ယခင်က ပေါ်တူဂီလက်ရွေးစင် တိုက်စစ်မှူး Gonçalo Ramos က နိုင်ငံတကာပွဲစဉ်များ မစတင်မီ Sport TV ၏ "The Art of Football" အစီအစဉ်နှင့် သီးသန့် အင်တာဗျူး ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အဆိုပါ အင်တာဗျူး၏ ပထမပိုင်း ဖြစ်သည်။

Ramos၊ နံပါတ် ၉ လမ်းကြောင်း။ ယခုအပတ် "The Art of Football" အစီအစဉ်တွင် ပေါ်တူဂီဘောလုံးလောက၏ အကြီးမားဆုံး "သေနတ်ပစ်သမား" Gonçalo Ramos ကို တွေ့ဆုံရန် ဘောလုံးနယ်မြေ အနောက်ဘက်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ကြိုဆိုပါ၏။
ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ဖိတ်ကြားမှုအတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်ပြီး ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဘောလုံးအကြောင်း ပြောရတာ အမြဲကောင်းပါတယ်။
"သေနတ်ပစ်သမား" တွေအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော် အမြဲမေးချင်ခဲ့တာက အဲဒီအောင်ပွဲခံပုံကို ဘယ်လို စဉ်းစားမိတာလဲ။
ဟာဟာ၊ အမှန်တော့ ဒါက ကျွန်တော် Benfica အကယ်ဒမီမှာ ရှိတုန်းက ပြက်လုံးတစ်ခုပါ။ ကျွန်တော့်အဖေက ကျွန်တော့်ကို အမြဲ ဆူတယ်- "မင်းကို လူသိများဖို့၊ မင်းရဲ့ပုံရိပ်တစ်ခု လိုအပ်တယ်၊ အောင်ပွဲခံပုံတစ်ခု လိုအပ်တယ်" တဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က လူငယ်အသင်းတွေမှာ ဂိုးတွေ အများကြီးသွင်းနေပြီလေ။ ပွဲတစ်ခုမစခင် ကျွန်တော်က အသင်းဖော်တွေနဲ့ စကားပြောရင်း နောက်ပြောင်နေတုန်း သူတို့က အကြံတွေ ပေးခဲ့တယ်- "ဟေ့ကောင်၊ မင်း ဒီနေ့ ဂိုးသွင်းရင် သေနတ်နှစ်လက်လုပ်တဲ့ အမူအရာ လုပ်လိုက်" တဲ့။ ကျွန်တော် အဲဒီပွဲမှာ ဂိုးသွင်းခဲ့ပြီး သေနတ်နှစ်လက်နဲ့ အောင်ပွဲခံခဲ့တယ်၊ အွန်လိုင်းမှာ တုံ့ပြန်မှုတွေက အရမ်းကောင်းတယ်၊ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ။
ဟုတ်ပါတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် အဲဒီအောင်ပွဲခံပုံကို ဆက်ထိန်းထားခဲ့တယ်၊ အဲဒါက ကျွန်တော့်အတွက် ဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့ ပုံရိပ်ကို ကျွန်တော် တကယ်နှစ်သက်ပါတယ်။
အဲဒီတုန်းက မင်းအသက်ဘယ်လောက်လဲ။ ၁၆ လောက်လား။
၁၆၊ ဟုတ်ပါတယ်။
အဲဒီတုန်းက မင်းက အတော်လေး အရပ်ရှည်နေပြီ၊ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ကောင်းနေပြီ...
ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်က အရာရာကို နားလည်လာနေပါပြီ။
Olhão မှာရှိတဲ့ Algarve ကနေ ၁၂၊ ၁၃ နှစ်အရွယ်မှာ ထွက်ခွာပြီး Lisbon ကို လာကာ Benfica မှာ ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ ကောင်လေး... အဲဒီအသက်အရွယ်တုန်းက မင်းအနာဂတ်မှာ ဘာတွေ လုပ်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ တွေးခဲ့ဖူးလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီတုန်းက ကြောက်နေတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပဲလား။
ပထမဆုံးအနေနဲ့၊ အဲဒီအသက်အရွယ်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဓိကအာရုံစိုက်မှုက — အနည်းဆုံး ပထမလအနည်းငယ်အတွက် — မိဘတွေနဲ့ ဝေးကွာနေတဲ့ဘဝကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ပါပဲ။ အိမ်မပြန်တာ၊ ညဘက်မငိုတာ၊ မိသားစုရဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အားမကိုးတာ... အသေးအမွှားလေးလို ထင်ရပေမယ့် ၁၁၊ ၁၂ နှစ်အရွယ်မှာ ကျွန်တော်တို့က ကလေးတွေပဲ ရှိပါသေးတယ်။
ဟုတ်ပါတယ်။
အော်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ အရာအားလုံးက အရမ်းမြန်မြန် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ သတိထားမိလိုက်တဲ့အခါ ပထမအသင်းနဲ့ လေ့ကျင့်နေပြီ ဒါမှမဟုတ် လူငယ်လိဂ်တွေမှာ ကစားနေပြီ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရာအားလုံးက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်မြန် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့ပဲ။ မသိလိုက်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ U15 အသင်းကို ရောက်နေပြီ၊ အဲဒါက ပိုပြီး ပုံမှန်ဖြစ်တဲ့ အမျိုးသားချန်ပီယံရှစ်ရဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံပါပဲ။
