အေစီ မီလန် ဂန္ထဝင်ကစားသမား Pato သည် La Gazzetta dello Sport မှ ကျင်းပသော Trento အားကစားပွဲတော်တွင် အင်တာဗျူးတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အင်တာဗျူး၏ ဆဋ္ဌမပိုင်း ဖြစ်သည်။

ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်

【Pato: ကျွန်တော့်သားလေး နည်းနည်းကြီးလာရင် ဘာစီလိုနာကို သွင်းခဲ့တဲ့ကျွန်တော့်ဂိုးကို ကျောင်းမသွားခင် နေ့တိုင်းပြသမယ်】

【Pato: အေစီ မီလန် ပရိသတ်တွေ အခုဆိုရင် ဒုတိယ အကြိုက်ဆုံးအသင်းတစ်ခု ထားလို့ရပါပြီ၊ Northampton ဂျာစီတွေ ဝယ်ဖို့ ကြိုဆိုပါတယ်】

【Pato: အရင်က နာမည်ကြီးကလပ်တွေ အများကြီး ကျွန်တော့်ကို ခေါ်ချင်ခဲ့ကြပေမယ့် အေစီ မီလန် ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေထဲက တစ်ခုပါပဲ】

【Pato: ဘရာဇီးအသင်း အကောင်းဆုံးအခြေအနေကို ပြန်ရောက်ပြီး အီတလီအသင်းလည်း အမြန်ဆုံးပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်】

【Pato: တရုတ်ကိုသွားတုန်းက ဒေသခံကစားသမားတွေရဲ့ဝင်ငွေက အပိုဆုကြေးတွေပေါ်မူတည်ပြီး ကျွန်တော်သူတို့ကို အပိုဆုကြေးတွေရအောင် ကူညီပေးရတယ်】

【Pato: တစ်ခါက Del Piero နဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့အတွက် စိတ်လောကြီးပြီး သူ့အိမ်ကိုသွားခဲ့တယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ထမင်းတစ်နပ်နဲ့ ဧည့်ခံခဲ့တယ်】

ဒီနေရာမှာ အေစီ မီလန် ပရိသတ်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း အရမ်းစိတ်ဝင်စားမိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားက တကယ့်ကို "ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်" တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဖလော်ရီဒါမှာလည်း နေခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဖလော်ရီဒါမှာ နေခဲ့ဖူးလို့ပါ၊ Orlando City မှာ ခင်ဗျားရဲ့ အတွေ့အကြုံက ဘယ်လိုလဲ။

ကျွန်တော် Orlando ကို အရမ်းချစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဲဒီမှာ ကျွန်တော့် ဘောလုံးသမားဘဝရဲ့ အဆိုးဆုံးဒူးဒဏ်ရာတွေထဲက တစ်ခု ရခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီနှစ်နှစ်က ကျွန်တော့်အတွက် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် နွေးထွေးတဲ့ အမှတ်တရတွေ အများကြီး ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြပါဦး၊ နားထောင်ဖို့ အသင့်ပါပဲ။

အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် အမေရိကန်မှာ မိဘတွေနဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး လာနေစေချင်လို့ ထိုင်ခုံရှစ်လုံးပါတဲ့ SUV ကားတစ်စီးကို အကြီးဆုံး အရွယ်အစားနဲ့ အထူးဝယ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကားဝယ်ပြီးတာနဲ့ ကပ်ရောဂါရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားပြီး နယ်စပ်တွေနဲ့ အဆောက်အဦတွေအားလုံး ပိတ်လိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီး နှစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိခဲ့ပြီး အဲဒီကြီးမားတဲ့ SUV ကို မောင်းခဲ့ရတာက အကြီးစားထရပ်ကားတစ်စီးလိုပဲ ဖလော်ရီဒါရဲ့ လမ်းမကြီးတွေပေါ်မှာ ဟာလာဟင်းလင်းနဲ့ မောင်းခဲ့ရတာ (ရယ်လျက်)။

