การ "ทำบัญชี" คืออะไร เบื้องหลังการย้ายทีมมูลค่านับร้อยล้าน ทำไมสโมสรถึงกระตือรือร้นที่จะ "ทำบัญชี"

ตลาดซื้อขายช่วงฤดูร้อนของห้าลีกชั้นนำของยุโรปได้สิ้นสุดลงแล้ว ในยุคที่มูลค่าของผู้เล่นพุ่งสูงขึ้น การย้ายทีมที่มีมูลค่าถึงเก้าหลักจึงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อีกต่อไป

ถึงกระนั้น ในทุกตลาดซื้อขายก็ยังมีการซื้อขายที่ทำให้แฟนๆ ต้องสงสัย: ทำไมนักเตะคนนี้ถึงมีมูลค่าสูงขนาดนี้? ทำไมนักเตะมูลค่าสูงถึงถูกซื้อมาด้วยข้อตกลงยืมตัวพร้อมซื้อขาด แทนที่จะเป็นการซื้อขาดโดยตรง? เบื้องหลังการย้ายทีมที่ไม่คาดคิดเหล่านี้ แฟนๆ มักจะสงสัยว่าสโมสรกำลัง "ตกแต่งบัญชี" อยู่หรือไม่

ดังนั้น คำถามคือ ทำไมทีมถึงต้อง "ตกแต่งบัญชี" และตรรกะเบื้องหลังคืออะไร?

“การตกแต่งบัญชี” ที่ว่านี้คืออะไรกันแน่?

ประการแรก สิ่งสำคัญคือต้องชี้แจงว่า "การตกแต่งบัญชี" ตามที่แฟนๆ ใช้กันนั้น มักเป็นสำนวนทั่วไป ไม่ใช่คำศัพท์ทางการเงินที่เข้มงวด พูดง่ายๆ ก็คือ หมายถึงการที่สโมสรปรับปรุงผลประกอบการทางการเงินของตนภายใต้กฎที่มีอยู่ โดยการจัดการช่วงเวลา จำนวน ระยะเวลาสัญญา และการแลกเปลี่ยนผู้เล่นในข้อตกลงการโอน เพื่อให้งบการเงินของตนดูดีขึ้นสำหรับปีงบประมาณที่กำหนด ดังนั้น "การตกแต่งบัญชี" จึงไม่เหมือนกับการฉ้อโกงทางการเงิน

ตราบใดที่ธุรกรรมเป็นจริงและปฏิบัติตามมาตรฐานการบัญชีที่เกี่ยวข้องและกฎระเบียบทางการเงินที่เกี่ยวข้อง การที่สโมสรปรับปรุงสถานะทางการเงินของตนผ่านการจัดการการโอนนั้น ไม่ได้หมายความว่ามีการกระทำผิดพลาดในตัวเอง คำถามที่แท้จริงคือ: ทำไมสโมสรฟุตบอลถึงต้อง "ตกแต่งบัญชี"?

ทำไมทีมถึงต้อง "ตกแต่งบัญชี"?

เพราะฟุตบอลยุโรปสมัยใหม่ไม่ใช่ยุคที่ "เงินสามารถใช้จ่ายได้อย่างอิสระ" อีกต่อไป แม้แต่สโมสรที่มีเจ้าของที่ร่ำรวยหนุนหลังก็ต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของ UEFA ตั้งแต่ปี 2025 เป็นต้นไป UEFA จะใช้กฎค่าใช้จ่ายของทีมใหม่ โดยกำหนดให้ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับเงินเดือนผู้เล่นและโค้ช การตัดจำหน่ายค่าธรรมเนียมการโอน และค่าธรรมเนียมตัวแทนต้องถูกควบคุมให้อยู่ภายใน 70% ของรายได้ที่เกี่ยวข้องของสโมสร