နောက်ပိုင်း U17 ပထမနှစ်နဲ့ U19 လူငယ်အသင်းကြားမှာ ဖြစ်စဉ်က အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်နိုင်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ U17 ကစားသမားတွေ ဖြစ်နေသေးပေမယ့် အများအားဖြင့် လေ့ကျင့်မှုတွေ နဲ့ ပိုမိုအသက်ကြီးတဲ့ ကစားသမားတွေနဲ့ ကစားတာတွေ စတင်နေပြီ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ U19 အဆင့်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ B အသင်း ဒါမှမဟုတ် A အသင်းဆီကို တိုက်ရိုက်သွားရပါတယ်။ မသိလိုက်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဒီရထားပေါ် ရောက်နေပြီ ဒါမှမဟုတ် အများစုကို လွဲချော်ခဲ့ရပါပြီ။ ဒါကြောင့် သတိထားမိလိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော်ဟာ ပထမအသင်း လေ့ကျင့်ရေးဆီကို ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ လေ့ကျင့်မှုတွေ အများကြီးရှိခဲ့ပေမယ့် တကယ်တမ်း ပွဲတစ်ပွဲမှာ ကစားရတာက ပိုပြီး ခက်ခဲပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဘယ်အရာကိုမှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မယူခဲ့ပါဘူး။
ဟုတ်တာပေါ့။
ဒါပေမယ့် တစ်နေ့နေ့မှာ အခွင့်အရေး ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ရမယ်၊ အဆင်သင့်ဖြစ်နေရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒကို ပြသရမယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ အမြဲသိခဲ့တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အရာရာတိုင်းက ကျွန်တော်တို့ လိုချင်သလို ဖြစ်မလာတတ်ဘူး၊ တင်းမာမှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပွဲတွေက ခက်ခဲပြီး ကောင်းကောင်း မကစားနိုင်ဘူး။
အဲဒီကြီးထွားမှု ခရီးစဉ်မှာ၊ Benfica လူငယ်အကယ်ဒမီကနေ တဆင့် တိုးတက်လာတဲ့အချိန်မှာ မင်းကို အများဆုံး လွှမ်းမိုးခဲ့တဲ့ နည်းပြ ဒါမှမဟုတ် လူတစ်ဦးတစ်ယောက် ရှိခဲ့လား။ "အခုတော့ တကယ် serio ဖြစ်နေပြီ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို တကယ်ယုံကြည်နေပြီ" လို့ မင်းရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ "ဒီလူက ငါ့ကို ယုံကြည်မှုပေးခဲ့တယ်" လို့ ခံစားရစေခဲ့တဲ့သူ ရှိခဲ့လား။
မရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော်ထင်တာကတော့ လူငယ်အကယ်ဒမီရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးမှာ အလုံးစုံဖွဲ့စည်းပုံက ကျွန်တော့်ကို အမြဲတမ်း ယုံကြည်မှုတစ်ခု ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်တည်းကို နာမည်တပ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ မစ္စတာ Renato Paiva ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် U17 B အသင်းကစားသမားတုန်းက ပိုအသက်ကြီးတဲ့ ကစားသမားတွေနဲ့ U17 A အသင်းမှာ စကစားခဲ့ရပြီး အဲဒီအချိန်တုန်းက နည်းပြက မစ္စတာ Renato Paiva ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်နှစ်မှာ ကျွန်တော် U17 A အသင်းကစားသမားဖြစ်လာပြီး U19 လူငယ်အသင်းကို ရောက်တဲ့အခါ သူလည်း U19 ကို ရောက်လာလို့ နည်းပြဟောင်းကို ထပ်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် Benfica B အသင်းကို ရောက်လာတော့ နည်းပြကလည်း B အသင်းကို ပြောင်းလာခဲ့တာကြောင့် ကျွန်တော် မစ္စတာ Renato Paiva လက်အောက်မှာ လေးနှစ်၊ ငါးနှစ်ကြာ ကစားခဲ့ရပါတယ်။
မင်းတိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ သူအမြဲတမ်း မင်းကို ခေါ်သွားခဲ့သလား။
သူက ကျွန်တော့်ကို အမြဲတမ်း ခေါ်သွားပြီး ဆက်တိုက် ကစားခွင့်ပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ ကစားဟန်နဲ့ သူ့ရဲ့ ဘောလုံးအပေါ် နားလည်မှုကို အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်တဲ့ ကစားသမားမျိုးပါ၊ ဒါကြောင့် သူက ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပြီး တွန်းအားပေးခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော့်ကို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဒါက B အသင်းမှာ ပုံမှန်ကစားဖို့ နောက်ပိုင်း အကူးအပြောင်းအတွက် အလွန်အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမှာ နေရာရဖို့ မလွယ်ပါဘူး။
ဟုတ်...
ပြီးတော့ ပထမအသင်းပေါ့။
AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။
AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com
အေစီ မီလန်
ဘင်ဖီကာ
ပေါ်တူဂီ
ဂွန်ဆာလို ရာမို့စ်
မှတ်ချက် အားလုံး