ဖာရန် တောရက်စ်သည် စပိန်ရှိုးဖြစ်သည့် El Hormiguero တွင် အိမ်ရှင် Pablo Motos ၏ အင်တာဗျူးကို ဖြေကြားခဲ့သည်။ ဤအင်တာဗျူးသည် အတော်လေးကြာမြင့်သောကြောင့် အကြောင်းအရာကို အပိုင်းများစွာဖြင့် ထုတ်ပြန်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဤဆောင်းပါးသည် ဒုတိယပိုင်းဖြစ်သည်။

အဲ့ဒါက မယုံနိုင်စရာပဲ။ နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးပါရစေဦး။ အဲ့ဒီဘောလုံးကို ကန်လိုက်တဲ့အခါ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးနဲ့ ကန်လိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘောလုံးကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်အောင် ရည်ရွယ်ပြီး ကန်လိုက်တာလား။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ အဲ့ဒါကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်တောင် ရှိပါဦးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ ခွန်အားအကုန်သုံးပြီး ကန်လိုက်တာပဲလား။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် ရှိသမျှအားအကုန်သုံးပြီး ကန်လိုက်တာပါ။ တကယ်ကိုပဲ ကျွန်တော့်မှာ ရှိသမျှ အားအကုန်သုံးပြီး ကန်လိုက်တာပါ။ ကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲသာ မဟုတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒီဘောလုံးက ပရိသတ်နေရာရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ကို တန်းရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက...

အဲ့ဒီဂိုးက ဝင်ကိုဝင်ရမယ့် ဂိုးပဲ။

တစ်ခါလောက် ပြန်ကြည့်ရအောင်။ Yamal က Pedro-Porro ကို ပေးတယ်။ Pedro-Porro က အဝေးပို့စ်ကို ဖြတ်တင်တယ်။ Williams Jr. က ပြန်ဆွဲထုတ်ပေးတယ်။ ဖာရန် - ဂိုး! ဂိုး! ဂိုး! စပိန်က သွင်းလိုက်ပြီ! ဖာရန်! ဖာရန်! ဖာရန်! ဒီအချိန်အခါကို ဘယ်နှစ်ခါပဲ ကြည့်ကြည့် တကယ်ကို စွဲမက်စရာကောင်းပါတယ်။ ဒါက ထာဝရကို ပစ်ခတ်လိုက်တဲ့ သေနတ်တစ်ချက်လိုပါပဲ။

ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ် ပြောပြရဦးမယ်။ အဲ့ဒီမှာ ကျွန်တော် တကယ်ကို ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။

ထောင့်တံ (corner flag) မှာလား။

ဟုတ်တယ်။ ထောင့်တံကို ကန်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာ ခြေဖဝါးထိပ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ပွန်းပဲ့ရာတစ်ခု တွေ့ရတယ်။

မင်း ထောင့်တံကိုပဲ ကန်လိုက်တာ။ အဲ့ဒါက သံနဲ့လုပ်ထားတာလား ဒါမှမဟုတ် ပလတ်စတစ်နဲ့လား။

မသိဘူး။ ဂိုးသွင်းပြီး ပျော်ပါးတဲ့အခါ လူတွေက ထောင့်တံကို ကန်တာကို အရင်က မြင်ဖူးသလောက်ဆို အမြဲတမ်း ကျိုးသွားတာပဲ။ အဲ့ဒီကောင်က သံနဲ့လုပ်ထားတာ ထင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က အဲ့ဒါကို မကျိုးစေခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်ခြေထောက်ကိုတော့ ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

အိုဘုရားရေ။ ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်ရဲ့လား။ ဒါဆို ကန်လိုက်တဲ့အချိန်တုန်းကပဲ အရမ်းနာကျင်နေပြီလား။

မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဘာမှ မခံစားရဘူး။

ဘာမှ မခံစားရဘူးလား။

မဟုတ်ဘူး။ နောက်တော့ ပွဲပြီးတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ဖိနပ်တွေကို ချွတ်ပြီး မိဘတွေကို သိမ်းထားခိုင်းဖို့ ပေးလိုက်တော့မှ ခြေဖဝါးထိပ်က ခရမ်းရောင်အပြည့် ဖြစ်နေတာကို သတိထားမိတယ်။

အဲ့ဒီကန်ချက်က တကယ်ကို အားကောင်းလှတယ်။ မင်းကိုယ်တိုင် အဲ့ဒီဂိုးကို ဘယ်နှစ်ခါ ပြန်ကြည့်ဖူးပြီလဲ။

