กอนซาโล่ รามอส: อาชีพที่เปแอสเชช่วยให้ผมพัฒนาไม่หยุด ผมต้องสร้างสรรค์ตัวเองขึ้นมาใหม่

บทความนี้เป็นส่วนที่สามของการสัมภาษณ์พิเศษกับกอนซาโล รามอส กองหน้าทีมชาติโปรตุเกส ซึ่งเขาได้ให้สัมภาษณ์กับรายการ "The Art of Football" ของ Sport TV ระหว่างช่วงพักเบรกทีมชาติครั้งล่าสุด

แต่ประสบการณ์ในอคาเดมี่ของคุณน่าสนใจมาก เพราะคุณได้ผ่านพื้นที่และตำแหน่งที่แตกต่างกัน ผมคิดว่าความแตกต่างที่สำคัญคือ: หนึ่ง เล่นในตำแหน่งที่แตกต่างกัน และสอง เข้าใจตำแหน่งที่คุณเล่นอย่างแท้จริง...

ผมคิดว่าสิ่งนี้เป็นข้อได้เปรียบอย่างมากสำหรับผมในการแข่งขัน หากในบางสถานการณ์พิเศษในการแข่งขัน ผมต้องสลับตำแหน่งกับเพื่อนร่วมทีม เช่น จากลูกตั้งเตะหรือสถานการณ์เฉพาะ และผมต้องถอยกลับไปเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับ ผมจะรู้เกือบจะทันทีว่าผมต้องทำอะไรใน 30 วินาทีถัดไปเพื่อให้งานสำเร็จลุล่วง เพราะอาจมีสถานการณ์การรุกหรือการตั้งรับที่สำคัญ ผมอาจต้องป้องกันเหมือนกองกลางตัวรับ และผมคิดว่าสิ่งนี้ช่วยผมได้มากจริงๆ

จังหวะการเล่นเกมรับที่ไม่มีบอล?

จังหวะที่ไม่มีบอล

ท้ายที่สุด การผ่านตำแหน่งเหล่านี้ทั้งหมดทำให้คุณเป็นผู้เล่นที่รอบด้านมากขึ้น ผมไม่แน่ใจว่าคุณเห็นด้วยหรือไม่ แต่มันทำให้คุณเป็นผู้เล่นที่เข้าใจจังหวะที่ไม่มีบอลได้ดีขึ้น รู้จักวิธีการจัดตำแหน่งตัวเองสำหรับการเพรสซิ่งโต้กลับทันทีเมื่อเล่นให้กับทีมใหญ่ การเพรสซิ่งหลังจากเสียบอล และด้วยเหตุนี้จึงสามารถครอบครองพื้นที่รับบอลที่ถูกต้องในการโจมตีครั้งต่อไป...

ผมคิดว่าสิ่งนี้ช่วยผมได้มากที่สุดในการเล่นที่ไม่มีบอลในปัจจุบัน เมื่อผมไม่ได้อยู่ในตำแหน่งปกติ ผมรู้สึกสบายมากเมื่อไม่มีบอล รู้สึกผ่อนคลายอย่างยิ่ง แต่เมื่อมีบอล หากผมอยู่ห่างจากตำแหน่งมากเกินไป ผมจะรู้สึกหลงทางเล็กน้อย และอยากจะกลับไปสู่บทบาทธรรมชาติของผม

ใช่ เพราะเราทุกคนรู้ว่าตอนนี้คุณเป็นกองหน้าตัวเป้าที่ยอดเยี่ยม เราเห็นคุณเล่นในวันนี้ คุณอยู่ที่เอซี มิลาน และคุณก็เคยผ่านสถานการณ์ต่างๆ มาก่อนที่เบนฟิก้าในตอนนั้น เมื่อมองย้อนกลับไปตอนนี้ คุณรู้สึกว่าคุณน่าจะเล่นเป็นกองหน้าตัวต่ำได้ด้วยหรือไม่?