Disney World တောင် အဲဒီတုန်းက လုံးဝပိတ်ထားတယ်လို့ မှတ်မိနေတယ်။

ဟုတ်တယ်၊ Disney က ကျွန်တော်တို့အိမ်နဲ့ ကပ်လျက်မှာပဲရှိပြီး အကုန်လုံး ပိတ်ထားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိပေမယ့် Orlando မှာ ဘဝက အရမ်းငြိမ်းချမ်းပြီး သာယာခဲ့တယ်။

ခင်ဗျားက အဲဒီတုန်းက နေသာတဲ့ ဖလော်ရီဒါမှာ ရှိနေပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ အိုကလာဟိုးမားမှာ ပိတ်မိနေခဲ့ရတယ်။

အပျော်ဆုံးအရာက ဘာလဲသိလား? Sao Paulo မှာတုန်းက ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီး စကားများရင် ကျွန်တော် ထွက်သွားပြီး တခြားတိုက်ခန်းကို ပြန်သွားပြီး စိတ်အေးအေးထားလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဖလော်ရီဒါမှာ စကားများတုန်းက ကျွန်တော် အိမ်ထဲကနေ ဒေါသတကြီး ထွက်သွားတယ်။ မီတာ ၅၀ လောက် လျှောက်ပြီးမှ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတယ်။ "ဘုရားရေ၊ အခု ဘယ်သွားရမလဲ။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်အိမ်ကလွဲပြီး ဘာမှမရှိဘူး!" ဒါနဲ့ ကျွန်တော် လမ်းဘေးမှာ သုံးစက္ကန့်လောက် စဉ်းစားလိုက်တယ်။ "မဟုတ်ဘူး၊ လမ်းပေါ်မှာ အိပ်ရတာမျိုး မလိုချင်ဘူး၊ ငါ့မာနကို မျိုချလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်!" ဒါနဲ့ ကျွန်တော် ရိုရိုသေသေ လှည့်ပြန်ပြီး အိမ်ပြန်၊ တောင်းပန်ခဲ့တယ် (ရယ်လျက်)။ အဲဒီအတွေ့အကြုံက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာစေခဲ့ပြီး Orlando City ကလပ်က ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ဂရုစိုက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲရှိနေမှာပါ။

ခင်ဗျား စပိန်နဲ့ အင်္ဂလန်မှာလည်း ကစားခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီအချိန်တွေက မမေ့နိုင်စရာ အမှတ်တရတွေ ရှိလား။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ချယ်လ်စီ မှာ ခြောက်လ အငှားနဲ့ ကစားခဲ့ဖူးတယ်။ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် အရမ်းရိုးသားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို အရမ်းယုံကြည်ပြီး စာချုပ်အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို နားမလည်ခဲ့ဘူး။ နောက်ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ အငှားစာချုပ်ချုပ်ဆိုမှုရဲ့ နောက်ကွယ်က လုပ်ငန်းစဉ်က မပြည့်စုံခဲ့ဘူးဆိုပေမယ့် ချယ်လ်စီရဲ့ အပြာရောင် ဂျာစီကို ဝတ်ဆင်ရတာက ကျွန်တော့်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို နှစ်ပွဲပဲ ကစားခွင့်ပေးခဲ့ပေမယ့် –

ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား အဲဒီနှစ်ပွဲမှာ တစ်ဂိုးသွင်းခဲ့တယ်၊ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ထိရောက်မှုရှိတယ်!