การเกินตัวเลขนี้อาจส่งผลให้ถูกปรับ และในกรณีที่รุนแรง อาจถูกจำกัดการลงทะเบียนในการแข่งขันยุโรป หรือแม้แต่ถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขันยุโรป ตัวอย่างเช่น ในฤดูกาลใหม่ ทีมอย่างแอสตัน วิลล่า และเอฟซี ฟามาลิเคา ละเมิดกฎค่าใช้จ่ายของทีม ส่งผลให้ถูกปรับเกิน 20 ล้านยูโร และถูกจำกัดการลงทะเบียนผู้เล่นใหม่สำหรับทีมยุโรปของพวกเขาในช่วงการแข่งขันสโมสร UEFA ฤดูกาล 2026-27

นี่หมายความว่าแม้ว่าทีมจะมีเงินทุนเพียงพอและตั้งใจที่จะใช้จ่ายจำนวนมากกับผู้เล่น พวกเขาก็ต้องพิจารณาว่าจะตัดจำหน่ายค่าใช้จ่ายนี้อย่างไร ตรรกะเบื้องหลังคือ: ยกตัวอย่างการย้ายทีมของ เอ็นโซ่ เฟร์นานเดซ ไปยัง แมนเชสเตอร์ ซิตี้ เอฟซี ด้วยมูลค่า 145 ล้านยูโร เงินจำนวน 145 ล้านยูโรนี้จะไม่ถูกบันทึกทั้งหมดในบัญชีของ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ เอฟซี ในปีนี้ แต่ค่าธรรมเนียมการโอนจะถูกตัดจำหน่ายตลอดระยะเวลาสัญญาของผู้เล่น เนื่องจาก เอ็นโซ่ เฟร์นานเดซ เซ็นสัญญา 5 ปีกับ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ เอฟซี การตัดจำหน่ายค่าธรรมเนียมการโอนนี้ต่อปีจะอยู่ที่ 29 ล้านยูโร

"การตกแต่งบัญชี" ที่แฟนๆ กล่าวถึงนี้เป็นหลักเกี่ยวกับการปรับปรุงงบการเงินของทีมภายใต้เกณฑ์กฎแฟร์เพลย์ทางการเงินของ UEFA โดยการปรับระยะเวลาสัญญาของผู้เล่น วิธีการตัดจำหน่าย หรือการใช้ตัวเลือกยืมตัวพร้อมซื้อขาด เพื่อให้แน่ใจว่าสถานะทางการเงินของทีมตรงตามข้อกำหนดของ UEFA

อาร์เธอร์และเอ็ม. พจานิค: กรณี "ตกแต่งบัญชี" ที่คลาสสิกที่สุด

เมื่อพูดถึง "การตกแต่งบัญชี" ข้อตกลงแลกเปลี่ยนผู้เล่นที่เกี่ยวข้องกับ Arthur และ เอ็ม. พจานิค ระหว่าง เอฟซี บาร์เซโลน่า และ ยูเวนตุส เอฟซี ในปี 2020 แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่กล่าวถึง ในเดือนมิถุนายน 2020 ยูเวนตุส เอฟซี ได้เซ็นสัญญากับ Arthur กองกลางของ เอฟซี บาร์เซโลน่า ด้วยค่าตัว 72 ล้านยูโร ในขณะเดียวกัน เอฟซี บาร์เซโลน่า ได้เซ็นสัญญากับ เอ็ม. พจานิค กองกลางของ ยูเวนตุส เอฟซี ด้วยค่าตัว 60 ล้านยูโร