ใช่แน่นอน ตัวอย่างเช่น ในรูปแบบการเล่นของเราที่เอซี มิลานตอนนี้ ผมมักจะถอยลงมาลึกมาก รับบอลระหว่างสองแนวรับ หลายครั้งผมทำหน้าที่เกือบเป็นผู้เล่นหมายเลข 10 ในขณะที่เพื่อนร่วมทีมวิ่งเข้าหาพื้นที่ว่างรอบตัวผม ผมดึงกองหลังเพื่อที่พวกเขาจะได้วิ่งเข้าสู่พื้นที่ว่าง ผมมักจะเล่นในช่องว่างระหว่างกองกลางและกองหลังของคู่ต่อสู้ ดังนั้น ผมไม่ใช่แค่กองหน้าตัวเป้าที่ยืนอยู่ด้านหน้าตลอดทั้งเกมเท่านั้น ผมยังถอยลงมารับบอลด้วย

ใช่ ระบบแท็กติกปัจจุบันของเอซี มิลานน่าสนใจมาก เพราะมันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับระบบที่คุณเคยเล่นที่เบนฟิก้า ปารีส-แซงต์ แชร์กแมง และทีมชาติ – ไม่มีปีกแท้ๆ แต่เป็นวิงแบ็คที่ดันขึ้นสูง และมีกองหน้าตัวต่ำสองคนตรงกลางใช่ไหม?

ใช่ ผมไม่เคยเล่นในระบบแบบนี้มาก่อนเลย

และในฐานะกองหน้าตัวเป้า คุณไม่เพียงแต่เป็นแกนหลักทางแท็กติกที่อยู่หน้าสุดเท่านั้น แต่ยังสามารถลงตัวในตำแหน่งกองหน้าตัวต่ำสองคนนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบด้วยใช่ไหม?

หนึ่งในสองตำแหน่ง ใช่ครับ เมื่อวานนี้ ในช่วง 10 นาทีสุดท้ายของการแข่งขัน ผมเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวต่ำตำแหน่งหนึ่งในสองตำแหน่งนั้น

เกมเมื่อวานนี้ที่เจอกับ Lecce ใช่ไหม?

ในเกมเมื่อวานนี้ที่เจอกับ Lecce ในช่วง 10 นาทีสุดท้าย ผมเล่นอยู่ด้านหลังกองหน้าตัวเป้า

คุณรู้สึกว่าในตำแหน่งนั้น คุณสามารถหาพื้นที่ในการโจมตีจากแนวลึกได้ดีขึ้นหรือไม่?

ใช่ ใช่ ใช่ ผมรู้สึก สบายใจอย่างยิ่ง ที่นั่น

นั่นแหละครับ ผมคิดว่านั่นคือพัฒนาการของคุณ ผู้คนมักจะมองกอนซาโลว่าเป็นกองหน้าหมายเลข 9 ตัวจริง แต่ผมมักจะมองคุณว่าเป็นกองหน้าที่หลากหลายที่สามารถครอบคลุมแนวรุกได้ทั้งหมด...

ใช่ กองหน้าไฮบริดใช่ไหมครับ?

ใช่ กองหน้าไฮบริด อยู่กึ่งกลางระหว่างกองกลางตัวรุกและกองหน้าตัวเป้า และคุณก็รู้สึกสบายในตำแหน่งนั้น...

มีความยืดหยุ่นมากกว่ากองหน้าหมายเลข 9 แท้ๆ ตอนนี้ผู้คนมักจะพูดถึงแนวคิดของ "False Nine" และผมพบว่าคำนี้เป็นสิ่งที่น่าสนใจมาก เพราะมันเป็นเรื่องที่กองหน้าตัวเป้าพัฒนาไปสู่กองกลาง ซึ่งแตกต่างจากการที่กองกลางเคลื่อนที่ไปสู่กองหน้าตัวเป้า นั่นเป็นเหตุผลที่เรียกว่า False Nine

ผมกำลังคิดถึงช่วงเวลาของคุณที่ปารีส-แซงต์ แชร์กแมง ความยากในตอนนั้นคือระบบของโค้ชหลุยส์ เอ็นริเก้ไม่มีกองหน้าตัวเป้าที่ตายตัวใช่ไหม? ผู้เล่นสามคนในแนวรุกมีความยืดหยุ่นสูง เคลื่อนที่ได้อย่างอิสระตามคำแนะนำของโค้ช ในขณะที่แน่นอนว่ามีกฎและข้อกำหนดอยู่ แต่เมื่อคุณได้ลงเล่น ทีมกลับมีกองหน้าตัวเป้าที่เน้นการเล่นในกรอบเขตโทษมากกว่า...

