အင်တာ မီလန် နည်းပြ ချီဗူကို အီတလီ ဘောလုံးပေါ့ဒ်ကတ်စ် နာမည်ကြီး "Cronache di Spogliatoio" က အင်တာဗျူးခဲ့ပါတယ်။ ဒါကတော့ အင်တာဗျူးရဲ့ ပထမပိုင်းဖြစ်ပါတယ်။

ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်

【ချီဗူ- အောင်ပွဲနဲ့ ရှုံးနိမ့်မှု၊ အောင်မြင်မှုနဲ့ အခက်အခဲတွေဟာ တူညီစွာဆက်ဆံရမယ့် လူဆိုးနှစ်ယောက်ပဲ】

【ချီဗူ- နာပိုလီကို ပြန်လည်အနိုင်ယူရတာရဲ့ ပင်ပန်းမှုကို ကျွန်တော် လျှော့တွက်မိတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက အသင်းတစ်သင်းလုံးကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်နားခွင့်ပေးခဲ့သင့်တယ်】

【ချီဗူ- ဂိုးသမားအမှားတွေကို ကမ္ဘာပျက်သလိုမျိုး သဘောထားကြတယ်။ ဂျိုဆက်ပ်ကို လက်ရွေးစင်အသင်းကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်】

【ချီဗူ- တိုက်စစ်မှူးတွေဟာ High Pressing ကို ခိုင်မာတဲ့ ယုံကြည်ချက်မရှိဘူးဆိုရင် တောင်းဆိုမှုတွေက အချည်းနှီးပဲ】

【ချီဗူ- စတန်ကိုဗစ်လေးကို ဘယ်တော့မှ အထင်မသေးပါနဲ့၊ မကြာခင်မှာ သူတောက်ပတာကို မြင်ရမှာပါ】

【ချီဗူ- ကျွန်တော့်အပြင် မိသားစုထဲက လူတိုင်းက အမျိုးသမီးတွေပဲ။ တချို့က ကျွန်တော့် ဒေါသတွေအားလုံးကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ပုံချတယ်လို့ ပြောကြတယ်】

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလုပ်သင်အဆင့် နည်းပြတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်နေသေးလား။

ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် အလုပ်သင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံနဲ့ အတွေးအခေါ်ပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မသေချာမှုတွေနဲ့ သံသယတွေက ကျွန်တော့်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိနေစေပြီး ကိုယ့်ရဲ့သက်တောင့်သက်သာ နယ်ပယ်ကနေ ထွက်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေစေလို့ပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလုပ်သင်အဆင့်ကနေ ရပ်တန့်သွားပြီလို့ မြင်မိတဲ့အခါ ဒီအလုပ်ကနေ ထွက်သင့်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့် စိတ်နေစိတ်ထားအရ၊ သံသယတွေရှိတာ၊ မသေချာတာ၊ အသစ်အသစ်တွေကို စူးစမ်းတာ၊ အချက်အလက်အသစ်တွေကို သင်ယူတာ၊ လေ့လာတာ၊ စမ်းသပ်တာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိန်ခေါ်တာတွေဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အသက်ဝင်စေပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှေ့ဆက်လိုတဲ့ ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ အရာတွေပါပဲ။

ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်မှာရော ဒီလုပ်ငန်းမှာ ရှေ့ဆက်ဖို့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း အချိန်အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်၊ တစ်သက်တာလုံး စောင့်နေတယ်လို့ ခံစားရလား။

မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလို မခံစားရဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချို့အရာတွေကို သင်နားလည်တဲ့ပုံစံကနေ ဒီကမ္ဘာကြီးက သင့်ဆီက အများကြီး ယူသွားနိုင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။ အချို့အချိန်တွေမှာ သီးခြားမျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ရမယ့် အန္တရာယ်ကိုလည်း သယ်ဆောင်လာတယ်။ ဒါကတော့ ကျွန်တော် အလိုမရှိတဲ့အရာပါပဲ။ တစ်နေ့နေ့မှာ ဒီလုပ်ငန်းရဲ့ ကျွန်တော်မကြိုက်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းစားပြီး စားသုံးသွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ရပ်တန့်ဖို့ ရွေးချယ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီလုပ်ငန်းမှာ တစ်သက်လုံး ရှိနေဦးမယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ဘူး။ ကျွန်တော် ပစ္စုပ္ပန်မှာ နေထိုင်တယ်၊ ဒီနေ့ကို အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်တယ်၊ မနက်ဖြန်အတွက် ပြင်ဆင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလုပ်ငန်းမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အချိန်အတွက် ၁၀ နှစ်၊ ၅ နှစ် ဒါမှမဟုတ် ၂၀ နှစ် ကန့်သတ်ချက် မသတ်မှတ်ထားဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်အမြင်အရ မကြာခင်မှာပဲ အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းပြချက်တွေကြောင့် မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ဝတ်ဆင်ရမယ့် အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီအဆင့်ကို မရောက်အောင် ကျွန်တော် ကြိုးစားရှောင်ရှားပါမယ်။

