ရီးယဲလ် ဘက်တစ်၏ စပိန်ကွင်းလယ်လူ ဖာဘီယန် ရူးဇ်အား Onda Cero မှ ထုတ်လွှင့်သော Radioestadio Noche အစီအစဉ်တွင် တွေ့ဆုံမေးမြန်းခဲ့သည်။ Las Rozas ရှိ စပိန်လက်ရွေးစင်အသင်း၏ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် သူသည် ဘောလုံးရွှေဘောလုံးဆု ဆွတ်ခူးနိုင်ခြေ၊ ရီးယဲလ် ဘက်တစ်တွင် တိုးတက်လာပုံနှင့် အီတလီနှင့် ပြင်သစ်ရှိ ၎င်း၏ကစားသမားဘဝအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ အောက်ပါတို့မှာ သီးသန့်အင်တာဗျူး၏ ဒုတိယပိုင်းဖြစ်သည်။

ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်-

【ရွှေဘောလုံးဆုအတွက် ကမ်ပိန်းလုပ်မလား။ ဖာဘီယန်- ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြွားဝါတာထက် သူတစ်ပါးက အကဲဖြတ်တာကို ပိုကြိုက်တယ်】

【ဖာဘီယန်- အန်နရီကေးက ကျွန်တော့်ကို ကာတာကမ္ဘာ့ဖလား မခေါ်သွားတာကို နားလည်ပါတယ်၊ ဆုဖလားရပြီးရင် သူ့ကို မကြာခဏ စနောက်ပါတယ်】

စောစောပိုင်းက သင့်မိခင်အကြောင်းကို ချစ်ခင်စွာ ပြောပြခဲ့သည်။ ဤအင်တာဗျူးသို့ လာရာလမ်းတွင် ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်မိခင်နှင့် ဖုန်းပြောနေပြီး "ပီအက်စ်ဂျီရဲ့ အဓိကကွင်းလယ်လူ ဖာဘီယန် ရူးဇ်ကို အင်တာဗျူးတော့မယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။ သူမက "ဪ၊ လူးဝစ် အန်နရီကေးနဲ့ တစ်ယောက်လား။ လူးဝစ် အန်နရီကေးက သူ့ကို ကမ္ဘာ့ဖလား မခေါ်သွားတာကို နောင်တရကြောင်း ရက်အနည်းငယ်အကြာက လူသိရှင်ကြား ပြောခဲ့တယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော့်မိခင်က အံ့ဩစွာဖြင့် "ဟင်။ သူ အဲဒီကမ္ဘာ့ဖလားကို မသွားခဲ့ဘူးလား" ဟု မေးခဲ့သည်။ ကျွန်တော်က "သူ နောက်ဆုံးတစ်ခုကို မသွားခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ယူရိုပီယံချန်ပီယံရှစ်မှာ ပါဝင်ပြီး အနိုင်ရခဲ့ပါတယ်..." ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်မိခင်ကို "ဖာဘီယန်ရဲ့မိခင်သာဆိုရင်၊ သင့်ဇာတ်လမ်းကို ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာ လူတိုင်းက ပြောနေရင် ရှက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်မိခင်က စပ်စုစွာဖြင့် "သူ့မိခင်က ဘာလို့ တီဗီပေါ်မှာ ပါရမှာလဲ" ဟု မေးခဲ့သည်။ ကျွန်တော်က "ရီးယဲလ် ဘက်တစ်ရဲ့ ရာသီပွဲစဉ်လက်မှတ် မြှင့်တင်ရေးဗီဒီယိုမှာ သူ့မိခင်က ကြယ်ပွင့်ဖြစ်ခဲ့တာကို မသိဘူးလား" ဟု ပြောခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်တော်တို့က လူတိုင်း ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို သိတယ်လို့ ထင်ကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာ လူများစွာက မသိကြပါဘူး။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်မိခင်ကို "အဲဒီ ရီးယဲလ် ဘက်တစ် အသင်းဝင်မြှင့်တင်ရေးဗီဒီယိုရဲ့ ခြောက်နှစ်ခုနစ်နှစ်အကြာက အသံသွင်းထားတာကို နားထောင်ရင် နားလည်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။

