ตามรายงานของสื่อญี่ปุ่น "FOOTBALL ZONE" ชูอิจิ กอนดะ ผู้รักษาประตูชาวญี่ปุ่นที่ปัจจุบันค้าแข้งอยู่กับวิสเซล โกเบ ได้ให้สัมภาษณ์พิเศษเมื่อเร็วๆ นี้ โดยพูดถึงการเน้นทักษะการใช้เท้าของผู้รักษาประตูที่เพิ่มขึ้นในฟุตบอลสมัยใหม่ เขาเชื่อว่าฟุตบอลญี่ปุ่นเน้นย้ำถึงความสามารถของผู้รักษาประตูในการมีส่วนร่วมกับการสร้างเกมจากแนวรับมากเกินไปในการฝึกซ้อมและการประเมินผล ซึ่งละเลยหน้าที่ที่สำคัญที่สุดของพวกเขาไปบางส่วน นั่นก็คือการป้องกันไม่ให้คู่ต่อสู้ทำประตู

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื่องจากยุทธวิธีฟุตบอลยังคงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง การให้ผู้รักษาประตูมีส่วนร่วมกับการสร้างเกมจากแนวรับจึงกลายเป็นกระแส ผู้รักษาประตูที่สามารถเล่นบอลและมีส่วนร่วมในการส่งบอลและการครอบครองบอลเหมือนผู้เล่นตำแหน่งอื่น ๆ ได้รับการให้ความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม กอนดะ ซึ่งเคยเล่นในหลายประเทศในยุโรป มีมุมมองที่แตกต่างออกไป

ชูอิจิ กอนดะ กล่าวว่า "ผมรู้สึกมาโดยตลอดว่าญี่ปุ่นอาจเป็นที่เดียวที่ 'การสร้างเกมจากแนวรับ' และ 'การใช้เท้า' ถูกเน้นย้ำซ้ำๆ อย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้ แน่นอนว่าผู้รักษาประตูที่มีทักษะการใช้เท้าที่ยอดเยี่ยมเป็นเรื่องดี และเป็นทักษะที่จำเป็นในฟุตบอลสมัยใหม่ แต่เมื่อมองไปทั่วโลก ไม่ว่าผู้รักษาประตูจะเก่งแค่ไหนในการสร้างเกม หากเขาไม่สามารถเซฟลูกยิงพื้นฐานได้ เขาก็จะไม่ได้รับการยอมรับอย่างแน่นอน"

ความกังวลที่แท้จริงของกอนดะคือเกณฑ์การประเมินผู้รักษาประตูในฟุตบอลญี่ปุ่น ตั้งแต่ระดับเยาวชนไปจนถึงระดับอาชีพ กำลังค่อยๆ เบี่ยงเบนไปจากความรับผิดชอบหลักของพวกเขาในการเฝ้าประตู

เขากล่าวว่า "โดยเฉพาะในหมู่นักเตะอายุน้อย เมื่อผมเห็นผู้รักษาประตูบางคนได้รับการยอมรับและโอกาสในการลงสนาม เพราะพวกเขาเก่งในการสร้างเกม มากกว่าเพราะความสามารถในการเซฟลูกยิงที่ยอดเยี่ยม ผมกลับรู้สึกเสียใจแทนพวกเขา"

"เพราะเมื่อพวกเขาปรารถนาที่จะเข้าร่วมทีมชุดใหญ่ หรือไปถึงระดับฟุตบอลอาชีพ หรือแม้แต่ลีกชั้นนำในต่างประเทศ ผู้รักษาประตูที่ไม่สามารถเซฟลูกยิงได้จะเป็นคนแรกที่เสียการยอมรับ ผมเชื่อว่าเราไม่สามารถเข้าใจผิดถึงความรับผิดชอบพื้นฐานที่สุดของผู้รักษาประตูได้"

ในขณะเดียวกัน กอนดะยังตั้งคำถามถึงปรัชญายุทธวิธีสมัยใหม่ที่พึ่งพาผู้รักษาประตูในการมีส่วนร่วมกับการสร้างเกมจากแนวรับ

เขากล่าวว่า "ตามที่ผมเข้าใจ คือการที่ผู้เล่น 10 คนในสนามไม่สามารถสร้างเกมจากแนวรับได้อย่างอิสระ ทำให้ทีมต้องพึ่งพาผู้รักษาประตูใช่หรือไม่? เดิมทีความสมดุลระหว่างเกมรุกและเกมรับในสนามคือ 10 ต่อ 10 ถ้าหากเพราะพวกเขาไม่สามารถทะลุการเพรสซิ่งของคู่ต่อสู้ได้ จึงถือเป็นเรื่องธรรมดาที่ผู้รักษาประตูที่อยู่ตำแหน่งลึกที่สุดควรมีส่วนร่วมในการโจมตี ผมคิดว่านี่เป็นการเบี่ยงเบนจากแก่นแท้ของปัญหาไปในบางแง่มุม"

ในมุมมองของกอนดะ การได้เปรียบเชิงตัวเลขที่เพิ่มขึ้นจากการที่ผู้รักษาประตูมีส่วนร่วมในการสร้างเกม ควรถูกมองว่าเป็นเพียงทางเลือกทางยุทธวิธีของทีมเท่านั้น ไม่ใช่เกณฑ์ชี้ขาดในการประเมินความสามารถของผู้รักษาประตู

เขากล่าวว่า "ถ้าเราเชื่อเสมอว่าการจ่ายบอลและการสร้างเกมไม่สามารถทำได้หากไม่มีผู้รักษาประตูเข้ามาเกี่ยวข้อง ท้ายที่สุดเราก็จะไปถึงข้อสรุปที่รุนแรงว่า 'ผู้รักษาประตูไม่สามารถเล่นได้หากไม่มีทักษะการใช้เท้าที่ดี'"