ผิวเผินแล้ว มันเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนกองกลางสองคน โดยมีความแตกต่างของค่าธรรมเนียมการโอนพื้นฐานเพียง 12 ล้านยูโรเท่านั้น ลองคำนวณมูลค่าทางบัญชีที่เหลืออยู่ของผู้เล่นทั้งสองคนในเวลานั้นอย่างคร่าวๆ: Arthur ย้ายจากเกรมิโอไปยัง เอฟซี บาร์เซโลน่า ในฤดูร้อนปี 2018 ด้วยค่าตัว 31 ล้านยูโร ตามข้อมูลจาก Transfermarkt สัญญาของพวกเขาคือ 6 ปี ดังนั้น เมื่อ Arthur ย้ายจาก เอฟซี บาร์เซโลน่า ไปยัง ยูเวนตุส เอฟซี ในปี 2020 มูลค่าทางบัญชีที่เหลืออยู่ในบัญชีของ เอฟซี บาร์เซโลน่า อยู่ที่ประมาณ 20.7 ล้านยูโร โดยการหักมูลค่าทางบัญชีที่เหลืออยู่จากค่าธรรมเนียมการโอน เราสามารถสรุปได้ว่าการย้ายทีมครั้งนี้สร้างกำไรทางบัญชีได้ประมาณ 51.3 ล้านยูโร

ในขณะเดียวกัน เมื่อ เอ็ม. พจานิค ย้ายไป เอฟซี บาร์เซโลน่า ตามรายงานจาก "Corriere della Sera" ของอิตาลี มูลค่าทางบัญชีที่เหลืออยู่ในเวลานั้นอยู่ที่ประมาณ 18 ล้านยูโร ยูเวนตุส เอฟซี ยังเปิดเผยบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการว่าการขายครั้งนี้สร้างผลกำไรทางเศรษฐกิจสุทธิประมาณ 41.8 ล้านยูโร หากการทำธุรกรรมทั้งสองนี้เป็นการแลกเปลี่ยนโดยตรงระหว่าง เอ็ม. พจานิค บวก 12 ล้านยูโรสำหรับ Arthur สโมสรใดสโมสรหนึ่งก็จะไม่ได้รับผลกำไรทางเศรษฐกิจที่สูงเช่นนี้

การ "ตกแต่งบัญชี" ด้วยการแลกเปลี่ยนผู้เล่นนี้ไม่ใช่กรณีเฉพาะ ตัวอย่างเช่น ข้อตกลงในปี 2019 ที่ Cancelo และ Danilo สลับสโมสรกัน ก็เกี่ยวข้องกับการที่ทั้งสองฝ่ายจ่ายค่าธรรมเนียมการโอนจำนวนมากให้กันและกัน แนวคิดหลักคือการปล่อยกำไรจากเงินทุนในงวดปัจจุบันโดยการใช้ประโยชน์จากความแตกต่างระหว่างมูลค่าทางบัญชีที่เหลืออยู่ของผู้เล่นกับค่าธรรมเนียมการโอน ในขณะที่กระจายต้นทุนของผู้เล่นใหม่เป็นเวลาหลายปีผ่านการตัดจำหน่าย

ยืมตัว + ซื้อขาด, เลื่อนค่าใช้จ่าย

อีกวิธีหนึ่งในการ "ตกแต่งบัญชี" คือการยืมตัวผู้เล่นก่อน แล้วจึงซื้อขาดในฤดูกาลถัดไป ตัวอย่างเช่น ในช่วงฤดูร้อนนี้ Malmoe ย้ายจาก แมนเชสเตอร์ ซิตี้ เอฟซี ไปยัง ท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ เอฟซี ด้วยสัญญายืมตัว พร้อมเงื่อนไขบังคับซื้อขาดในฤดูร้อนปีหน้า ตามรายงานของโรมาโน ค่าธรรมเนียมการซื้อขาดนี้อยู่ที่ 60 ล้านปอนด์

ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างโครงสร้างการย้ายทีมแบบนี้กับการยืมตัวปกติคือ ท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ เอฟซี ได้ยืนยันในหลักการแล้วว่าจะเซ็นสัญญากับ Malmoe ในฤดูกาลหน้า การใช้วิธียืมตัวพร้อมซื้อขาดมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ค่าธรรมเนียมการซื้อขาดนี้ถูกบันทึกในบัญชีการตัดจำหน่ายของทีมในช่วงตลาดซื้อขายฤดูกาลหน้า

