မကြာသေးမီက ဘောလုံးလောကမှ အနားယူခဲ့သော ပက်ဒရိုသည် Mundo Deportivo နှင့် အသေးစိတ် အင်တာဗျူးတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အင်တာဗျူး၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် ပက်ဒရိုသည် La Masia တွင် သူ၏ခက်ခဲခဲ့သော အစောပိုင်းနေ့ရက်များကို ပြန်ပြောင်းပြောပြခဲ့ပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ငိုကြွေးခဲ့ရကာ ဖခင်ဖြစ်သူကို အိမ်သို့ပြန်ခေါ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ ၎င်းအပြင် ဘာစီလိုနာ ပထမအသင်းသို့ ယာယီခေါ်ယူခံရခြင်းနှင့် Frank Rijkaard လက်အောက်တွင် ပွဲဦးထွက်ကစားခဲ့ရသည့် မမေ့နိုင်စရာ အတွေ့အကြုံများအကြောင်းကိုလည်း ပြောပြခဲ့သည်။

သတင်းထောက်- အနာဂတ်ကို မကြည့်မီ အစဆုံးကို ပြန်သွားကြရအောင်။ အခုဆိုရင် သင်ဟာ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရောက်ရှိလာခဲ့တာကို ပြန်တွေးကြည့်တဲ့အခါ၊ နောက်ဆုံးမှာ သင်ရရှိခဲ့တဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ကစားသမားဘဝနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် ဘာတွေ စဉ်းစားမိပါသလဲ။

ပက်ဒရို- ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ပထမဆုံး စဉ်းစားမိတာကတော့ ကျွန်တော့်ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့အတွက် ကျွန်တော် ကြိုးစားခဲ့ရတဲ့ ချွေးတွေအားလုံးနဲ့ ကျွန်တော် ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့တဲ့ အဲဒီကာလမှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေပါပဲ။ အဲဒီနေ့ရက်တွေက တကယ်ကို ခက်ခဲခဲ့တယ်၊ အလွန်ကို စိန်ခေါ်မှုတွေ များခဲ့တယ်၊ အပြင်ကနေ မြင်ရသလို လွယ်ကူပြီး ရိုမန်တစ်ဆန်တာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းကနေ၊ ကလပ်အသင်းငယ်လေးတစ်ခုက ကလေးတစ်ယောက်ဟာ ဘာစီလိုနာလို မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက ထူးခြားထက်မြက်တဲ့၊ ထိပ်တန်းအရည်အချင်းရှိတဲ့ ကစားသမားတွေနဲ့ အကယ်ဒမီမှာ ယှဉ်ပြိုင်ရတာ၊ အဲဒီအထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရတာမျိုးပေါ့။ ဘာသာစကားကလည်း အစပိုင်းမှာ အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ကက်တလန်ဘာသာစကားက ကျွန်တော့်အတွက် ခက်ခဲခဲ့တယ်၊ အထူးသဖြင့် ပညာရေးပိုင်းမှာပေါ့။ အဲဒီလိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေရတဲ့ အဆင့်တစ်ခုလုံးက ကျွန်တော့်အတွက် ကြီးမားတဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ Tenerife မှာရှိတဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝက အရမ်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပါပဲ၊ ကျွန်တော့်အချိန်အများစုကို သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ လမ်းပေါ်မှာ ဘောလုံးကန်ရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ La Masia မှာတော့ အလွန်တင်းကျပ်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ စည်းကမ်းတွေရှိတယ်- စောစောအိပ်ရာဝင်ရမယ်၊ ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေ၊ အလေးအနက်ထား သင်ယူရတာတွေ၊ ကျန်းမာရေးနဲ့ညီညွတ်တဲ့ အစားအသောက်တွေပေါ့။

