသက် ၃၅ နှစ်ဝန်းကျင်မှာတောင် မတူညီတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဘဝကို ပျော်ရွှင်ဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပါသေးတယ်။နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ဘောလုံးဆိုတာ အလုပ်သက်သက်မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါဟာ ဘဝပုံစံတစ်ခုပါပဲ။ သင်က အဲဒါကို ဝါသနာအဖြစ် သဘောထားရင်တော့ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ သင်ဟာ တစ်နေ့ကို နာရီအနည်းငယ်ပဲ ဘောလုံးသမားတစ်ယောက်လို့ ခံစားရရင် ထိပ်တန်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က Rafael Nadal နဲ့ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်တစ်ကားကို ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ သူက ဘောလုံးသမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူဟာ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အားကစားသမားတစ်ယောက်ပါ။ သူ့ရဲ့ အလုပ်အတွက် သူဘယ်လောက် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခဲ့တယ်ဆိုတာ အံ့သြဖို့ကောင်းပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သင်အောင်မြင်တဲ့အရာက သင်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတဲ့အရာနဲ့ အမြဲတမ်းဆက်စပ်နေပါတယ်။

ကစားသမားတစ်ယောက်က စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ပေမယ့် တကယ်တမ်း ကောင်းတဲ့ရလဒ်ကို ရရှိစေတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဘယ်တော့မှ မရှိဘူးလား။

စည်းမျဉ်းတွေက အမျိုးမျိုးရှိပါတယ်။ တချို့စည်းမျဉ်းတွေက ညှိနှိုင်းလို့မရပါဘူး၊ တချို့စည်းမျဉ်းတွေကိုတော့ ကစားသမားတွေ ချိုးဖောက်တာကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ကြိုက်ပါတယ်။ ဥပမာ၊ စည်းမျဉ်းက မနက် ၉ နာရီမှာ သတင်းပို့ရမယ်ဆိုရင် လူတိုင်း ၉ နာရီမှာ ရောက်နေရပါမယ်။ သင်က စူပါစတားတစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် ၉ နာရီ ၁၅ မိနစ်မှာ ရောက်လို့မရပါဘူး။ ဒီလို ရိုးရှင်းတဲ့ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်တာမျိုးကို ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ပွဲစဉ်အတွင်းမှာ ကစားသမားတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့အရည်အချင်း၊ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းနဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေကို အသုံးပြုပြီး မူလအစီအစဉ်ကို ချိုးဖောက်ကာ အန္တရာယ်ယူပြီး မတူညီတဲ့အရာတစ်ခုကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက နောက်ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်တော့်အတွက်လည်း အတူတူပါပဲ။ ကျွန်တော် လက်ထောက်တွေနဲ့ သုတေသီတွေနဲ့ ပွဲစဉ်တွေကို ပြင်ဆင်ပြီး ကစားပွဲအတွင်း မသေချာမရေရာမှုတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး လျှော့ချဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ ဦးဆောင်နေရင် ဒီလိုလုပ်မယ်၊ နောက်ကျနေရင် ဒီလိုလုပ်မယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် ပွဲအလယ်မှာ ကျွန်တော် သုတေသီတွေနဲ့ လက်ထောက်တွေရဲ့ စီရင်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ပယ်ချပြီး အဲဒီအချိန်မှာ ဒီလိုပြောင်းလဲမှုမျိုး လိုအပ်တယ်လို့ ခံစားမိရင် လုပ်လိုက်နိုင်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးရလဒ်က ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့အတိုင်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မအပြစ်တင်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါကို အသင်းအတွက် လုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အဲဒီအချိန်မှာ ပိုကောင်းတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရလို့ပါ။ ဒီလို ‘စည်းကမ်းချိုးဖောက်ခြင်း’ က သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ အယူအဆတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ နည်းနည်းပါးပါး စွန့်စားခြင်းပါပဲ။ တစ်ခါတလေကျတော့ အထက်ကနေ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေ ရရှိခဲ့သလိုမျိုးတောင် ခံစားရပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချပြီး ပွဲပြီးတဲ့အခါမှာ ‘ဘာလို့ ငါဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလဲ’ လို့ စဉ်းစားမိတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာခဲ့ရင်တော့ ကျွန်တော်ဟာ ပိုမြင့်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက တွန်းအားပေးခဲ့တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ကွင်းထဲက ကစားသမားတွေက ဒီလိုခံစားချက်မျိုး ပိုရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ညှိနှိုင်းလို့မရတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ကွင်းပြင်ပမှာ ရှိပါတယ်။ ကွင်းထဲမှာတော့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်နိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့က လူသားတွေ ဖြစ်တာကြောင့် တစ်ခါတလေမှာ ပိုမြင့်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက ရှင်းမပြနိုင်တဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ပေးနိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း အဲဒီထိုးထွင်းသိမြင်မှုအပေါ် အခြေခံပြီး လုပ်ဆောင်ကြပါတယ်။

ဘောလုံးသမားတွေက အနုပညာရှင်တွေပါ။ ဘယ်နယ်ပယ်မှာမဆို အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်တဲ့သူက အထူးအရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါက ရုပ်ရှင်နဲ့ ပြဇာတ်အပါအဝင် အလုပ်အကိုင်အားလုံးမှာ မှန်ပါတယ်။ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်တာက သင်ရခဲ့တဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေ ဒါမှမဟုတ် တက္ကသိုလ်မှာ သင်ယူခဲ့တဲ့အရာတွေသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ သင့်မှာ အရည်အချင်းအချို့လည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဘုရားသခင်ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒါကို ယုံကြည်ပါ၊ သင့်ခံစားချက်တွေကို ယုံကြည်ပါ။