ดังนั้น ความสำคัญที่แท้จริงของการยืมตัวพร้อมซื้อขาดจึงไม่ใช่แค่การ "เลื่อน" ค่าธรรมเนียมการโอนออกไปหนึ่งปี แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงวิธีการรับรู้และการจัดสรรต้นทุนของธุรกรรมผ่านโครงสร้างสัญญาที่แตกต่างกัน คล้ายกับการผ่อนชำระ นี่คือการจัดการทางการเงินที่สโมสรใช้บ่อยเมื่อออกแบบสัญญาการโอน

นอกเหนือจากการส่งผลกระทบต่อช่วงเวลาของการรับรู้ต้นทุนการโอนแล้ว การยืมตัวพร้อมซื้อขาดก็เป็นวิธีหนึ่งในการลดแรงกดดันด้านกระแสเงินสด ตัวอย่างเช่น ค่าธรรมเนียมการซื้อขาด 60 ล้านปอนด์สามารถตกลงที่จะจ่ายได้หลายปี ด้วยวิธีนี้ ท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ เอฟซี ไม่จำเป็นต้องใช้เงินสดทั้งหมดในปีแรก ซึ่งช่วยลดแรงกดดันด้านกระแสเงินสดได้อย่างมาก

ค่าธรรมเนียมคงที่จำนวนน้อย + ค่าธรรมเนียมผันแปรจำนวนมาก

เมื่อวันที่ 3 กันยายน ตามเวลาปักกิ่ง (CET) โอลิมปิก ลียง ได้ประกาศอย่างเป็นทางการถึงการย้ายทีมของเคอิโตะ นากามูระ นักเตะทีมชาติญี่ปุ่นจากแร็งส์ การย้ายทีมครั้งนี้ไม่ใช่การย้ายทีมครั้งใหญ่ในช่วงตลาดซื้อขายฤดูร้อนนี้ แต่สิ่งที่น่าสนใจคือองค์ประกอบของค่าธรรมเนียมการโอน ตามคำแถลงอย่างเป็นทางการของ โอลิมปิก ลียง ค่าธรรมเนียมคงที่สำหรับการย้ายทีมครั้งนี้อยู่ที่เพียง 1 ล้านยูโร โดยมีค่าธรรมเนียมผันแปรเพิ่มเติมสูงสุดถึง 19 ล้านยูโร

โครงสร้างค่าธรรมเนียมเช่นนี้ไม่เป็นที่แพร่หลาย ในการย้ายทีมส่วนใหญ่ ค่าธรรมเนียมคงที่มักจะคิดเป็นส่วนใหญ่ของค่าธรรมเนียมการย้ายทีม ในขณะที่ส่วนที่เป็นค่าผันแปรไม่ค่อยเกินค่าธรรมเนียมการย้ายทีมที่กำหนดไว้ โครงสร้างค่าธรรมเนียมการย้ายทีมนี้สามารถช่วยให้สโมสรลดต้นทุนที่แน่นอนในปัจจุบัน และผูกส่วนหนึ่งของค่าใช้จ่ายในการย้ายทีมเข้ากับผลงานในอนาคตได้

นอกจากนี้ หากข้อกำหนดการขายต่อในสัญญาเดิมคำนวณจากค่าธรรมเนียมการโอนคงที่ ค่าธรรมเนียมการโอนที่ได้รับจริง หรือรายได้จากการโอนประเภทใดประเภทหนึ่ง การออกแบบสัดส่วนของค่าธรรมเนียมคงที่และผันแปรนั้นสามารถส่งผลกระทบต่อพื้นฐานในการคำนวณค่าธรรมเนียมการขายต่อในอนาคตได้ ซึ่งก็ถือเป็นวิธีการ "ตกแต่งบัญชี" แบบพิเศษวิธีหนึ่ง

