ဤဆောင်းပါးကို La Nación မှ ပြန်လည်ထုတ်ဝေပြီး ဘာသာပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်ကာ၊ မူရင်းကို ဒေသစံတော်ချိန် အောက်တိုဘာလ ၆ ရက်နေ့တွင် Leandro Contento က ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အချို့အကြောင်းအရာများကို မူရင်းမှ အတိုချုံးထားပါသည်။

ကလေး၊ ဟိုအဘိုးကြီးကို မင်းမြင်လား။ နှုတ်ခမ်းမွေးဖြူဖြူနဲ့လူ။သူကတော့ ဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး လီယိုနဲလ် မက်ဆီ ပဲ။အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ့ကစားတာကိုကြည့်ဖို့ ဘယ်လောက်ပဲ ပိုက်ဆံကုန်ကုန် လူတွေကပေးဖို့ဆန္ဒရှိကြတယ်။ မင်းအဖေငယ်ငယ်တုန်းက သူ့ကို ဘောလုံးကွင်းကိုခေါ်သွားဖို့ ကျွန်တော့်ကို အမြဲတမ်းပူဆာတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်မှတ်တွေက အရမ်းဈေးကြီးတယ်။ လက်မှတ်နှစ်စောင်က ကျွန်တော့်လစာရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ရှိပြီး အခုခေတ်တန်ဖိုးနဲ့ဆို သန်းပေါင်းများစွာရှိတယ်။

ပိုဆိုးတာက ကျွန်တော်တို့ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲမှာ စပိန်ကိုရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် သူက လက်ရွေးစင်အသင်းမှာ နောက်ထပ်မကစားတော့ဘူးလို့ ပြောလိုက်တော့ မင်းအဖေ စိတ်ထိခိုက်သွားခဲ့တယ်။ သူဘယ်လောက်ငိုခဲ့လဲဆိုတာ မင်းစိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်ပါဘူး။ တစ်နေ့တော့ ကျွန်တော် အလုပ်ကနေအိမ်ပြန်ရောက်တော့ သူ့ကိုနှုတ်ဆက်ဖို့သွားတာ မက်ဆီရဲ့ပုံတစ်ပုံကို ဆွဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အင်္ကျီပေါ်မှာ နံပါတ် ၁၀ နဲ့ ဆုဖလားကို ကိုင်ထားပြီး ဘေးနားမှာ စာတမ်းတစ်ခုကို ကိုင်ထားတယ်။ အဲဒီစာတမ်းမှာ ရေးထားတာက- "ဖေဖေ၊ သားကို ပွဲကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားပေးပါ" လို့ ရေးထားတာပါ။

အဲဒီနေ့က အကြောင်းအရာအားလုံးကို ကျွန်တော်မှတ်မိနေတုန်းပါပဲ။

အာဂျင်တီးနားက အာဖရိကတိုက်က လူသိနည်းတဲ့ ဘီနင်နဲ့ ကစားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက လက်ရွေးစင်အသင်းဟာ ဒီလိုသေးငယ်တဲ့ နိုင်ငံတွေနဲ့ မကြာခဏကစားလေ့ရှိတယ်။ ကျွန်တော်ပြောနေတဲ့ အချိန်ကာလက ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ ကစားကွင်းမှာ အမိုးတောင်မရှိဘူး၊ တခြားအရာအားလုံးကတော့ အခုနဲ့တော်တော်လေးဆင်တူတယ်၊ ပွင့်လင်းနေတာပေါ့။ မင်းအဖေ စာမေးပွဲကောင်းကောင်းဖြေရင် ပွဲကိုခေါ်သွားမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီတစ်ပတ်လုံး သူအပြင်မထွက်ဘဲ အိမ်မှာနေပြီး စာကျက်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူဘာသာရပ်အားလုံးကို အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော် အသက်သာဆုံးလက်မှတ်တွေကို ဝယ်ပြီး သူ့ကို ပွဲကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ကျွန်တော်သုံးလိုက်တဲ့ ပိုက်ဆံကို မြင်တော့ မင်းအဘွား ကျွန်တော့်ကို အိမ်ကနေ မောင်းထုတ်လုနီးပါးပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပဲ၊ မင်းအဖေလည်း သူ့ကို တကယ်ပဲ မြင်ချင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကစားကွင်းရဲ့အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ ထိုင်ခုံတွေဝယ်ခဲ့တယ်။ အရမ်းမြင့်တဲ့နေရာမှာထိုင်ရတော့ လေယာဉ်တွေ ကျွန်တော်တို့ခေါင်းပေါ်ကနေ ပျံသန်းနေသလိုပဲ။အဲဒီအမြင့်ကနေ ကွင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ရဖို့ခက်တယ်။ အရာအားလုံးက သေးသေးလေးတွေပဲ မြင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ လီယိုနဲလ် မက်ဆီ ဘောလုံးရတဲ့အချိန်တိုင်းကို မင်းဘယ်တော့မှ လွတ်သွားမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်မှာ ကစားကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလို့ပဲ။

