စက်တင်ဘာ ၂၇ ရက်နေ့က တော်တီဟာ သူ့ရဲ့ ၅၀ နှစ်ပြည့် မွေးနေ့ကို ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ Corriere dello Sport ရဲ့ အယ်ဒီတာချုပ် Ivan Zazzaroni က တင်ဆက်တဲ့ Tutto In Piazza ရဲ့ ဆယ်ကြိမ်မြောက် အစီအစဉ်မှာ သူဟာ အနားယူပြီးနောက်ပိုင်း သူ့ဘဝ၊ ရိုးမား အမှတ် ၁၀ ဂျာစီ၊ မြို့တော်နဲ့ ပရိသတ်တွေအပေါ် သူ့ခံစားချက်တွေကို ဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါက အထူးသီးသန့် အင်တာဗျူးရဲ့ ဒုတိယပိုင်းဖြစ်ပါတယ်။

အင်တာဗျူးရဲ့ တခြားအပိုင်းများ-
ခရစ်စတီယန် ဘာလို့ ကစားတာ ရပ်လိုက်တာလဲ။
သူ့ခေါင်းထဲမှာ ပြဿနာတစ်ခု တွေ့လို့ပါ။ အစပိုင်းမှာ သူက နှာခေါင်းပိတ်လို့ စစ်ဆေးဖို့ သွားခဲ့တာပါ။ အခုတော့ ကျွန်တော် ဒါကို ပြောပြနိုင်ပါပြီ။ ကျွန်တော့်စာအုပ်ထဲမှာလည်း ထည့်ပြောထားပါတယ်။ စစ်ဆေးမှုအတွင်း ဆရာဝန်တွေက သူ့ဦးနှောက်အနီးမှာ ပြဿနာတစ်ခု တွေ့ခဲ့ကြတယ်။ Aqueduct of Sylvius လို့ခေါ်တဲ့ နေရာနဲ့ ပတ်သက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဆရာဝန်မဟုတ်တော့ ဒါကိုပြောရင် ဆရာဝန် ud ud ud ဟန်ဆောင်နေသလို ဖြစ်သွားမှာပါ။
သူက မင်းသားဆိုတော့ မင်းကြည့်ပြီးသား ဖြစ်မှာပေါ့။
ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီက နားလည်အောင်တော့ ပြောလို့ရပါတယ်။ အဲဒီနေရာက ချောင်းက ပိတ်နေပြီး သူ့ဦးနှောက်ထဲက အရည်တွေက ပုံမှန် လည်ပတ်နိုင်ခြင်း မရှိပါဘူး။ သူ မွေးကတည်းက ဒီပြဿနာ ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ငယ်ငယ်ကတည်းက ခေါင်းကိုက်တာ အမြဲရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အမြဲတမ်း ဆူဆူပူပူနဲ့ ပြေးလွှားနေတော့ ကျွန်တော်က သူပင်ပန်းနေတယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ။
အဲဒါ ပုံမှန် အတွေးပါပဲ။
နောက်ပိုင်းမှာ စစ်ဆေးမှုအပြီးမှာ ပြဿနာကို တွေ့ရှိခဲ့တာကြောင့် နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှုတွေအတွက် ခေါ်သွားခဲ့ပါတယ်။
Totti ရဲ့ သားဖြစ်ရတာ သူ့အတွက် မလွယ်ပါဘူး။
အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။ သူက အစက တင်းနစ်ကစားချင်ခဲ့တာ၊ တင်းနစ်ကို ကြိုက်လို့ပါ။ ကျွန်တော်က သူ့ကို တင်းနစ် ကစားစေချင်ခဲ့လို့ အရမ်းပျော်ခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်က မင်းက သူ့ကို ဘောလုံးမကစားစေချင်ခဲ့တာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ပြောင်းသွားပြီး “ကျွန်တော် ဘောလုံးကစားချင်တယ်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်” လို့ ပြောခဲ့တယ်။
ကျွန်တော် သူ့ကို ပြောခဲ့တယ်- “မင်းချစ်တဲ့ အားကစားကိုပဲ ကစားပါ။ အရေးကြီးတာက စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ကြိုးစားပြီး တခြားသူတွေကို လေးစားဖို့ပါပဲ။” နောက်ပိုင်းမှာ သူက ဘောလုံးကို ပိုပြီး ကြိုက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကြီးလာတာနဲ့အမျှ သူ့ကို မနာလိုတဲ့သူတွေက ပိုပိုများလာတယ်။ ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ့်သားအကြောင်း ဒီလိုမျိုးတွေ ပြောတာကို ကြားရတဲ့အခါ အရမ်း နာကျင်ရပါတယ်။
မင်းပြောချင်တာကို နားလည်ပါတယ်။
ကျွန်တော်က ဆယ်နှစ်၊ ဆယ့်နှစ်နှစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ မပြောဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင်တောင် — ဘယ်သူ့ကိုမှ မမုန်းဘူးဆိုပေမဲ့ — ကျွန်တော် အဲဒီလို မလုပ်ဘူး။ ဒါက မနာလိုမှုလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ အထူးသဖြင့် ကလေးတစ်ယောက်က အာရုံစိုက်မှုတွေ အများကြီးရပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် အိပ်မက်တွေ ရှိနေတဲ့အခါမျိုးမှာ ဒီလိုဖြစ်ဖို့ ပိုလွယ်ပါတယ်။
