ปาโต้: ผมเคยแอบดูน้ำหอมที่เซอร์ เดวิด เบ็คแฮม ใช้ และผมก็ยังใช้น้ำหอมแบบเดียวกันนั้นมาจนถึงทุกวันนี้

ปาโต ตำนานของเอซี มิลาน ได้ให้สัมภาษณ์ในงานเทศกาลกีฬา Trento ซึ่งจัดโดย La Gazzetta dello Sport นี่เป็นส่วนที่หกของการสัมภาษณ์

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ปาโต: "เมื่อลูกชายของผมโตขึ้น ผมจะให้เขาดูประตูที่ผมยิงใส่บาร์เซโลนาทุกวันก่อนไปโรงเรียน"

ปาโต: "แฟนเอซี มิลานสามารถมีสโมสรโปรดลำดับที่สองได้แล้ว ยินดีต้อนรับทุกคนให้ซื้อเสื้อ Northampton"

ปาโต: "ตอนนั้นหลายสโมสรใหญ่ต้องการเซ็นสัญญากับผม แต่การเข้าร่วมเอซี มิลานเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งของผม"

ปาโต: "ผมหวังว่าทีมชาติบราซิลจะกลับมาสู่จุดสูงสุด และผมก็หวังว่าอิตาลีจะฟื้นตัวได้ในเร็วๆ นี้เช่นกัน"

ปาโต: "ตอนที่ผมอยู่ในจีน รายได้ของผู้เล่นท้องถิ่นขึ้นอยู่กับโบนัส ดังนั้นผมจึงต้องช่วยให้พวกเขาได้รับโบนัสเหล่านั้น"

ปาโต: "ผมเคยเข้าไปที่บ้านของเดล ปิเอโร อย่างกระทันหันเพื่อถ่ายรูป และเขายังเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่ให้ผมอีกด้วย"

แฟนบอลเอซี มิลานนับไม่ถ้วนในสนามต่างส่งเสียงเชียร์คุณ ผมส่วนตัวรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมาก เพราะคุณคือ "นักเดินทางรอบโลก" ตัวจริง คุณเคยใช้ชีวิตในฟลอริดาด้วยซ้ำ - และเนื่องจากผมก็เคยอาศัยอยู่ที่นั่น - ประสบการณ์การเล่นให้กับ Orlando City ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?

ผมรักออร์แลนโดมาก ถึงแม้โชคร้ายที่ผมต้องเจอกับอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในอาชีพของผมที่นั่น... แต่สองปีนั้นทิ้งความทรงจำที่อบอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อไว้มากมายสำหรับผม

โปรดแบ่งปันเรื่องราวเหล่านั้นให้เราฟังหน่อยสิ เราพร้อมรับฟัง!

ตอนนั้นผมได้ซื้อรถ SUV ขนาดใหญ่ 8 ที่นั่ง โดยตั้งใจจะพาพ่อแม่และครอบครัวทั้งหมดไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ผมซื้อรถได้ไม่นาน การระบาดใหญ่ก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และพรมแดนและสถานที่ต่างๆ ก็ปิดตัวลงทั้งหมด ผลก็คือ ในช่วงเวลานั้น มีแค่ภรรยาของผมกับผมขับรถ SUV คันยักษ์ที่ดูเหมือนรถบรรทุกหนักไปมาบนถนนที่ว่างเปล่าในฟลอริดา (หัวเราะ)

ผมจำได้ว่าตอนนั้นแม้แต่ Disney World ก็ปิดทำการทั้งหมดเลยใช่ไหม?

ใช่แล้ว ดิสนีย์อยู่ติดบ้านเราเลย และทุกอย่างก็ปิดหมด ถึงแม้จะมีแค่เราสองคน แต่ชีวิตในออร์แลนโดก็สงบและน่ารื่นรมย์มาก

อย่างน้อยคุณสองคนก็ได้อยู่ในฟลอริดาที่มีแสงแดดสดใส ในขณะที่ตอนนั้นผมติดอยู่ที่โอคลาโฮมา!