သန်းပေါင်းများစွာသော အကြိမ်တွေ။

သန်းပေါင်းများစွာသော အကြိမ်တွေလား။

ကျွန်တော် အဲ့ဒီဂိုးကို နေ့တိုင်းကြည့်တယ် ထင်တယ်။

နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ပြောပြရဦးမယ်။ ဂိုးသွင်းပြီးတဲ့နောက် ပွဲနိုင်ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ပျော်ပွဲကျင်းပခဲ့ကြတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်မိသားစုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ကွင်းထဲကို ရောက်လာပြီး ဖလားနဲ့အတူ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့အားလုံးက အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက ကျွန်တော့်ဆီလာပြီး "ဂုဏ်ယူပါတယ်" လို့ ပြောကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုကတော့ "အဲ့ဒီဂိုးက ဘယ်လိုဝင်သွားတာလဲ ပြောပြပါဦး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် လုံးဝကို မမှတ်မိလို့ပါ" ဆိုပြီး ဖြစ်ခဲ့တယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းလို့ ကျွန်တော် ဘောလုံးကို ကန်သွင်းလိုက်တဲ့ အတိအကျအချိန်ကိုလည်း မမှတ်မိဘူး၊ ဘောလုံးက ဂိုးထဲကို ဝင်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတာကိုလည်း မမှတ်မိဘူး။ ကျွန်တော် ရှေ့ကို ပြေးသွားတာပဲ မှတ်မိတယ်၊ ပြီးတော့ သန်မာတဲ့ အမျိုးသားကြီး ၂၀ လောက်က ကျွန်တော့်ဆီကို ပြေးလာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ချက်ချင်းတွေးလိုက်တဲ့ အတွေးကတော့ "သူတို့ ငါ့ကို သတ်တော့မယ်၊ သူတို့ ငါ့ကို သတ်တော့မယ်" ဆိုပြီး ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူတို့က မင်းဆီကို ဆက်ပြီး ပြေးလာခဲ့ကြတာပဲ။ တကယ်တော့ စဉ်းစားကြည့်ရင် နည်းနည်းတော့ ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ ငါ မင်းနေရာမှာ ဝင်ခံစားကြည့်နေတယ်။ မင်း ရုတ်တရက် အဲ့ဒီလို ဂိုးသွင်းလိုက်ရတာ၊ ဒါက မင်းဘဝရဲ့ အရေးအကြီးဆုံးဂိုး ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းဘဝရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘူး။

ဟုတ်တယ်။ သံသယဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။

ပြီးတော့ မင်း ရုတ်တရက် အသင်းသားအားလုံး မင်းဆီကို ပြေးလာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ခံစားချက်က...

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် တကယ်ကို ကြောက်ခဲ့တာပါ။ တကယ်တော့ Borja Iglesias နဲ့ David Raya က လုံခြုံရေးအစောင့်တွေလိုပါပဲ။ ကျွန်တော့်ကို တခြားအသင်းဖော်တွေနဲ့ အနည်းငယ် ဝေးကွာအောင် ကူညီပေးခဲ့ကြတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်နောက်မှာ ဓာတ်ပုံဆရာတွေ အများကြီးရှိပြီး ကျွန်တော် သူတို့အားလုံးပေါ်ကို နောက်ပြန်လဲကျတော့မလို ဖြစ်နေခဲ့လို့ပါ။

သူတို့ ပျော်ပါးတဲ့အချိန်မှာ မင်းကို နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့ကြလား။ ဆိုလိုတာက မင်းတို့ အဲ့ဒီပျော်ပွဲတွေမှာ တကယ်ကို ဒဏ်ရာရကြတာလား။

ကျွန်တော် အရင်ပြောခဲ့သလိုပါပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်တွေမှာ ဘာမှ မခံစားရဘူး။ နာကျင်မှုရော၊ မသက်မသာဖြစ်မှုရော ဘာမှ မခံစားရဘူး။ ဂိုးသွင်းလိုက်ပြီ၊ ဂိုးသွင်းလိုက်ပြီဆိုတာသိရင် ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားရမယ်ဆိုတာပဲ သိတယ်။

မင်း ခုနကပဲ အဲ့ဒီဂိုးကို နေ့တိုင်းကြည့်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ပွဲတစ်ပွဲမှာ အမှားလုပ်မိရင်လည်း ဗီဒီယိုကို ပြန်ကြည့်တတ်လား။ ရှက်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရနိုင်ပေမယ့်လို့လား။