แต่เกมในตอนนั้นไม่ได้ถูกออกแบบมาสำหรับกองหน้าตัวเป้าที่ตายตัวจริงๆ ผมจึงต้องปรับตัว สามปีของผมที่ปารีส-แซงต์ แชร์กแมง หล่อหลอมผมอย่างมาก ช่วยให้ผมได้คิดค้นตัวเองใหม่และพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ผมต้อง "คิดค้นตัวเองใหม่" เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสไตล์การเล่นของเรา เพราะการเป็นแค่กองหน้าตัวเป้าที่รอรับบอลอย่างเดียวไม่เพียงพอที่นั่น คุณต้องเคลื่อนที่บ่อยครั้ง ในความเห็นของผม จิตวิญญาณและความสำเร็จของทีมนั้นส่วนใหญ่มาจากระบบการหมุนเวียนตำแหน่งและความอิสระที่เรามีในสนาม

แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้ให้อิสระแก่คุณมากนักใช่ไหม? เมื่อคุณได้ลงเล่น คุณส่วนใหญ่ถูกใช้เป็นกองหน้าตัวเป้า เมื่อเดมเบเล่หรือควาราตสเคเลียอยู่ในสนาม ทุกอย่างรอบตัวคุณจะมีความยืดหยุ่น แต่เมื่อคุณลงเล่น คุณส่วนใหญ่จะยืนอยู่ตรงกลาง...

ใช่ ผมคิดว่าโค้ชส่งผมลงเล่นเพราะเขาต้องการกองหน้าตัวเป้าตัวจริงในกรอบเขตโทษ ด้วยผู้เล่นที่มีความคิดสร้างสรรค์มากมายรอบตัว การที่ผมจะดึงตัวเองออกมาจากกรอบเขตโทษบ่อยๆ นั้นไม่มีประโยชน์มากนัก แม้ว่าบางครั้งผมจะถอยลงมารับบอลเพื่อสัมผัสบอลและสร้างความมั่นใจ – บางครั้งการรับบอลจากเท้าในแนวลึกก็สามารถสร้างความมั่นใจได้จริงๆ แต่โค้ชไม่ได้อนุญาตให้ผมทำเช่นนั้นเมื่อผมลงเล่น เขาจะบอกว่า "ฟังนะ นายต้องอยู่ในกรอบเขตโทษ ด้วยผู้เล่นที่มีพรสวรรค์เหล่านี้ บอลจะเข้ามา และฉันต้องการให้นายยิงประตูในกรอบเขตโทษ" ดังนั้นในช่วงท้ายเกม ผมมักจะมีภารกิจในการทำประตูสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะผู้เล่นที่มีความคิดสร้างสรรค์เหล่านั้น...

หากคุณเปรียบเทียบทีมปารีส-แซงต์ แชร์กแมง ทีมเอซี มิลาน และทีมเบนฟิก้าในอดีต จะเป็นการขัดแย้งหรือไม่ที่จะบอกว่าตำแหน่งทางแท็กติกของคุณที่ปารีส-แซงต์ แชร์กแมง นั้นแข็งทื่อที่สุด?

ใช่!

และปารีสควรจะเป็นทีมที่ให้อิสระแก่คุณมากที่สุดตามปรัชญาของหลุยส์ เอ็นริเก้ใช่ไหม?

ปารีสอาจเป็นทีมที่มีความยืดหยุ่นทางแท็กติกมากที่สุดในบรรดาสามทีมนั้น แต่กลับเป็นทีมที่ผม ถูกกำหนด ให้ยืนอยู่ในกรอบเขตโทษมากที่สุด

แปลโดย AI

เว็บไซต์ AF เปิดตัวแล้ว! ดูข่าว ความคิดเห็น รายละเอียดแมตช์ และสถิติครบถ้วนบนคอมพิวเตอร์ของคุณ เยี่ยมชม: www.allfootballapp.com