คุณรู้ไหมว่าอะไรที่ตลกที่สุด? ตอนที่ผมอยู่เซาเปาโล ถ้าภรรยาของผมกับผมทะเลาะกัน ผมสามารถปิดประตูและกลับไปที่อพาร์ตเมนต์อีกแห่งเพื่อสงบสติอารมณ์ได้ แต่ที่ฟลอริดา ครั้งหนึ่งเราทะเลาะกัน และผมก็เดินออกจากบ้านไป หลังจากเดินไป 50 เมตร ผมก็ตระหนักขึ้นมาว่า: "โอ้พระเจ้า ผมจะไปไหนได้บ้างตอนนี้? ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนอกจากบ้านของผม!" ดังนั้นผมจึงไตร่ตรองอยู่สามวินาทีข้างถนน: "ไม่นะ ผมไม่อยากนอนข้างถนน ผมควรกำจัดความหยิ่งยโสของตัวเองออกไป!" ดังนั้นผมจึงหันหลังกลับอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน กลับบ้าน และขอโทษ (หัวเราะ) ประสบการณ์นั้นทำให้ความสัมพันธ์ของเราแน่นแฟ้นอย่างไม่น่าเชื่อ และ Orlando City SC ก็แสดงความห่วงใยอย่างมากต่อผม ผมจะจดจำพวกเขาไว้ในใจเสมอ

คุณเคยเล่นในสเปนและอังกฤษด้วย มีความทรงจำที่ลืมไม่ลงในช่วงเวลานั้นไหม?

ใช่ครับ ผมถูกยืมตัวไปเชลซี เอฟซี เป็นเวลาหกเดือน อย่างที่ผมเคยพูดไปก่อนหน้านี้ ตอนนั้นผมยังเด็กและไร้เดียงสาเกินไป เชื่อใจคนรอบข้างมากเกินไป และขาดความเข้าใจในรายละเอียดสัญญา ถึงแม้ว่าการดำเนินงานเบื้องหลังของการยืมตัวนั้นจะดูไม่สมบูรณ์แบบเมื่อมองย้อนกลับไป แต่การสวมเสื้อสีน้ำเงินของเชลซี เอฟซี ก็ยังคงเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับผม ถึงแม้พวกเขาจะให้ผมลงสนามแค่สองครั้งก็ตาม—

แต่คุณยิงได้หนึ่งประตูในการลงสนามสองครั้งนั้น ซึ่งมีประสิทธิภาพอย่างไม่น่าเชื่อ!

ใช่ มีประสิทธิภาพมาก! ดูสิ นี่ไงบนหน้าจอใหญ่! อย่างน้อยตอนนี้ผมก็สามารถพูดได้อย่างภาคภูมิใจว่าผมเคยยิงประตูให้เชลซี เอฟซี มาแล้ว (หัวเราะ)! ต่อมาผมกลับไปบราซิล มีเรื่องตลกอีกเรื่องหนึ่งคือ ผมโทรหาเพื่อนร่วมทีมเก่าจากเอซี มิลาน โบเนรา และถามว่า "ดาเนียล ซีเอฟ บียาร์เรอัล ต้องการกองหน้าไหม?" เขาถามผมว่า "คุณอยากมาไหม?" ผมตอบว่า "แน่นอนครับ!"

สองชั่วโมงต่อมา มาร์เซลิโน่ โค้ชของซีเอฟ บียาร์เรอัล ก็โทรหาผมเป็นการส่วนตัว: "ปาโต คุณเต็มใจที่จะมาร่วมทีมกับเราจริงๆ เหรอ?" ผมตอบว่า "มากกว่าสิ่งใดทั้งหมด!" ดังนั้นเราจึงรีบเซ็นสัญญา และผมก็ไปสเปน แม้ว่าผมจะอยู่ได้แค่หกเดือนก่อนที่จะย้ายไปจีน แต่ในช่วงหกเดือนนั้นที่ซีเอฟ บียาร์เรอัล ทีมแพทย์ของพวกเขาสอนผมถึงวิธีรักษาร่างกายด้วยการรับประทานอาหารทางวิทยาศาสตร์และการดูแลร่างกาย ซึ่งเป็นประโยชน์กับผมไปตลอดชีวิต

เรียกได้ว่าถึงแม้คุณจะเคยเล่นในหลายเมืองและหลายสโมสรที่แตกต่างกัน แต่คุณก็มักจะได้รับประโยชน์จากแต่ละประสบการณ์และเรียนรู้บทเรียนชีวิตอันมีค่าเสมอ ทัศนคติที่มองโลกในแง่ดีและเชิงบวกเช่นนี้ช่างสร้างแรงบันดาลใจจริงๆ...