วิธีที่เคยมีประสิทธิภาพ: การเซ็นสัญญาระยะยาว

เชลซี เอฟซี เคยใช้สัญญาระยะยาวเป็นพิเศษเพื่อลดต้นทุนการตัดจำหน่ายค่าธรรมเนียมการย้ายทีมของผู้เล่นต่อปีอย่างแพร่หลาย ตัวอย่างเช่น เอ็นโซ่ เฟร์นานเดซ เซ็นสัญญา 8.5 ปีเมื่อเขาย้ายมาร่วมทีมในปี 2023 มูดริคก็เซ็นสัญญา 8.5 ปี และไคเซโด้เซ็นสัญญา 8 ปี นอกจากนี้ ผู้เล่นอย่างพาลเมอร์ก็เซ็นสัญญา 7 ปีในขณะนั้น

ภายใต้กฎระเบียบในขณะนั้น สโมสรสามารถตัดจำหน่ายค่าธรรมเนียมการย้ายทีมตามระยะเวลาสัญญาของผู้เล่น ซึ่งจะช่วยกระจายค่าธรรมเนียมการย้ายทีมจำนวนมากออกไปในช่วงเวลาที่ยาวนานขึ้น และลดต้นทุนทางบัญชีสำหรับปีงบประมาณที่กำหนด

อย่างไรก็ตาม เส้นทางนี้ส่วนใหญ่ได้ปิดลงแล้ว: UEFA ได้แก้ไขกฎระเบียบในปี 2023 โดยจำกัดระยะเวลาการตัดจำหน่ายค่าธรรมเนียมการย้ายทีมของผู้เล่นที่ลงทะเบียนไว้สูงสุด 5 ปี และในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน พรีเมียร์ลีกก็ได้แก้ไขกฎระเบียบของตน โดยจำกัดระยะเวลาการตัดจำหน่ายสัญญาใหม่หรือสัญญาที่ต่ออายุให้เหลือไม่เกิน 5 ปีอย่างสม่ำเสมอ

ดังนั้น แม้ว่าสโมสรจะยังคงสามารถเซ็นสัญญาระยะยาวกับผู้เล่นเกินกว่า 5 ปีได้ตามกฎหมายท้องถิ่น แต่พวกเขาไม่สามารถตัดจำหน่ายต้นทุนทางบัญชีของค่าธรรมเนียมการโอนจำนวนมากได้นานถึง 8 ปีหรือนานกว่านั้นเพียงแค่เซ็นสัญญาระยะยาวเหมือนที่ เชลซี เอฟซี เคยทำอีกต่อไป

สรุป

สิ่งที่แฟนๆ เรียกว่า "ตกแต่งบัญชี" ไม่ได้หมายความว่าสโมสรกำลังทำการฉ้อโกงอยู่จริง เบื้องหลังค่าธรรมเนียมการโอนที่ดูเหมือนสูงเกินไปเหล่านี้มีทั้งคุณค่าทางกีฬาของผู้เล่นและการพิจารณาทางการเงินของสโมสร เนื่องจากข้อจำกัดของ UEFA ที่เข้มงวดขึ้นเรื่อยๆ สโมสรจะยังคงหาวิธีใหม่ๆ ในการ "ตกแต่งบัญชี" อยู่เสมอ

ดังนั้น แทนที่จะเข้าใจ "การตกแต่งบัญชี" ว่าเป็นการฉ้อโกงอย่างง่ายๆ ควรมองว่าเป็นการ "ธุรกิจ" ที่เกิดขึ้นจากการทำงานร่วมกันอย่างต่อเนื่องระหว่างการแข่งขันและการเงินในฟุตบอลสมัยใหม่

แปลโดย AI

เว็บไซต์ AF เปิดตัวแล้ว! ดูข่าว ความคิดเห็น รายละเอียดแมตช์ และสถิติครบถ้วนบนคอมพิวเตอร์ของคุณ เยี่ยมชม: www.allfootballapp.com