José၊ နောက်တစ်ခုကတော့ “ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း” နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဂိမ်းလေးတစ်ခု ကစားချင်ပါတယ်။ ဘဝနဲ့ အလုပ်မှာ တချို့အရာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ထိန်းချုပ်နိုင်ပေမယ့် တချို့အရာတွေကိုတော့ ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ကျွန်တော် သင့်ကို ဥပမာအနည်းငယ် ပေးပါမယ်၊ ပြီးတော့ သင်အဲဒါတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မလားဆိုတာ ပြောပြပေးပါ။ ပထမအနေနဲ့ သင်ရဲ့ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မလား။

သူတို့ ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းဖို့ ကြိုးစားနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းသွားရင်လည်း ပွဲစဉ်အတွင်းမှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါတလေကျတော့ ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်ပါတယ်၊ တစ်ခါတလေကျတော့ ထိန်းချုပ်လို့မရပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ကျွန်တော့်ထက် ပိုကောင်းတာကို လုပ်ဆောင်လို့ပါပဲ။

ကစားသမားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုရော။ သင် ကစားသမားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်မလား။

မထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့ ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေတွေကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်ဖို့ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါတယ်။ ဥပမာ- သူတို့အတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေခံမျှော်မှန်းချက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြပေးတာ၊ ပြီးတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဖော်ပြဖို့ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးတာ၊ သူတို့အမှားလုပ်ခဲ့ရင်တောင် သူတို့ဘက်က ရပ်တည်ပေးပြီး တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရအောင် မလုပ်ဘူးဆိုတာကို သူတို့သိအောင် လုပ်ပေးတာမျိုးပါ။ ဒီအရာအားလုံးက ကစားသမားတွေကို ပိုပြီး ခိုင်မာစေပြီး ယုံကြည်မှု ပိုရှိစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့က တစ်ဦးချင်းစီ ဖြစ်နေပြီး ကျွန်တော် မဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကူညီပေးလို့ မရတဲ့ အရာတွေလည်း ရှိပါတယ်။

ဥပမာ- တစ်ချိန်ချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ကွင်းထဲက ပရိသတ်တွေက ကစားသမားတစ်ယောက်ကို မကျေနပ်ကြပြီး အဲဒီမကျေနပ်မှုကို ခံစားရစေပါတယ်။ တချို့ကစားသမားတွေကတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်ကြပြီး တချို့ကတော့ လဲကျသွားကြကာ တချို့ကတော့ တဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားကြပါတယ်။

အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ဖိအားပါ။

အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ဖိအားပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကစားသမားတွေကို ကူညီနိုင်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကိုတော့ လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

နောက်မေးခွန်းကတော့ စူပါစတားတစ်ယောက်ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုအကြောင်းပါ။ သင်အဲဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်မလား။

ကျွန်တော် တကယ့်ကို စူပါစတားလို့ ခေါ်တဲ့သူတွေက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကြောင့် ပြဿနာ ဘယ်တော့မှ မဖန်တီးကြပါဘူး။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကြောင့် ပြဿနာဖန်တီးတဲ့သူတွေက ကျွန်တော့်အမြင်မှာ စူပါစတားတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စူပါစတားဆိုတဲ့ အယူအဆက ပင်ကိုယ်စရိုက်အပါအဝင် ကဏ္ဍအားလုံးမှာ ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ သူတို့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုက သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ အချိုးအစားညီမျှပြီး ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ရမယ်ဆိုတာကို သိကြပါတယ်။

သူတို့က ဘယ်လောက်အထိလဲဆိုတာ မသိဘဲ ကျော်လွန်ဖို့ ကြိုးစားရင် ကျွန်တော့်အမြင်မှာ သူတို့က စူပါစတားတွေ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါဆို အဝတ်လဲခန်းရဲ့လေထုရော။ သင်အဲဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်မလား။

ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လို့ မရပေမယ့် ကူညီနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အဲဒါအတွက် တာဝန်ရှိတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ဒါက ကလေးနှစ်ယောက်၊ သုံးယောက် ဒါမှမဟုတ် လေးယောက်ရှိတဲ့ မိသားစုနဲ့ နည်းနည်းတူပါတယ်။ ကလေးတွေက ရန်ဖြစ်ကြလား။ ကျွန်တော် ယုံကြည်တာကတော့ ဖြစ်ကြမှာပါ။

သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ရမလား။ ဟုတ်ကဲ့။ မိဘတွေက အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လို့ မရပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ တာဝန်ရှိပါတယ်။ ဘောလုံးကလည်း အတူတူပါပဲ။ နည်းပြ၊ လက်ထောက်နည်းပြတွေနဲ့ အဝတ်လဲခန်းထဲမှာ မတူညီတဲ့ တာဝန်တွေရှိတဲ့ လူတိုင်းမှာ တာဝန်ရှိပါတယ်။

သင်က အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်မလား။ လုံးဝမထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းတာကလည်း စီမံခန့်ခွဲမှုရဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ။ ပြဿနာတွေပေါ်လာတဲ့အခါ သင်က အဲဒါတွေကို ဖြေရှင်းပြီး လူတိုင်းကို ရှေ့ဆက်တိုးစေပါတယ်။ ပြဿနာတွေက နှစ်ရက်၊ သုံးရက် ဒါမှမဟုတ် လေးရက်အထိ ကြာနိုင်ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ လူတိုင်းက ပုံမှန်အခြေအနေကို ပြန်ရောက်ရပါမယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီပုံမှန်အခြေအနေကို သင်က တည်ဆောက်ရပါမယ်။

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com