ဒီအရာတွေအားလုံးက ကျွန်တော့်ကို အစပိုင်းမှာ အရမ်းကို အဆင်မပြေဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ဌာနေနဲ့ အကျင့်ဟောင်းတွေကို အရမ်းတွယ်တာနေပြီး ရုတ်တရက် အဲဒါတွေအားလုံးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့အခါ မိသားစု၊ မောင်နှမတွေ ဒါမှမဟုတ် သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ ဘေးမှာမရှိဘဲ ဆုံးရှုံးမှုကြီးကြီးမား ဖြစ်လာတယ်။ သူတို့ မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်ကြပေမဲ့ အားလုံးက ငယ်သေးတာကြောင့် ခဏခဏ ခရီးသွားဖို့နဲ့ ဟိုတယ်တွေမှာ တည်းခိုဖို့ ငွေကြေးအင်အားမရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဆက်သွယ်မှု ဆက်ရှိနေဖို့ အရမ်းခက်ခဲခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်မိသားစုရဲ့ အဖော်မပါဘဲ အလွန်ပင်ပန်းပြီး ခက်ခဲတဲ့အချိန်၊ ဒါဟာ ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ အခက်ခဲဆုံးကာလပါပဲ။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ငိုခဲ့ရတာကို သတိရတယ်။ ကျွန်တော့်အဖေက အမြဲတမ်း အားပေးထောက်ခံခဲ့တယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ကိုပြောတယ်- "စိတ်မပူပါနဲ့၊ လူတိုင်း ဒီအဆင့်ကို ဖြတ်သန်းရတာပဲ၊ ဆက်ကြိုးစားပါ၊ ဒါက မင်းဘဝရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ" တဲ့။ သူပြောတာ လုံးဝမှန်တယ်ဆိုတာ နောက်ပိုင်းမှာ သက်သေပြခဲ့တယ်။ ဒါက ဘာစီလိုနာလို ကလပ်ကြီးတစ်ခုကို ဝင်ရောက်ဖို့နဲ့ ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဆိုတာ ကျွန်တော် သိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သဲသဲမဲမဲ လေ့ကျင့်ခဲ့တယ်။ အခု ပြန်တွေးကြည့်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ခံစားရတာကတော့ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်ပေးဆပ်ခဲ့တဲ့ စွန့်လွှတ်မှုတွေနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အားလုံးဟာ နောက်ဆုံးမှာ အသီးအပွင့်တွေ ဖြစ်လာပြီး သင့်လျော်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ရရှိခဲ့တာပဲ။ အစောပိုင်းမှာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့တဲ့ ချွေးတွေနဲ့ ကြိုးစားမှုတွေအားလုံးဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ပိုင်း ကစားသမားဘဝတစ်လျှောက်လုံး အကောင်းဆုံး ပြန်လည်အကျိုးပေးခဲ့ပါတယ်။

သတင်းထောက်- အန်ဒရက်စ် အင်နီယေစတာက သူ့ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းပြီး သူ့မွေးရပ်မြို့ Albacete ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်လို့ တစ်ကြိမ်ထက်မက ဝန်ခံဖူးပါတယ်။ သင်ရော အလားတူ အတွေးမျိုးတွေ ရှိခဲ့ဖူးပါသလား။

ပက်ဒရို- အရေအတွက်မရေမတွက်နိုင်အောင်ပါပဲ။ အဖေ့ကို အကြိမ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ဖုန်းဆက်ပြီး ဒီနေရာမှာ မနေချင်ဘူးလို့ ငိုယိုပြီး ပြန်ခေါ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ခဲ့တယ်။ ဒီကအခြေအနေတွေ မကောင်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ပါပဲ၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး အဆောက်အအုံတွေနဲ့ အဆင်ပြေမှုတွေရှိတယ်။ ကမ္ဘာ့အထက်တန်းစားအသင်းမှာ ပါဝင်နေတာ၊ ကိုယ့်ရဲ့ပုံမှန်လုပ်ဆောင်မှုနဲ့ အစားအသောက်ကို ဂရုတစိုက်ရှိစေတာ၊ ထောက်ပံ့မှုအားလုံးကလည်း အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အခြေအနေတွေကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အိမ်နဲ့ဝေးနေရတာဟာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းပါတယ်။ ကိုယ့်အတွက် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့၊ ဘဝရဲ့ အခြေခံကျပြီး မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ဆုံးရှုံးရတာပါ၊ ဥပမာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ ခုံတန်းလျားမှာ ထိုင်ပြီး နေကြာစေ့ခွဲရင်း စကားပြောတာမျိုး၊ အားကစားရုံမှာ ဘောလုံးကို ဆယ်နာရီဆက်တိုက် ကစားရင်း ခြေထောက်တွေ နာပြီး ပြေးမနိုင်တော့တဲ့အထိ၊ ဒါမှမဟုတ် မနက်ဘက်မှာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ ကမ်းခြေမှာ လှိုင်းစီးတာနဲ့ ရေကူးတာမျိုးပေါ့။ ကိုယ်ကြီးပြင်းလာစဉ်တစ်လျှောက်လုံး အဖော်ပြုပေးခဲ့တဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ အခိုက်အတန့်တွေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ကမ္ဘာရဲ့ အခန်းတစ်ခန်းကို ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး နောက်အခန်းကို တိုက်ရိုက်ကျော်သွားသလိုပါပဲ။ အမြန်ညှိနှိုင်းပြီး လိုက်လျောညီထွေမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုရင် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ အဆင်မပြေခြင်း၊ ငိုကြွေးခြင်းစတဲ့ အနုတ်လက္ခဏာ ဆောင်တဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဘာသာစကား အတားအဆီးတွေနဲ့ ပညာရေး ဖိအားတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ အဲဒီအချိန်တုန်းက တကယ့်ကို မခံမရပ်နိုင်အောင်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ပြန်ကြည့်တဲ့အခါ အားလုံးက ထိုက်တန်တယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကြိုးကြိုးစားစား စိုက်ပျိုးခဲ့လို့ နောက်ပိုင်းမှာ ကြွယ်ဝတဲ့ အသီးအပွင့်တွေ ရိတ်သိမ်းခဲ့ရတာပါ။