ใช่ครับ ผมเชื่อว่าทุกประสบการณ์มีความหมายที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ตั้งแต่ผมออกจากบ้านเพียงลำพังตอนอายุ 11 ขวบ การปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ไม่เคยเป็นเรื่องยากสำหรับผมเลย การไปยังประเทศใหม่และเรียนรู้วัฒนธรรมและภาษาใหม่ๆ เป็นการเดินทางที่น่าตื่นเต้นเสมอสำหรับผม

การได้ยินคุณพูดถึงความยากลำบากในอดีตด้วยทัศนคติที่สดใสเช่นนี้ช่างน่าประทับใจจริงๆ...

ใช่ครับ ตอนที่ผมเข้าร่วมอคาเดมีครั้งแรกตอนอายุ 11 ขวบ ผมเป็นเด็กที่อายุน้อยที่สุดในทีม และมักจะถูกพี่ๆ ที่อายุ 15 หรือ 16 รังแก พวกเขาจะสั่งผมอย่างหยิ่งยโสว่า: "ไอ้หนู ไปเข้าห้องน้ำซักชุดชั้นในของฉันมา!" ผมทำได้แค่พูดอย่างอ่อนแอว่า: "ได้ครับ ผมจะไปซัก..." "ไปทำความสะอาดรองเท้าของฉัน!" "ได้ครับ ผมจะไปทำความสะอาด..." "ไปซื้ออาหารให้พวกเราหน่อย!" "ได้ครับ ผมจะไปซื้อ..." และหลังจากที่ผมเอามาให้ พวกเขาก็ไม่ยอมให้ผมกินด้วยซ้ำ!

นั่นฟังดูเหมือนการกลั่นแกล้งในโรงเรียนเลย!

ใช่ครับ ตอนนั้นผมร้องไห้ใต้ผ้าห่มทุกคืน ผมคิดถึงพ่อแม่มาก ครั้งหนึ่งผมอดทนไม่ไหวอีกต่อไปและร้องไห้โฮทางโทรศัพท์กับพ่อของผม พ่อของผมรีบมาทันทีในวันรุ่งขึ้นและบอกผมอย่างเคร่งขรึมว่า: "ลูกชาย ถ้าลูกร้องไห้แบบนี้ทุกครั้งที่โทรหาแม่ แม่จะพาลูกกลับบ้านไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม แต่ถ้าลูกอยากเป็นนักฟุตบอลอาชีพ ลูกต้องเรียนรู้ที่จะเข้มแข็ง!" ต่อมาแม่ของผมบอกผมว่าเธอเกือบจะทะเลาะกับพ่อของผมอย่างหนักเรื่องเหตุการณ์นั้น โดยโทษว่าเขาไม่ยอมให้เธอพาลูกกลับบ้าน

พ่อแม่ของคุณเป็นห่วงเป็นใยการเติบโตของคุณจริงๆ คุณเพิ่งพูดถึงการถูกเด็กโตกลั่นแกล้งตอนที่คุณยังเด็ก แล้วต่อมาเมื่อคุณเข้าร่วมห้องแต่งตัวของ "เอซี มิลานในฝันเหมือน PlayStation" มีผู้เล่นคนไหนที่ดุดันเป็นพิเศษไหม? อย่างเช่น กัตตูโซ่?

ฮ่าฮ่า ริโน่นั้นสุดยอดจริงๆ! ตอนนั้นโต๊ะอาหารในห้องแต่งตัวของเอซี มิลานจะแยกกัน: ผู้เล่นบราซิลนั่งโต๊ะหนึ่ง, ผู้เล่นอิตาลีนั่งอีกโต๊ะหนึ่ง, และผู้เล่นจากประเทศอื่นนั่งโต๊ะที่สาม ด้วยความที่ผมยังเด็กและหุนหันพลันแล่น นั่งอยู่ที่โต๊ะบราซิล ผมบอกทุกคนว่า: "เฮ้ ดูสิ ฉันจะไปดึงผมจากหัวกัตตูโซ่!" ตอนนั้นผมอายุแค่ 18 ปี ผมเอาความกล้ามาจากไหนกัน? ดังนั้นผมจึงเดินไปเงียบๆ และกำลังจะเอื้อมมือไปถึง แต่กัตตูโซ่ก็หันกลับมาอย่างรวดเร็ว จับผมของผม และผลักผมไปที่โต๊ะ: "ไอ้หนู เรียนรู้ที่จะเคารพผู้ใหญ่ซะ!" ผมกลัวมากจนต้องขอร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า: "ขอโทษครับ! ขอโทษครับ! ผมผิดไปแล้ว!"