ဒါဆို သင့်မိခင်က သင့်ကို လေ့ကျင့်ရေးကို ကားနဲ့ခေါ်သွား၊ ခေါ်ပြန်လာ လုပ်ပေးခဲ့တာပေါ့... အဲဒီအတွေ့အကြုံကို ကိုယ်တိုင်ပြောပြပေးပါ။ သင်က Los Palacios မှာ စပြီး ဘောလုံးကန်ခဲ့တာနော်။

အဲဒါ ရှည်လျားတဲ့ ဇာတ်လမ်းပဲ။

ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီးရှိပါတယ်၊ အစီအစဉ်က နံနက် ၁ နာရီအထိ ရှိပါတယ်။

ကျွန်တော်က ဘောလုံးလေ့ကျင့်ရေးအတန်းမှာ အစပိုင်းက ကစားခဲ့တာ။ အဲဒါက တရားဝင်ကလပ် မဟုတ်ဘူး၊ လစဉ် သင်တန်းကြေး ပေးရတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုမှာ ပါဝင်ခဲ့တော့ ရီးယဲလ် ဘက်တစ် ကနေ စကောက်တစ်ဦးက ကျွန်တော့်ကို သတိထားမိပြီး စာချုပ်ချုပ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က ရှစ်နှစ်သားအရွယ်မှာ ရီးယဲလ် ဘက်တစ် အကယ်ဒမီကို ဝင်ခဲ့တယ်။

ရှစ်နှစ်သားအရွယ်မှာ ထိပ်တန်းကလပ်ရဲ့ လူငယ်အကယ်ဒမီကနေ စာချုပ်ချုပ်ဆိုဖို့ဆိုတာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းပဲ။ ရှစ်နှစ်သားအရွယ် ကလေးငယ် အများအပြားက ဘောလုံးကို ကောင်းကောင်း မထိန်းနိုင်ကြသေးဘူး။

ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် စရောက်တုန်းက နည်းပြတွေက ကျွန်တော်က သဲထဲမှာ ထိုင်ပြီး ကစားနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က အဲဒီတုန်းက အရမ်းသေးသေးလေးမို့လို့ပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော်က ဉာဏ်ပညာရှိရှိ ကစားတတ်မှန်း သူတို့သိလာခဲ့တယ်။ ရီးယဲလ် ဘက်တစ် မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစောပိုင်းကာလတွေမှာ ကျွန်တော့်ဇာတိက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ ကားအတူစီးပြီး လေ့ကျင့်ရေးသွားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော့်မိခင်နဲ့ သူ့မိခင်တို့က တစ်လှည့်စီ ကျွန်တော်တို့ကို လေ့ကျင့်ရေးကို ကားနဲ့လိုက်ပို့ပေးခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော် အသက်ကြီးလာတော့ ကားမောင်းတဲ့ အလုပ်က ကျွန်တော့်မိခင်ရဲ့ တာဝန်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ ငွေကြေးအခြေအနေက အရမ်းခက်ခဲခဲ့တယ်၊ နေ့စဉ် လေ့ကျင့်ရေးသွားဖို့ ကုန်ကျစရိတ်ကို ကာမိဖို့က အရမ်းခက်ခဲတယ်၊ ကျွန်တော့်မိခင် ခံစားခဲ့ရတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ခက်ခဲမှုတွေကို မပြောနဲ့ဦး။ ငယ်စဉ်က ကျွန်တော်က အ naive ဆန်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော့် မောင်နှမတွေနဲ့ မိခင်က သူမ အဲဒီတုန်းက ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ပြောပြခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော်က ဆယ့်လေး၊ ဆယ့်ငါးနှစ်သားအရွယ်မှာ ရီးယဲလ် ဘက်တစ် က အရမ်းကို နွေးထွေးပြီး တာဝန်ယူမှုရှိခဲ့တယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်မိခင်ကို ကလပ်မှာ သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းအဖြစ် အထူးငှားရမ်းခဲ့ပြီး သူမအတွက် သင့်လျော်တဲ့ အလုပ်ချိန်တွေ စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်၊ ဒါမှ သူမက နံနက်ပိုင်းမှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်ရေးကို ကားနဲ့လိုက်ပို့ပေးဖို့ အချိန်ရနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။