လူတွေက သူ့ကို မင်းနဲ့ မလွဲမသွေ နှိုင်းယှဉ်ကြတယ်။ မင်းရဲ့ဘဝမှာ ဘယ်လောက်အမှားတွေ လုပ်မိခဲ့လဲ။ ကစားကွင်းပေါ်မှာ လုပ်မိတဲ့အမှားတွေကို ပြောတာမဟုတ်ဘူးနော်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီလား။
ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းက အမှားတွေလုပ်ခဲ့တယ်။ တချို့မိုက်မဲတဲ့ အရာတွေကို လုပ်ခဲ့တယ်။ ဆယ်နှစ်၊ ဆယ့်နှစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် လူငယ်တွေ လုပ်နိုင်သလိုပါပဲ။
နှစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ့်ငါးမှာရော။
နှစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ့်ငါးမှာလည်း လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
သုံးဆယ်၊ သုံးဆယ့်ငါး၊ လေးဆယ်မှာရော။
အဲဒီတုန်းကလည်း လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလိုမျိုး ဒီအကြောင်းအရာတွေအကြောင်း ပြန်ပြောရတာ ကောင်းပါတယ်။ ဥပမာ- ဘာလိုတယ်လီကို ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့တဲ့အရာ၊ အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်နိုင်ရင် အဲဒါကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလုပ်မိစေချင်ဘူး။ အဲဒီမြင်ကွင်းက မကောင်းခဲ့ဘူး။ လူငယ်တွေအတွက်လည်း မကောင်းတဲ့ စံနမူနာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အဲဒီအချိန်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အမြဲပြောခဲ့သလိုပဲ၊ အဲဒါက ပွဲပေါင်းများစွာက စိတ်ခံစားမှုတွေ စုပေါင်းလာတာပါ။ မာရီယိုက ရိုးမားလူမျိုးတွေနဲ့ ရိုးမားပရိသတ်တွေအပေါ် သဘောထား မှားယွင်းခဲ့တယ်။ သူတို့နဲ့ တွေ့တဲ့ပွဲတိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့တယ်။ စိတ်ခံစားမှုတွေက စုလာပြီး တစ်ချိန်မှာ ပေါက်ကွဲခဲ့တာပါ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တာ ကျွန်တော် မှားပါတယ်။
ရိုးမားအတွက် မင်း ၂၅ နှစ် ကစားခဲ့တဲ့ကာလမှာ တော်တီ ဘယ်အချိန်က အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လဲ။ ကစားကွင်းမှာ ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်လို့ မင်းဘယ်တုန်းက ခံစားခဲ့ရလဲ။
၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ Scudetto ရခဲ့တဲ့နှစ်ကနေ ၂၀၀၈ ခုနှစ်အထိ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
အဲဒီကာလအတွင်း မင်းကိုယ်မင်း အထူးကောင်းမွန်တယ်လို့ ခံစားရတာလား။
အဲဒီတုန်းက ကစားကွင်းပေါ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ကျွန်တော့်ကိုတောင် အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါတယ်။
ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပါ မင်းနဲ့တူတဲ့ အီတလီကစားသမား တစ်ယောက်ယောက်များ ရှိပါသလား။ ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲမှာ တစ်ယောက်တော့ ရှိနေတယ်။
လူတိုင်းက မန်စီနီလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ ကစားတဲ့ခေတ်ကို တကယ် မခံစားခဲ့ရပါဘူး။ ကျွန်တော် စကစားတဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ကစားသမားဘဝက အဆုံးသတ်ခါနီးပြီ။
ကျွန်တော်လည်း မန်စီနီကို ရွေးပါမယ်။
တကယ်လား။
ဟုတ်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ၊ နည်းစနစ်တွေနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အချင်းတွေက အနည်းငယ် ဆင်တူပြီး တိုက်စစ်နေရာပေါင်းစုံမှာ နှစ်ယောက်စလုံး ကစားနိုင်တယ်။