ဟုတ်တယ်၊ အရမ်းထိရောက်တယ်။ ကြည့်ပါဦး၊ ကြီးမားတဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ရှိတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အခုချိန်မှာ ကျွန်တော် ချယ်လ်စီအတွက် ဂိုးသွင်းခဲ့တယ်လို့ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောနိုင်ပြီ (ရယ်လျက်)! နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော် ဘရာဇီးကို ပြန်လာခဲ့တယ်။ ဒီမှာ နောက်ထပ် ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ရှိတယ်။ ကျွန်တော် အေစီ မီလန် မှာ အတူတွဲခဲ့ဖူးတဲ့ အသင်းဖော်ဟောင်း Bonera ကို ဖုန်းခေါ်ပြီး "Daniele, ဗီလာရီးယဲလ် မှာ တိုက်စစ်မှူးလိုသေးလား" လို့ မေးခဲ့တယ်။ သူက "မင်း လာချင်တာလား" လို့ ပြန်မေးတော့ ကျွန်တော် "ဟုတ်ပါတယ်" လို့ ပြောခဲ့တယ်။

နှစ်နာရီကြာတော့ ဗီလာရီးယဲလ် ရဲ့ နည်းပြချုပ် Marcelino က ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်တိုင် ဖုန်းခေါ်ပြီး "Pato, မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိလား" လို့ မေးခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် "အရမ်းပဲ ဆန္ဒရှိပါတယ်" လို့ ပြန်ဖြေခဲ့တယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ စာချုပ်ကို အမြန်ချုပ်ဆိုခဲ့ပြီး ကျွန်တော် စပိန်ကို သွားခဲ့တယ်။ တရုတ်ကို မပြောင်းခင် ခြောက်လလောက်ပဲ နေခဲ့ရပေမယ့် အဲဒီခြောက်လအတွင်း ဗီလာရီးယဲလ် မှာ ရှိနေတုန်းက သူတို့ရဲ့ ဆေးအဖွဲ့က သိပ္ပံနည်းကျ အစားအသောက်နဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာထိန်းသိမ်းမှု ကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းနည်းကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ဒါက ကျွန်တော့်ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အကျိုးရှိစေခဲ့ပါတယ်။

ခင်ဗျားက မြို့အသီးသီးနဲ့ ကလပ်အသီးသီးမှာ ကစားခဲ့ဖူးပေမယ့် အတွေ့အကြုံတိုင်းကနေ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို အမြဲသင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ဘဝအတွေးအခေါ်တွေကို ရရှိခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဒီလို အမြဲတမ်း အကောင်းမြင်ပြီး အပေါင်းလက္ခဏာဆောင်တဲ့ သဘောထားက တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပါပဲ...

ဟုတ်တယ်၊ အတွေ့အကြုံတိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အသက် ၁၁ နှစ်မှာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း အိမ်ကနေ ထွက်ခွာခဲ့တာမို့ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်ကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ခက်ခဲလေ့မရှိဘူး။ နိုင်ငံသစ်တစ်ခုကို သွားရတာ၊ ယဉ်ကျေးမှုအသစ်၊ ဘာသာစကားအသစ်ကို လေ့လာရတာက ကျွန်တော့်အတွက် အမြဲစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေမှု ခရီးတစ်ခုပါပဲ။

အဲဒီအတိတ်က ကြမ်းတမ်းခက်ခဲမှုတွေကို ဒီလို တောက်ပတဲ့ သဘောထားနဲ့ ပြောနေတာကြားရတော့ တကယ့်ကို လေးစားစရာပါပဲ...

ဟုတ်တယ်၊ အသက် ၁၁ နှစ်မှာ လူငယ်အကယ်ဒမီကို စဝင်တုန်းက ကျွန်တော်က အသင်းမှာ အငယ်ဆုံး ကလေးဖြစ်ပြီး ၁၅၊ ၁၆ နှစ် အရွယ် အကိုကြီးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခဏခဏ ခံရတယ်။ သူတို့က မာနကြီးစွာနဲ့ "ကလေး၊ ငါ့ရဲ့ အတွင်းခံကို ရေချိုးခန်းထဲမှာ သွားလျှော်ပေးဦး!" လို့ အမိန့်ပေးတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း အားနည်းစွာနဲ့ပဲ "ဟုတ်ကဲ့၊ လျှော်ပေးပါ့မယ်..." "ငါ့ဖိနပ်တွေကို သွားဆေးပေး!" "ဟုတ်ကဲ့၊ ဆေးပေးပါ့မယ်..." "ငါတို့အတွက် အစားအစာ သွားဝယ်ပေး!" "ဟုတ်ကဲ့၊ ဝယ်ပေးပါ့မယ်..." ပြီးတော့ ပြန်ယူလာတဲ့အခါမှာ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို မစားစေဘူး!