သူ့ရဲ့ ကစားသမားဘဝတစ်ခုလုံးကို ကျွန်တော်မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူ U20 အသင်းမှာ Diego Maradona ကွင်းမှာ ပွဲဦးထွက်ကစားတုန်းက သွင်းဂိုးအံ့မခန်းသွင်းခဲ့တယ်၊ အဲဒီမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မသိခဲ့ဘူး။ သူအကြီးတန်းအသင်းမှာ ပထမဆုံးကစားတော့ ကွင်းထဲမှာ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အနီကတ်ပြခံရတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူက ကလေးပဲရှိသေးတယ်၊ ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ ဆံပင်ရှည်ရှည်နဲ့။ သူ့ကို "လှေး" လို့ ခေါ်ကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မင်းလိုပဲ အရပ်ပုတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ခြေထောက်တွေက အရမ်းမြန်လို့ ဘယ်သူမှ သူ့ဆီက ဘောလုံးကို မယူနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒီလိုတောင်မှပဲ သူအစပိုင်းမှာ အခက်အခဲတွေနဲ့ သံသယတွေ အများကြီးကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူက နိုင်ငံတော်သီချင်းမဆိုဘူး၊ အသင်းဂျာစီအတွက် ဂုဏ်အသရေမရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဘာစီလိုနာအသင်းမှာ ကစားဖို့ စပိန်ကို ပြောင်းသွားတဲ့အတွက် အာဂျင်တီးနားလူမျိုးလို မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောဆိုခဲ့ကြတယ်။

၁၅ နှစ်နီးပါးလောက် အာဂျင်တီးနားအတွက် ဘယ်ဆုဖလားမှ မရနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ရုတ်တရက် ချန်ပီယံဆုအားလုံးကို ဆွတ်ခူးခဲ့တယ်။ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာ့ဖလားရတဲ့အခါ မင်းအဖေနဲ့ကျွန်တော် Obelisco ကို ဘတ်စ်ကားနဲ့သွားပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ခဲ့တယ်၊ အနောက်ခန်းထဲမှာရှိတဲ့ ဓာတ်ပုံ၊ မင်းအဖေနေခဲ့တဲ့နေရာမှာပေါ့။ လူပေါင်းငါးသန်းလောက်ရှိတယ်၊ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဒီကွင်းလိုမျိုး ကွင်း ၆၀ လောက် လူတွေပြည့်နေတာ၊ ရူးလောက်စရာပဲ။ ခြေတစ်လှမ်းတောင် ရွှေ့လို့မရဘူး၊ ကစားသမားတွေရဲ့ ဘတ်စ်ကားတောင် နောက်ပြန်လှည့်ရတယ်။ လုံးဝလှုပ်လို့မရခဲ့ဘူး။

မင်းမျက်စိနဲ့ သူ့ကစားတာကို မမြင်ရတာ ဝမ်းနည်းစရာပါပဲ။ သူဘောလုံးရတဲ့အခါ သပ်ရပ်တဲ့ dribbling ဂိမ်းကစားနေသလိုပဲ။ ရုတ်တရက်အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး သူဘယ်ကိုသွားမလဲဆိုတာ မင်းဘယ်တော့မှ ခန့်မှန်းလို့မရဘူး။ သူဂိုးတွေလည်း အများကြီးသွင်းခဲ့တယ်၊ တစ်ပွဲကို နှစ်လုံး သုံးလုံးဆိုတာ ပုံမှန်ပဲ၊ တစ်နေ့ကျတော့ ငါးလုံးတောင်သွင်းခဲ့ဖူးတယ်။သူစုစုပေါင်း ဂိုး ၁၂၀ လောက်သွင်းခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင် ဂိုးမသွင်းဘဲ အသင်းဖော်တွေကို ဂိုးသွင်းဖို့ ကူညီပေးတဲ့အချိန်တွေလည်း အများကြီးပဲ။

အမေရိက ကမ္ဘာ့ဖလားမှာ သူအသက် ၃၉ နှစ်ရှိနေပြီ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကစားသမားတွေဟာ ပုံမှန်အားဖြင့် ၃၆ နှစ် ဒါမှမဟုတ် ၃၇ နှစ်မှာ အနားယူလေ့ရှိပေမဲ့ မက်ဆီက အသက် ၂၀ အရွယ်လူငယ်လေးလို ကစားခဲ့တယ်။ အာဂျင်တီးနားအသင်းဟာ အမြဲတမ်း ပြိုင်ပွဲကနေ ထွက်ခါနီးဖြစ်နေခဲ့ပေမဲ့ မက်ဆီကတော့ အမြဲတမ်း အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့တယ်။

စပိန်နဲ့ ဗိုလ်လုပွဲမှာ အာဂျင်တီးနားက ဂိုးပေါက်ကို တစ်ကြိမ်မှ မကန်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မက်ဆီကတော့ သူ့တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အသင်းကို ပင်နယ်တီအဆုံးအဖြတ်အထိ ဦးဆောင်နိုင်သလို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ပွဲအပြီးမှာ သူဘယ်လောက်တောင် စိတ်ထိခိုက်ပြီး ငိုခဲ့လဲဆိုတာ မင်းလုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ဘူး။ မင်းကို ဘောလုံးမကစားနဲ့လို့ ပြောရင် မင်းလည်း အဲဒီလိုပဲ ငိုမိမှာပဲ။