ဟုတ်တယ်။ သူက ဆမ်ဒိုးရီးယားမှာလည်း အဲဒီလိုပဲ၊ တိုက်စစ်ပံ့ပိုး၊ ရှေ့တန်း၊ တခြားတိုက်စစ်နေရာ အများအပြားမှာ ကစားနိုင်တယ်။
မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အရပ်အမြင့်ချင်းလည်း တူတူလောက်ပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်လောက် ဂိုးတွေ အများကြီး မသွင်းခဲ့ဘူး။
အဲဒါကိုတော့ သူ့ကို သတိပေးရပါမယ်။ သူက ဂိုးဖန်တီးတာကို ပိုကြိုက်တယ်။
တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း ဂိုးဖန်တီးတာကို ကြိုက်ပါတယ်။ Spalletti က ကျွန်တော့်ကို ဗဟိုတိုက်စစ်မှူးအဖြစ် ကစားခိုင်းခဲ့တဲ့ မတိုင်မီကဆိုရင် ဂိုးတွေထက် ဂိုးဖန်တီးမှုက ကျွန်တော့်အတွက် ပိုအရေးကြီးခဲ့တယ်။
မင်းရဲ့ အသင်းဖော်အားလုံးထဲမှာ ဘယ်သူက မင်းအကြိုက်ဆုံးလဲ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှုအကြောင်း ပြောတာမဟုတ်ဘူးနော်။
သိပါတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် အဲဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကစားကွင်းပေါ်မှာ Cassano နဲ့ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး နားလည်မှုရှိခဲ့တယ်။
ကွင်းပြင်ပမှာရော။
ကွင်းပြင်ပမှာတော့ Candela ရှိခဲ့တယ်။ Antonio လည်း ရှိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ တစ်ခါတလေ အတူတူ ထွက်လည်ကြတယ်။
မင်းနဲ့ Cassano ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက နောက်ပိုင်းမှာလည်း ဆက်ရှိနေခဲ့တယ်။
ဟုတ်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ကို အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာ။ သူ Bari ကနေ စရောက်လာတုန်းက ငယ်သေးတယ်။ ဒီကအရာရာကို မရင်းနှီးသေးဘူး။ ရိုးမားကိုလည်း မသိသေးဘူး။ အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော် သူ့ကို အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်ခဲ့တယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။
တချို့က မင်းဟာ အဝတ်လဲခန်းထဲမှာ အမြဲတမ်း စကားပြောနေတတ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်မျိုးမဟုတ်ဘဲ ကစားကွင်းမှာ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းတတ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်မျိုးလို့ ပြောကြတယ်။ အဝတ်လဲခန်းထဲမှာ မင်းကို စကားသိပ်ပြောတာ မကြားရဘူး။
ကျွန်တော်က ကစားကွင်းပေါ်က စွမ်းဆောင်ရည်က အရေးကြီးဆုံးလို့ ယုံကြည်တယ်။ ကွင်းပြင်ပမှာ ဘယ်သူမဆို စကားပြောနိုင်တယ်။ ဘယ်သူမဆို ပွဲမစခင် လူတိုင်းကို စုပြီး စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်နိုင်တယ်။ တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို “ပွဲမစခင် အသင်းကို ဘာလို့ တစ်ခုခု မပြောတာလဲ” လို့ မေးခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ကစားရတာလေ။ ပွဲတစ်ပွဲက မိနစ် ၉၀ ရှိတယ်။ ကစားကွင်းပေါ်ကို ကစားဖို့၊ ဘောလုံးကို ပျော်ရွှင်ဖို့ ကျွန်တော် သွားတာ။ ပွဲမစခင် ကျွန်တော့်အသင်းဖော်တွေကို “ဒီနေ့ပွဲက အရမ်းအရေးကြီးတယ်” လို့ သတိပေးဖို့ မလိုဘူး။ သူက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကစားသမားဖြစ်ပြီး အဲဒါကိုတောင် မသိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်စကားတွေက ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။
မင်းက ဘောလုံးကို ပျော်ရွှင်စွာ ကစားခြင်းအကြောင်း အမြဲပြောတတ်တယ်။ မင်းက အဲဒါကို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအဖြစ် သိပ်မသတ်မှတ်ဘူးလို့ပဲ ထင်ရတယ်။