ကျောင်းတွင်းအနိုင်ကျင့်မှုလိုပါပဲ။

ဟုတ်တယ်၊ ညတိုင်း ကျွန်တော် စောင်အောက်မှာ ငိုခဲ့ရတယ်၊ ကျွန်တော့်မိဘတွေကို အရမ်းလွမ်းတယ်။ တစ်ခါတလေကျတော့ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဖုန်းထဲကနေ အဖေကို ငိုပြီးပြောခဲ့တယ်။ နောက်နေ့မှာပဲ အဖေက ချက်ချင်းရောက်လာပြီး "သား၊ မင်း အမေကို ဖုန်းဆက်တိုင်း အဲဒီလိုငိုနေရင် သူက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို မင်းကို အိမ်ပြန်ခေါ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကစားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ရင်တော့ သန်မာအောင် သင်ယူရမယ်!" နောက်ပိုင်းကျတော့ အမေက အဖေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အိမ်ပြန်ခေါ်ခွင့် မပြုတဲ့အတွက် စကားများလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်လို့ ပြောပြတယ်။

ခင်ဗျားရဲ့မိဘတွေက ခင်ဗျားရဲ့ကြီးထွားမှုအတွက် တကယ်ကို စိတ်ပူခဲ့ကြတာပဲ။ ခင်ဗျား ခုနက ငယ်ငယ်တုန်းက အကိုကြီးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာခံရတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ "PlayStation-လို အိပ်မက် အေစီ မီလန်" လော့ကာခန်းထဲကို ရောက်သွားတဲ့အခါ အကိုကြီးတွေထဲမှာ အထူးသဖြင့် ကြမ်းတမ်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိခဲ့လား။ Gattuso လိုမျိုးလား။

ဟားဟား၊ Rino က တကယ်ကို မာကျောတဲ့သူပါ! အဲဒီတုန်းက အေစီ မီလန် ရဲ့ လော့ကာခန်းထဲက ထမင်းစားပွဲတွေက သီးခြားစီ ခွဲထားတယ်။ ဘရာဇီးလ်ကစားသမားတွေက စားပွဲတစ်လုံး၊ အီတလီကစားသမားတွေက နောက်တစ်လုံး၊ တခြားနိုင်ငံက ကစားသမားတွေက တတိယတစ်လုံးမှာ ထိုင်ကြတယ်။ ဘရာဇီးလ်စားပွဲမှာ ငယ်ရွယ်ပြီး စိတ်ဆိုးလွယ်တဲ့ ကျွန်တော်က အားလုံးကို "ဟေး၊ ကြည့်ကြဦး၊ ငါ အခု Gattuso ဆီကနေ ဆံပင်တစ်ပင် ဆွဲထုတ်တော့မယ်!" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် အသက် ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ သတ္တိ ဘယ်ကရခဲ့လဲမသိဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော် တိတ်တိတ်လေး လျှောက်သွားပြီး လက်လှမ်းလိုက်တဲ့အခါ Gattuso က ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ပြီး ကျွန်တော့်ဆံပင်ကို ဆွဲပြီး စားပွဲပေါ်ကို ဖိလိုက်တယ်။ "မင်း အကောင်၊ မင်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို လေးစားတတ်အောင် သင်ယူဦး!" ကျွန်တော်က ထပ်ခါထပ်ခါ တောင်းပန်ခဲ့တယ်။ "တောင်းပန်ပါတယ်! တောင်းပန်ပါတယ်! ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်!"