"แต่ผู้รักษาประตูเป็นผู้เล่นที่อยู่ห่างจากประตูคู่ต่อสู้มากที่สุดในสนาม และยังเป็นตำแหน่งพิเศษเพียงหนึ่งเดียวในทีมที่ได้รับอนุญาตให้ใช้มือสัมผัสบอล เราต้องไม่ลืมความรับผิดชอบพื้นฐานที่สุดของผู้รักษาประตูโดยเด็ดขาด"

ชูอิจิ กอนดะ เคยเล่นให้กับเอสเฟา ฮอร์นในออสเตรีย, ปอร์ติโมเนนเซในโปรตุเกส และเดเบรเซนในฮังการี และเคยเป็นตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นในการแข่งขันกับทีมชั้นนำระดับนานาชาติ จากประสบการณ์เหล่านี้ เขาเชื่อว่าเกณฑ์การประเมินผู้รักษาประตูในฟุตบอลยุโรปนั้นเรียบง่ายและเข้มงวดกว่ามาก

กอนดะ กล่าวว่า "ในต่างประเทศ ยิ่งระดับลีกสูงขึ้นเท่าไหร่ ชะตากรรมของโค้ชก็ยิ่งผูกติดกับผลการแข่งขันแต่ละนัดโดยตรงมากขึ้นเท่านั้น หากโค้ชบอกผู้รักษาประตูว่า 'ไม่เป็นไรที่จะทำผิดพลาด แค่สร้างเกมจากแนวรับ' แล้วแพ้เกมนั้นเพราะเหตุนั้น เขาก็อาจถูกไล่ออกได้"

"โค้ชที่ไม่สามารถทำผลงานได้มักจะถูกปลดออกอย่างรวดเร็ว ด้วยเหตุนี้ ข้อกำหนดเบื้องต้นที่โค้ชมีต่อผู้รักษาประตูจึงมักจะเป็นการช่วยให้ทีมชนะ ซึ่งหมายถึงการหลีกเลี่ยงการเสียประตูให้มากที่สุด"

เขายังชี้ให้เห็นเพิ่มเติมว่า ไม่ว่าจะเป็นการสื่อสารระหว่างผู้รักษาประตูกับเพื่อนร่วมทีม หรือการมีส่วนร่วมในการสร้างเกมจากแนวรับ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเพียงวิธีการช่วยให้ทีมลดโอกาสในการเสียประตูเท่านั้น

ชูอิจิ กอนดะ กล่าวว่า "พูดให้ถึงที่สุด แม้ว่าผู้รักษาประตูจะไม่สามารถสื่อสารด้วยวาจากับเพื่อนร่วมทีมได้เลย ไม่สามารถจัดระเบียบการโจมตีได้ และสามารถเตะบอลยาวได้เท่านั้น ตราบใดที่เขาสามารถเซฟลูกยิงทั้งหมดและเก็บคลีนชีตได้อย่างสม่ำเสมอ โค้ชก็จะใช้งานเขาอย่างแน่นอน"

"ในทางกลับกัน ไม่ว่าผู้รักษาประตูจะมีทักษะการใช้เท้าดีแค่ไหน หรือการส่งบอลแม่นยำแค่ไหน หากเขาเสียประตูในทุกนัด เขาก็ไม่สามารถเพิ่มโอกาสในการชนะของทีมได้"

"ท้ายที่สุดแล้ว ผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดคือผู้ที่สามารถใช้มือได้อย่างเต็มที่และป้องกันไม่ให้ทีมเสียประตูได้ สำหรับผู้รักษาประตูแล้ว ไม่มีหน้าที่ใดสำคัญไปกว่าการเฝ้าประตู"

สุดท้าย กอนดะเน้นย้ำว่าเขาไม่ได้ปฏิเสธคุณค่าของการที่ผู้รักษาประตูมีส่วนร่วมในการสร้างเกมโดยสิ้นเชิง แต่เชื่อว่านักฟุตบอลอาชีพต้องชี้แจงความสัมพันธ์ระหว่างการประยุกต์ใช้เทคนิคกับผลการแข่งขัน

เขากล่าวว่า "สำหรับนักฟุตบอลอาชีพแล้ว สิ่งที่แย่ที่สุดที่อาจเกิดขึ้นคือการพยายามสร้างเกมจากแนวรับแล้วเสียประตูเนื่องจากความผิดพลาด แน่นอนว่าการกล้าลองเป็นสิ่งสำคัญมาก แต่เราอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เราต้องสร้างผลลัพธ์"

"อันที่จริงแล้ว ตอนที่ผมเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่นก็เช่นกัน ไม่ว่าระดับใด เราไม่สามารถมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน"

ชูอิจิ กอนดะ เชื่อว่าแม้ว่าฟุตบอลสมัยใหม่จะต้องการให้ผู้รักษาประตูมีทักษะที่ครอบคลุมมากขึ้น แต่ความสามารถเหล่านี้ไม่ควรอยู่เหนือการเซฟลูกยิงและการป้องกันประตู สำหรับตำแหน่งพิเศษของผู้รักษาประตู การเฝ้าประตูยังคงเป็นความรับผิดชอบที่สำคัญที่สุด

แปลโดย AI

เว็บไซต์ AF เปิดตัวแล้ว! ดูข่าว ความคิดเห็น รายละเอียดแมตช์ และสถิติครบถ้วนบนคอมพิวเตอร์ของคุณ เยี่ยมชม: www.allfootballapp.com