သတင်းထောက်- နောက်ဆုံးတော့ Frank Rijkaard က သင့်ကို သတိထားမိပြီး Murcia နဲ့ အဝေးကွင်းပွဲစဉ်မှာ ပထမဆုံးအသင်းအတွက် ပွဲဦးထွက်ခွင့် ပြုခဲ့တဲ့နေ့ ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူ သင့်ကို ဘာပြောခဲ့လဲ။ အဲဒီအချိန်က ဘယ်လိုလဲ။

ပက်ဒရို- ကျွန်တော် ယာယီခေါ်ယူခံရတာကို သတိရတယ်။ တကယ်တော့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင် သူ့နဲ့ တိုက်ရိုက် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှု သိပ်မရှိခဲ့ဘူး။ Santi Ezquerro ရုတ်တရက် အူရောင်ငါးရောင် ဖြစ်ပြီး ကစားမရတော့တဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ကို လုံးဝယာယီ အစားထိုးအနေနဲ့ ခေါ်ခဲ့တာပါ။ ပက် ဂွါဒီယိုလာက ကျွန်တော့်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး "အဝတ်အစားလဲပြီး ထွက်ဖို့ပြင်ထား၊ မင်းကို ပထမအသင်း လူစာရင်းထဲ ခေါ်လိုက်ပြီ" လို့ ပြောတယ်။ "ပထမအသင်း" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကြားတော့ ကျွန်တော် ကြောင်သွားပြီး "ဒါ တကယ်လား" လို့ တွေးမိတယ်။ ယုံကို မယုံနိုင်ဘူး။ ဒါက ကျွန်တော့်အပေါ် ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့တယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ တခြား အကယ်ဒမီက အသင်းဖော်တွေထက် ဦးစားပေးခံရတယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ ရုတ်တရက် အိပ်မက် ကမ္ဘာတစ်ခုထဲ ရောက်သွားသလိုပါပဲ။

ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို အိပ်မက်ထဲမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် တကယ်တမ်း ပထမအသင်းဝတ်စုံဝတ်ပြီး ဟိုတယ်လေ့ကျင့်ရေးစခန်းထဲကို ရောက်လာတော့၊ ကြယ်ပွင့်တွေဝိုင်းနေတဲ့ စူပါစတားကစားသမားတွေ ဝန်းရံနေတာ၊ အဲ့ဒီတုန်းက အရာရာကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ နည်းပြဖြစ်တဲ့ Frank Rijkaard ဆီက ညွှန်ကြားချက်တွေ နာခံရတော့ "ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလဲ" လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးမိမှာပဲ။ မယုံနိုင်ဘဲ ထိုင်နေမိတာပဲ။ တကယ်ကို လှပပြီး ထူးခြားတဲ့ အခိုက်အတန့်တစ်ခုပါပဲ။ မိဘတွေကို ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်ခဲ့တာ သတိရတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ဘယ်သူမှ မယုံနိုင်ကြဘူး။ အဖေဆို ရွာကလူတိုင်းကို ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို လာပြီး ပွဲစဉ်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ဖို့၊ ကျွန်တော် အရံခုံမှာ ထိုင်နေတာကို မြင်နိုင်ဖို့ ဖုန်းဆက်ခဲ့တယ်။ တကယ်ကို ခမ်းနားပါတယ်။ ဒါထက်ပိုပြီး မယုံနိုင်စရာကောင်းတာက Camp Nou မှာ အိမ်ရှင်ပရိတ်သတ်တွေရှေ့မှာ အရံကစားသမားအဖြစ် မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ကစားဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တာပါပဲ။ အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ဘူး။

ကျွန်တော်ကွင်းထဲကို ပထမဆုံးခြေချလိုက်တဲ့ မိနစ်ကတည်းက ပရိသတ်တွေရဲ့ အားပေးမှုက အံ့ဩစရာပါပဲ၊ ဘောလုံးထိလိုက်တိုင်း၊ ပြေးလိုက်တိုင်း လက်ခုပ်သြဘာသံတွေ ဆူညံနေခဲ့တယ်။ ခံစားချက်က မယုံနိုင်စရာပါ။ ဒါဟာ ကျွန်တော့်ကစားသမားဘဝရဲ့ အလွန်ကိုလှပတဲ့ အခိုက်အတန့်တစ်ခုပါပဲ၊ အခုထိလည်း ဆယ်နှစ်လောက်ကြာသွားပြီဖြစ်ပေမယ့် မနေ့တစ်နေ့ကလိုပါပဲ။ အဲဒီအံ့အားသင့်မှုက တကယ်ကို ဖော်ပြလို့မရပါဘူး။

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com