ကျွန်တော် အဲ့ဒီလို ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်ဆင်းရဲအောင် လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အခုတော့ လူတိုင်းက ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကို ကျော်လွန်ပြီး လူကြီးဖြစ်နေပြီလို့ ပြောရမှာပေါ့။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ မှားသွားတယ်ဆိုရင် ဘယ်နေရာမှာ မှားသွားတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပြီးသားပါ။ နောက်တစ်ကြိမ် အဲ့ဒီအမှားမျိုး ထပ်မလုပ်မိအောင် ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားတယ်။

ဒါကြောင့် အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် ပြန်ကြည့်ပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမယ်။ ကြည့်ချင်စိတ်မရှိဘူးဆိုရင်လည်း မကြည့်ဖြစ်ဘူး။

ဒါဆို အမှားပေါ်မှာ စွဲမြဲမနေဘူးပေါ့။

မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို သင်ယူမှုဖြစ်စဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် မြင်တယ်။ ဥပမာ၊ ဒီကမ္ဘာ့ဖလားမှာ ကျွန်တော့်ကို တကယ်ကို ထိမိစေခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုရှိတယ်။ ကမ္ဘာ့ဖလားမှာ ကျွန်တော် လွဲချော်ခဲ့တဲ့ ဂိုးသွင်းခွင့်အားလုံးဟာ နောက်ဆုံးမှာ ဗိုလ်လုပွဲမှာ ကျွန်တော်သွင်းခဲ့တဲ့ဂိုးကို အထောက်အကူပြုခဲ့တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါကြောင့် အမှားတွေ ကိုယ်တိုင်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တိုက်စစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် အမှားတွေ မဟုတ်ဘူး၊ သင်ယူမှုတွေပေါ့။

နားလည်ပါပြီ။ ဒါဆို မေးပါရစေဦး၊ ဘာက ပိုပြီး ကျေနပ်စရာကောင်းလဲ၊ ဂိုးသွင်းတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းကို ဝေဖန်သူတွေကို ပါးစပ်ပိတ်အောင် လုပ်လိုက်တာလား။

ဟင်း... အဲ့ဒီ တိကျတဲ့အချိန်မှာတော့ ဂိုးသွင်းတာက ပိုပြီး ကျေနပ်စရာကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့... မင်း ငါ့ကို သိပါတယ်။ ငါက စကားပြောရတာကို နည်းနည်းတော့ ကြိုက်တယ်။

ခေါင်းစီးစာသားဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့ အရာအချို့ကို ရံဖန်ရံခါ ချန်ထားခဲ့ရတာ တော်တော်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။ တစ်ခါတလေ အဲ့ဒီခေါင်းစီးစာသားတွေက သူတို့ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်လို့ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့ရတာက အမြဲတမ်း ပျော်စရာကောင်းပါတယ်။

မင်းက ကိစ္စတွေကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ရတာပဲ ကြိုက်တယ်ပေါ့။ ဒါဆို မေးပါရစေဦး၊ ကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲဂိုးကို ချန်ပီယံလိဂ် ဗိုလ်လုပွဲဂိုး သုံးလုံးနဲ့ လဲလှယ်မလား။

ဟား၊ ဒါက ခက်ခဲတဲ့မေးခွန်းပဲ။

တစ်ခုကို သုံးခုနဲ့ လဲမလား။

မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။

ဒါဆို ဒီတစ်ခုကိုပဲ လိုချင်သေးလား။

ဟုတ်တယ်၊ ဒါကိုပဲ လိုချင်တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကမ္ဘာ့ဖလားက ဘောလုံးလောကရဲ့ အမြင့်ဆုံးဂုဏ်အယူခံဆု ဖြစ်နေလို့ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ကမ္ဘာ့ဖလားဖြစ်နေလို့ပါ။ ကိုယ့်နိုင်ငံအတွက် ကမ္ဘာ့ဖလားကို ဆွတ်ခူးရတာက ဘာပြောစရာ ရှိတော့မလဲ။ တကယ်ကို နှိုင်းယှဉ်စရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။

မလဲဘူး၊ လုံးဝမလဲဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းပြောခဲ့တာက ဂိုးသွင်းရတာ စွဲလမ်းတယ်ဆိုတာပဲ။ မင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ တကယ်ကို သိသာတယ်။ ပီအက်စ်ဂျီ ကို ရောက်လာပြီးကတည်းက ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆို... ကျွန်တော် မှားရင် ပြင်ပေးပါ။