အဲဒါ Gattuso ပဲ။ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ သူ့ကို စနောက်ရဲလား။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက တကယ်ကို ကြမ်းတမ်းတဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာပါပဲ။ အဲဒီဂန္ထဝင် ကစားသမားတွေထဲမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စိတ်ဓာတ်က ခင်ဗျားကို အ deepest impression ထားခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိလား။

အဲဒီလော့ကာခန်းထဲမှာ တကယ့် ထိပ်တန်းဂန္ထဝင်တွေ အပြည့်ရှိတယ်။ ဥပမာ Cafu ပေါ့။ အသင်းလေ့ကျင့်မှုတိုင်းအပြီးမှာ အားလုံး ရေချိုးပြီး အိမ်ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတဲ့အချိန်မှာ သူကတော့ အားကစားရုံထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ထပ်လေ့ကျင့်နေတတ်တယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို "Cafu, ခင်ဗျား ဂုဏ်ပြုဆုတွေ အကုန်လုံး ရဖူးပြီးသားပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်နေသေးတာလဲ" လို့ မေးခဲ့တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ အကောင်းဆုံး ကိုယ်ခန္ဓာအခြေအနေကို ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးခဲ့တယ်။ အခုထိလည်း Cafu ရဲ့ ပြပွဲပွဲစဉ်တွေကို ကြည့်ရင် သူ အရင်ကလိုပဲ ဘေးတိုက်ကနေ ရူးသွပ်စွာ ပြေးနေတုန်းပါပဲ။ ပြီးတော့ Paolo Maldini ကတော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကစားသမားရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပါပဲ။ David Beckham ကလည်း ကျွန်တော် အရမ်းလေးစားအားကျရတဲ့ အိုင်ဒေါတစ်ဦးပါ။

ခင်ဗျားနဲ့ Beckham ရဲ့ ဒီဓာတ်ပုံကို ကြီးမားတဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ကြည့်လိုက်ပါဦး!

ဟားဟား၊ ဒီဓာတ်ပုံက ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်းသေးသေးလေး ဖြစ်နေအောင် လုပ်လိုက်ပေမယ့် Beckham က တကယ်ပဲ ချောပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက အေစီ မီလန် လော့ကာခန်းထဲမှာ Beckham က ရေချိုးပြီးကာစ သူ့လော့ကာရှေ့မှာ အဝတ်လဲနေတာ။ ကျွန်တော်က အနီးအနားမှာ ထိုင်ပြီး တိတ်တိတ်လေး ခိုးကြည့်နေတယ်။ သူ အဝတ်လဲပြီး ထွက်သွားတော့ ကျွန်တော် သူ့လော့ကာနားကို ချက်ချင်းတိုးကပ်သွားပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်- "Becks က ဘယ်ရေမွှေးမျိုး သုံးလဲဆိုတာ ငါကြည့်ရအောင်!" ကျွန်တော် ဘရန်အမည်ကို မှတ်သားထားပြီး အခုထိလည်း Beckham အဲဒီတုန်းက သုံးခဲ့တဲ့ ရေမွှေးအတိုင်း အတိအကျ သုံးနေဆဲပါ။

အဲဒါက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းပဲ! တခြား ကစားသမားတွေဆီကနေ Beckham က ၉၀ မိနစ် ကစားပြီး ချွေးတွေအများကြီး ထွက်ပြီးနောက်မှာတောင် အမြဲတမ်း ရနံ့သင်းပျံ့နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်။

အမှန်ပါပဲ၊ သူက အမြဲတမ်း ပြေပြစ်တယ်၊ လှပတယ်၊ ရနံ့သင်းပျံ့နေတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ အရမ်းရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်လာတယ်။ အခု သူက Inter Miami ရဲ့ ဥက္ကဌကြီး ဖြစ်နေပြီး ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ အောင်မြင်တဲ့ ခရီးလမ်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတယ်။ သူက ကျွန်တော့်အတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပါ။

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com