ကမ္ဘာ့ဖလားအပြီးမှာ လူတိုင်းက လီယိုနဲလ် မက်ဆီ ဆက်ကစားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြပေမဲ့ သူ့ဖခင်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူဆက်မကစားချင်တော့ဘူး။

နှုတ်ဆက်ပွဲက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ရောက်လာခဲ့တယ်။ လက်မှတ်ဝယ်ဖို့ဆိုတာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုပါပဲ။ ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ဝင်ပြီး လက်မှတ်တွေထွက်လာဖို့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ရတယ်။ တစ်ခါတစ်လေကျရင် နှစ်နာရီလောက် ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအလှည့်ရောက်တဲ့အခါ လက်မှတ်တွေက ရောင်းကုန်နေပြီ။ အကယ်၍ မင်းရဲ့ အင်တာနက်ပြတ်သွားရင် အားလုံးပြီးဆုံးပြီ။ မင်းတန်းစီနေရာ ပျောက်သွားပြီး ဘယ်တော့မှ လက်မှတ်ပြန်ဝယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ပွဲက ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ အလယ်နေ့မှာရှိတော့ ကျွန်တော် မင်းအဖေကို ကျောင်းကနေ သွားကြိုပြီး ကစားကွင်းကို ကားမောင်းသွားခဲ့တယ်။ ကားထဲမှာ မုန့်စားပြီး ကျောင်းအိတ်တွေကို ကျောင်းမှာပဲ ထားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အချိန်မီ ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ပွဲက စတော့မယ်။

အဲဒီညက အရာအားလုံးက အရမ်းလှပခဲ့တယ်။ Nico Paz လို ကြယ်ပွင့်တွေ၊ Enzo လို ဝါရင့်ကစားသမားတွေ၊ ကာတာ ကမ္ဘာ့ဖလားကို ဆွတ်ခူးခဲ့တဲ့ အသင်းသားအားလုံး ရှိနေခဲ့တယ်။ ကစားကွင်းက ပြည့်ကျပ်နေပြီး၊လူတွေက လီယိုနဲလ် မက်ဆီ ရဲ့ ခေတ်အမျိုးမျိုးက ဂျာစီတွေကို ဝတ်ဆင်ထားကြတယ် : ဘာစီလိုနာရဲ့ နံပါတ် ၁၀၊ သူ့ရဲ့ ကာတာ ကမ္ဘာ့ဖလား ဂျာစီ၊ သူ့ရဲ့ အမေရိက ကမ္ဘာ့ဖလား ဂျာစီ၊ ပြီးတော့ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေတာ ကြာလှပြီဖြစ်တဲ့ ဂျာစီအချို့လည်း ပါတယ်။ ပွဲမစခင်၊ နိုင်ငံတော်သီချင်းဆိုနေတုန်းမှာ မက်ဆီက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မျက်ရည်တွေဝဲနေခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ လူတိုင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဖော်မပြနိုင်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ရောက်လာခဲ့တယ်။

သူက အဲဒီပွဲမှာ တစ်ဂိုးသွင်းပြီး ဂိုးဖန်တီးမှု နှစ်ကြိမ် လုပ်ခဲ့တယ်။ ပွဲအပြီးမှာ သူ့အသင်းဖော်အားလုံးက သူ့ကို ပွေ့ဖက်ဖို့ လာကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးလည်း လည်ချောင်းနာအောင် ငိုခဲ့ကြတယ်။ ဘယ်သူမှ ပြန်မသွားချင်ကြဘူး။ မင်းအဖေက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ငိုနေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ငိုခဲ့တယ်။ ခဏတာတော့ သူလှည့်ကြည့်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ပွေ့ဖက်ပြီး ပြောခဲ့တာက "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖေဖေ။ သားဖေဖေကိုချစ်တယ်" လို့ ပြောခဲ့တယ်။

အဲဒီလိုပြောတာကို သူ့ဆီကနေ ကျွန်တော်တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းတော့ သူကြီးပြင်းလာပြီး အိမ်ထောင်ကျကာ မင်းကို မွေးခဲ့တယ်။ သူက မင်းကို နေ့တိုင်း တကယ်ပဲ ဒုက္ခပေးခဲ့တယ်။ မင်းသုံးနှစ်၊ လေးနှစ်အရွယ်တုန်းက သူက မင်းကို တီဗီရှေ့မှာ ထိုင်ခိုင်းပြီး ကာတွန်းတွေလိုပဲ မက်ဆီရဲ့ highlight ဗီဒီယိုတွေကို ကြည့်ခိုင်းတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကောင်းကင်ကို ကြည့်တဲ့အခါ သူ့ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါ။ဘာလို့လဲဆိုတော့ တခြားအရာတွေအများကြီးအပြင်၊သူက မင်းကို လီယိုနဲလ် မက်ဆီ ကိုလည်း ပေးခဲ့လို့ပဲ။

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com