ပွဲမစခင် တချို့လူတွေက နားကြပ်တပ်တယ်။ တချို့က ပတ်တီးပတ်တယ်။ နှိပ်နယ်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဘားမှာ ကော်ဖီသောက်ပြီး အဲဒီကလူတွေနဲ့ စကားပြောနေတတ်တယ်။ နွေးထွေးရေးလုပ်ဖို့ မိနစ် ၂၀ လောက်အထိပေါ့။
မင်း ဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်တာ၊ ဖိအားခံစားရတာ မရှိခဲ့ဘူးလား။
မရှိပါဘူး။
ပွဲမစခင်တောင် မရှိခဲ့ဘူးလား။
ဘယ်တော့မှ မရှိခဲ့ဘူး။ တခြားသူတွေကလည်း ကျွန်တော့်ကို “ဘယ်လိုလုပ်နိုင်တာလဲ” လို့ မေးကြတယ်။ ကျွန်တော် မသိဘူး။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်က အရမ်းတည်ငြိမ်တယ်လို့ပဲ ခံစားရတယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိလို့လား။
ဟုတ်တယ်။ ကစားသမားတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ ကစားကွင်းပေါ်ကို သွားရင် ပွဲကစားဖို့ အရမ်းခက်ခဲမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။
ရိုးမားပရိသတ်တွေက မင်းဆီမှာ ဘာတွေ့ခဲ့တယ်လို့ ထင်လဲ။ ဒီနေ့ ဒီမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ လူအများကြီးဟာ မင်းကြောင့် လာခဲ့ကြတာ။ သူတို့ တခြားကစားသမားတွေအတွက် အဲဒီလို လုပ်တာ ကျွန်တော် မမြင်ဖူးဘူး။ မင်း အနားယူတာ ကြာပြီဖြစ်ပေမဲ့ မင်းအပေါ် သူတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက လုံးဝမလျော့သွားဘူး။ မင်း ဘာလုပ်လုပ် သူတို့က ခွင့်လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ပဲ ထင်ရတယ်။
အနားယူပြီးနောက်ပိုင်း ဒီခံစားချက်က ပိုပြီး ခိုင်မာလာခဲ့ပါတယ်။
တကယ်လား။
ဆိုလိုတာက ပရိသတ်တွေရဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် ချစ်ခင်မှုက ပိုနက်ရှိုင်းလာတာပါ။ ဒါက ပျော်စရာကောင်းတာတော့ သေချာပါတယ်။ သူတို့က မင်းကို လေးစားတယ်။ အသိအမှတ်ပြုတယ်။ ဂရုစိုက်တယ်။ “ဂရုစိုက်တယ်” ဆိုတာတောင် မလုံလောက်သေးဘူး။ သူတို့က မင်းကို တကယ် ချစ်ကြတာပါ။
ဒါဟာ ရင်ထဲကလာတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပါ။ တခြားကစားသမားတွေအပေါ် သူတို့ထားတဲ့ အချစ်မျိုးနဲ့ မတူပါဘူး။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်တော် အမြဲပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကျွန်တော်က ဒီဂျာစီတစ်ထည်တည်းနဲ့ ကြီးပြင်းလာခဲ့တယ်။ ကစားသမားဘဝကိုလည်း ဒီဂျာစီနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ၂၅ နှစ်ကြာ ကစားသမားဘဝရဲ့ အဆုံးသတ်ဟာ ကျွန်တော် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကစားသမားဘဝရဲ့ အဆုံးသတ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။
ဒါပေမဲ့ အမှတ်တရတွေက ကျန်ရှိနေဆဲပါ။ မင်းနဲ့ ပရိသတ်တွေကြားမှာ ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အရာတစ်ခုတော့ ရှိနေပုံရတယ်။
ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့တဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေ၊ ပရိသတ်တွေကို ဘယ်လောက်အချစ်ပေးခဲ့လဲ၊ သူတို့ကို ဘယ်လို ဆက်ဆံခဲ့လဲ ဆိုတာတွေကြောင့်ပါ။ ကျွန်တော်က သူတို့နဲ့ အမြဲတမ်း ပေါင်းသင်းဆက်ဆံဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါက အချစ်ပါပဲ။ ကျွန်တော့်အတွက် ရှင်းပြဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချစ်နဲ့ဆိုရင် အရာအားလုံးကို ရနိုင်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို တကယ်ကို မတူညီတဲ့ အမြင်နဲ့ ကြည့်ကြပါတယ်။
AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။
AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com
Roma
Sampdoria
Italia
Francesco Totti
Antonio Cassano
Mario Balotelli
Roberto Mancini
Todos los comentarios