လာပါဦး၊ ကိန်းဂဏန်းတွေ ပြောပြပါဦး။ မင်း ဒီတစ်ခါ ဘယ်လို အမှားလုပ်ဦးမလဲ ကြည့်ရအောင်။

ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော် မှားလား မမှားဘူးလား ကြည့်ရအောင်။ ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင်... ကျွန်တော် မင်းရဲ့ ပွဲစဉ်အားလုံးကို ကြည့်ခဲ့ဖူးလို့ပါ။

ပွဲစဉ်အားလုံးလား။

ကျွန်တော် အခု တခြားဘာမှ မလုပ်ဘူး။ မနေ့ကတောင် ကြည့်ခဲ့တယ်။

ဒါဆို မနေ့က ဘယ်အချိန် ကစားခဲ့ကြတာလဲ။

အင်း... တော်တော်နောက်ကျတယ်။

ဘယ်အချိန်လဲ။

ကျွန်တော် နာရီ ဘယ်တော့မှ မဝတ်ဘူး၊ မြင်လား။ မင်း ၆ ပွဲမှာ ၇ ဂိုးသွင်းခဲ့တာလား။

ဟုတ်တယ်။

ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ဒီတစ်ခါ ကိန်းဂဏန်းတွေ မှန်တယ်။ တကယ်တော့ ကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲမှာ အဲ့ဒီဂိုးသွင်းပြီးတဲ့နောက် အခု ဂိုးသွင်းရတာက အရင်လိုပဲ ခံစားရလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲဂိုးက တခြားဂိုးတွေအားလုံးနဲ့ လုံးဝကွာခြားလား။ မင်းကိုယ်တိုင် အဲ့ဒီကွာခြားချက်ကို ခံစားရလား မခံစားရလား မသိဘူး။

ဘယ်လို ပြောရမလဲဆိုတော့ ကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲဂိုးကို သီးခြားကြည့်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ အဲ့ဒီခံစားချက်က ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်အရာနဲ့မှ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။ တစ်ခုတည်းသော အရာနဲ့ပဲ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ်...

ဒါက ကောင်းတဲ့ ဥပမာပဲ။ မင်း "အထွတ်အထိပ်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို မသုံးခဲ့ဘူးလား။ အဲ့ဒါ မင်းတွေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ကောင်းပြီ၊ ဟုတ်တယ်။

အဲ့ဒါ မင်းတွေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဟုတ်တယ်။ ပိုကောင်းတဲ့ အထွတ်အထိပ်တွေ ရှိနိုင်သလို သိပ်မကောင်းတဲ့ အထွတ်အထိပ်တွေလည်း ရှိနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အထွတ်အထိပ်ဆိုတာကတော့ အထွတ်အထိပ်ပါပဲ။

အတိအကျပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တစ်ခု သင်ယူခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ အခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားတဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်မဆူပူပါနဲ့။ အလားတူပဲ၊ ဂိုးသွင်းပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂိုးသွင်းတာက အခွင့်အရေးကို လွဲချော်တာလိုပဲ အခိုက်အတန့်လေးပဲ ကြာတယ်။ ဒါကြောင့် ပျော်ရွှင်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်အလွန်အကျွံ စွဲမြဲမနေပါနဲ့။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ကျေးဇူးတင်တတ်ဖို့ပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘောလုံးက ကွင်းထဲမှာ ကစားသမား ၁၁ ယောက်နဲ့ အရန်ခုံပေါ်က လူတိုင်းပါဝင်တဲ့ အားကစားဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးက မင်းကို ကူညီပေးနေကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ဂိုးသွင်းတာက အမြဲတမ်း စွဲလမ်းစရာကောင်းမှာဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း နောက်ထပ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပေးမှာပါ။ ကျွန်တော်လို တိုက်စစ်မှူးတစ်ယောက်အတွက်ဆို ပိုတောင်မှ ဖြစ်ပါသေးတယ်။

ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်:

ဖာရန်: ဝေဖန်မှုတွေကို လှုံ့ဆော်မှုအဖြစ် အသုံးပြုမယ်၊ လူတွေက မင်းအကြောင်း ပြောနေရင် မင်း ပိုကြီးတဲ့ အရာတွေကို လုပ်နေလို့ပဲ

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com