ကောင်းပါပြီ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က ကျွန်တော်တို့ စတူဒီယိုကို ခင်ဗျားပထမဆုံး ရောက်လာတုန်းက အခြေအနေကို ပြန်ကြည့်ချင်ပါတယ်၊ ပြီးရင် တိကျတဲ့ မေးခွန်းအချို့ကို ကြည့်ရအောင်...

နှစ်နှစ်အကြာ ချီဗူကို "Cronache di Spogliatoio" က အင်တာဗျူးခဲ့ရာမှာ သူက "ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နဲ့ တကမ္ဘာလုံးကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့တယ်။ အခက်အခဲတွေကြားက ကျွန်တော် အမြဲတမ်း ကိုယ့်ဘာသာ အဖြေရှာဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဘယ်တော့မှ အပြင်က အကူအညီမရှာခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာတော့ အကူအညီ လိုအပ်လာခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအခြေအနေကနေ ကိုယ့်ဘာသာ မထွက်နိုင်လို့ စိတ်ပညာရှင်ဆီက အကူအညီတောင် ရှာခဲ့တယ်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

"ရိုးမား မှာ ကျွန်တော့်ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေပြီး ဖျားနာစေတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုရှိခဲ့တယ်။ ပွဲပြီးတိုင်း မကြာခဏ အန်တယ်၊ ခြေမက လွဲသွားတယ်။ ဆရာဝန်က ကြိမ်လုံးနဲ့သွားရမယ်၊ အကုန်ရပ်ရမယ်၊ ဘယ်လောက်ကြာမယ်မှန်း မသိဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော် ကြိမ်လုံးနဲ့ အိမ်ပြန်ခဲ့တယ်။ စနေနေ့ ပွဲရှိတာ၊ ဒါပေမယ့် သောကြာညမှာ Spalletti က ကျွန်တော့်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး 'ကျွန်တော့်မှာ ရနိုင်တဲ့ နောက်ခံလူမရှိဘူး၊ အားလုံး ဒဏ်ရာရနေတယ်။ ခင်ဗျား ကစားနိုင်မယ်လို့ ထင်လား။ ' လို့ မေးတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် ကြိမ်လုံးနဲ့ပဲ၊ ခြေထောက်က မြေကိုတောင် မထိနိုင်ဘူး"

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကြိမ်လုံးနဲ့ ကွင်းကိုသွားပြီး ထုံဆေးထိုး၊ ကစားခဲ့တယ်။ ကွင်းအနှံ့ အော်ဟစ်သံတွေ၊ မိုးအပြင်းအထန် ရွာသလို အော်ဟစ်သံတွေ၊ ကျွန်တော် ကစားရင်း ငိုတောင်ငိုခဲ့တယ်။ အဲဒါဟာ အရမ်းခက်ခဲတဲ့ အချိန်တစ်ခုပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ကွင်းထဲကို ပြန်ကစားနိုင်ပါ့မလားဆိုတာကို အလေးအနက် သံသယဝင်ခဲ့လို့ပဲ။ အဲဒီတုန်းက အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ခဲ့တာ၊ ကျွန်တော့် ဘယ်ဘက်ခြမ်းတစ်ခုလုံး သွက်ချာပါဒ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါက ရင်ဆိုင်ရတာ လွယ်တဲ့အရာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် အသက်ရှင်နေတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ခဲ့တယ်။"

"ခွဲစိတ်ပြီးနောက် အခြေအနေက ပိုလို့တောင် ရှုပ်ထွေးခဲ့တယ်။ သေမှာကြောက်ရတဲ့ဘဝကနေ၊ ဘယ်တော့မှ သာမန်လူတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်တော့မှာ၊ ကောင်းတဲ့ ခင်ပွန်း၊ ဖခင်တစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်တော့မှာကို ကြောက်ရတဲ့ဘဝကနေ ကိုယ့်ရဲ့ အနာဂတ်အပေါ် သံသယတွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီသံသယတွေက ဒီနေ့အထိ ရှိနေသေးတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ ခေါင်းကို ခွဲပြီးသွားရင် ဘာမှ အရင်လို မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား။ ခွဲပြီးသွားရင် အရင်အတိုင်း ပြန်မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပြေ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အထူးကုဆရာဝန်တွေက နောက်ပိုင်းမှာ အားလုံး ပုံမှန်ပဲလို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် အနာဂတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ"

ဒီအကြောင်းအရာတွေကို မှတ်မိလား။

မှတ်မိတယ်၊ သေချာတာပေါ့။

ခင်ဗျား နောက်ဆုံး ဒီကိုလာတုန်းက စီးရီးအေမှာ ကစားခဲ့တဲ့ပွဲက သုည...

အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် ပိုငယ်သေးတယ်၊

ပိုပိန်သေးလား။

ပိုပိန်ပြီး ဆံပင်ဖြူလည်း နည်းသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ သိပ်ပြောင်းလဲတာ မရှိပါဘူး။ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ အချက်နှစ်ချက်ကို ပြောရမှာပဲ။ ပထမတစ်ခုက ပါးမားက ပေးခဲ့တဲ့ နည်းပြအခွင့်အရေး၊ နောက်တစ်ခုက အင်တာ မီလန် က ပေးခဲ့တဲ့ နည်းပြအခွင့်အရေး။ ဒါကြောင့် အခု ကျွန်တော်တို့ စီးရီးအေမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နည်းပြချုပ်အဖြစ် တစ်နှစ်ခွဲ အတွေ့အကြုံအကြောင်း ပြောနေတာဖြစ်ပြီး အဲဒါတော့ တကယ်ကို ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။

ဒါပေမယ့် လူ့ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင်တော့ ဘာမှ မပြောင်းလဲပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်ဟာ အရင်ကအတိုင်း လူတစ်ယောက်တည်းလို့ ယုံကြည်တယ်၊ အမြဲတမ်းရှိခဲ့တဲ့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုတွေ ရှိနေသေးတယ်၊ တခြားကဏ္ဍအားလုံးမှာလည်း အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေဆဲပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် နေ့တိုင်း အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေဆဲပါ၊ စွမ်းအင်တွေ၊ စိတ်အားထက်သန်မှုတွေ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေနဲ့ ဘောလုံးလောကအပေါ် စိတ်အားထက်သန်မှုတွေကို ပို့လွှတ်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။

တစ်ခါတုန်းက ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားပြောဖူးတယ်၊ အများပြည်သူသိအောင် ပြောခဲ့လား မသိဘူး၊ တခါတလေ မနက်အိပ်ယာနိုးရင် ဘယ်ရောက်နေမှန်းတောင် မသိဘူးဆို။

ဟုတ်တယ်၊ ဒါက သုံးရက်တစ်ခါ ပွဲရှိတဲ့အချိန်မျိုးပေါ့။ ဒီအခြေအနေက တကယ်တော့ ကောင်းပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဦးဆောင်တဲ့အသင်းက တစ်ပတ်လုံး ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေ၊ ဆက်တိုက်ငါးကြိမ် လေ့ကျင့်တာထက် ပွဲကစားရတာကို ပိုကြိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အတွက်၊ ကျွန်တော့်အတွက်၊ နည်းပြအဖွဲ့အတွက်၊ လက်ရှိပွဲပြီးတာနဲ့ နောက်ပွဲအကြောင်း ချက်ချင်းစဉ်းစားတဲ့သူတိုင်းအတွက်တော့ တကယ်ကို ခက်ခဲပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ၇၂ နာရီအတွင်း ဒါမှမဟုတ် အတိအကျ ၇၂ နာရီအတွင်း ကွင်းထဲပြန်ရောက်နေရမှာ ဖြစ်လို့ပါ။

ဒါကြောင့် သုံးရက်တစ်ခါ ပွဲနှုန်းနဲ့ဆိုရင် ဆက်တိုက်ခြောက်ပွဲလောက်တော့ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပေမယ့် ခုနစ်ပွဲမြောက်မှာ မနက်အိပ်ယာနိုးလာရင် ဘယ်ရောက်နေမှန်းမသိဘူး၊ ဟိုတယ်မှာလား၊ ဘာလုပ်ခဲ့လဲမသိဘူး၊ ဗီဒီယိုကလစ်တွေ အားလုံးပြင်ဆင်ထားပြီးပြီလား၊ ခံစစ်ပိုင်း၊ တိုက်စစ်ပိုင်းတွေရော၊ ကစားခဲ့တဲ့ပွဲရဲ့ ပွဲပြီးသုံးသပ်ချက်ရော... ဒါကြောင့် ဒါဟာ ခေါင်းကို လုံးဝရှုပ်ထွေးစေတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com