นั่นคือกัตตูโซ่ คุณกล้าที่จะยั่วโมโหเขาจริงๆ เหรอ? แต่นั่นคือความรักที่แท้จริงแน่นอน ท่ามกลางตำนานเหล่านั้น มีใครบ้างไหมที่ทัศนคติความเป็นมืออาชีพของเขาได้สร้างแรงบันดาลใจให้คุณอย่างลึกซึ้งที่สุด?

ห้องแต่งตัวนั้นเต็มไปด้วยตำนานที่แท้จริง ยกตัวอย่าง คาฟู ทุกครั้งที่การฝึกซ้อมสิ้นสุดลงและทุกคนกำลังอาบน้ำเตรียมตัวกลับบ้าน เขามักจะอยู่คนเดียวในโรงยิมเพื่อฝึกซ้อมเพิ่มเติม ผมถามเขาว่า: "คาฟู คุณได้รับเกียรติทุกอย่างแล้ว ทำไมคุณยังฝึกหนักขนาดนี้?" เขาได้สอนผมผ่านการกระทำของเขาถึงวิธีการรักษาสภาพร่างกายให้สมบูรณ์สูงสุด แม้กระทั่งทุกวันนี้ ถ้าคุณดูคาฟูเล่นเกมกระชับมิตร เขาก็ยังคงวิ่งไปตามริมเส้นเหมือนที่เคยทำ และเปาโล มัลดินี่ เขาก็เป็นแบบอย่างของนักฟุตบอลมืออาชีพที่สมบูรณ์แบบ นอกจากนี้ เดวิด เบ็คแฮม ก็เป็นบุคคลต้นแบบที่ผมชื่นชมมาก

ดูรูปคุณกับเบ็คแฮมบนหน้าจอใหญ่สิ!

ฮ่าฮ่า รูปนี้ทำให้ผมดูตัวเล็กไปหน่อย แต่เบ็คแฮมหล่อจริงๆ ตอนนั้นในห้องแต่งตัวของเอซี มิลาน เบ็คแฮมเพิ่งอาบน้ำเสร็จและกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าหน้าล็อกเกอร์ของเขา ผมนั่งอยู่ใกล้ๆ แอบมองเขาอยู่ หลังจากที่เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จและจากไป ผมก็รีบเดินย่องไปที่ล็อกเกอร์ของเขา เปิดออก: "ขอผมดูหน่อยสิว่าเบ็คแฮมใช้น้ำหอมอะไร!" ผมจดชื่อแบรนด์ไว้ และจนถึงวันนี้ ผมก็ยังคงใช้น้ำหอมยี่ห้อเดียวกับที่เบ็คแฮมเคยใช้ตอนนั้น

นั่นเป็นเรื่องตลกมาก! ผมเคยได้ยินผู้เล่นคนอื่นบอกว่าแม้จะเล่นไป 90 นาทีและเหงื่อท่วมตัว เบ็คแฮมก็ยังหอมเหลือเชื่อ!

จริงครับ เขาดูดี มีสง่า และหอมอยู่เสมอ ต่อมาเราก็กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของสโมสรอินเตอร์ ไมอามี และผมก็ติดตามเส้นทางความสำเร็จของเขาอย่างใกล้ชิด เขาเป็นแบบอย่างสำหรับผมเลยทีเดียว

แปลโดย AI

เว็บไซต์ AF เปิดตัวแล้ว! ดูข่าว ความคิดเห็น รายละเอียดแมตช์ และสถิติครบถ้วนบนคอมพิวเตอร์ของคุณ เยี่ยมชม: www.allfootballapp.com