သူမက မနက်ပိုင်း အလုပ်လုပ်ပြီး နေ့လယ်ပိုင်းမှာ သင့်ကို လိုက်ပို့တာပေါ့။

ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ရီးယဲလ် ဘက်တစ် ဘီ အသင်း၊ ပြီးတော့ ပထမအသင်းကို တက်ရောက်တဲ့အထိပါပဲ။ ပထမအသင်းရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးအချိန်ဇယားက မနက်ပိုင်းကို ပြောင်းသွားတော့ သူမက ကျွန်တော့်ကို မလိုက်ပို့နိုင်တော့ဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်က မနက်တိုင်း သူမနဲ့အတူ အားကစားမြို့တော်ကို လိုက်သွားပြီး သူမက အတွင်းမှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေချိန်မှာ ကျွန်တော်က လေ့ကျင့်ရေးအချိန်အထိ ကားထဲမှာ အိပ်နေခဲ့တယ်။ သူမ သန့်ရှင်းရေးပြီးသွားတော့ ကျွန်တော့်မိခင်က ကားပြတင်းပေါက်ကို ခေါက်ပြီး "ဖာဘီယန်၊ လေ့ကျင့်ရေးသွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ" လို့ နှိုးတယ်။ အဲဒီအခါ ကျွန်တော်က ဆင်းပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို သွားတယ်။ လေ့ကျင့်ရေးပြီးတော့ ကျွန်တော်က သူမ အလုပ်ပြီးတာကို စောင့်ပြီး အိမ်ပြန်ရင် ပြန် ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တိုင် ဘတ်စ်ကားစီးပြီး ပြန်ရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ရဖို့ အသက်မပြည့်သေးလို့ပဲ။

အားကစားမြို့တော်မှာ သူမကို မကြာခဏ တွေ့ရတယ်၊ ဟုတ်လား။

ဟုတ်ပါတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ နည်းနည်းရှက်မိတယ်။

ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ၊ အထူးသဖြင့် ဆယ့်ခြောက်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်သားတစ်ယောက် Joaquin လို ဂန္ထဝင်ကစားသမားကြီးတွေနဲ့ အတူ အဝတ်လဲခန်းထဲမှာရှိနေပြီး သင့်မိခင်က အဲဒီနေရာမှာ အလုပ်လုပ်နေတာဆိုတော့။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အစပိုင်းမှာတော့ သူမက ကျွန်တော့်အမေပါလို့ တခြားသူတွေကို မပြောခဲ့ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့...

တစ်ခါတစ်လေ လူတိုင်းက စကားပြောနေကြပြီး သင်က "ခဏ၊ စကားမပြောကြနဲ့၊ စကားမပြောကြနဲ့၊ ကျွန်တော့်အမေ လာနေပြီ" လို့ ပြောမှာပဲ။

ဟုတ်တယ်! ပြီးတော့ ရေချိုးပြီးတိုင်း ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးထွက်တဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော့်အမေက အဝတ်လဲခန်းတံခါးအပြင်ဘက်မှာ ရပ်ပြီး ခေါက်ပြီး "ဖာဘီယန်၊ အထဲဝင်လို့ရမလား" လို့ မေးတယ်။ ကျွန်တော်က "ဝင်ပါ၊ ဝင်ပါ၊ အမေ" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။

ဟားဟား၊ ဟုတ်ပါတယ်။

ဟုတ်တယ်၊ အစပိုင်းမှာ နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်က ငယ်သေးတယ်... လူငယ်တွေအားလုံးက ရှက်တတ်ကြတယ်၊ အထူးသဖြင့် အတွေ့အကြုံရင့် ပထမအသင်းကစားသမားတွေ ပြည့်နေတဲ့ အဝတ်လဲခန်းကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါပေါ့။

ကျွန်တော်သာဆိုရင်... အရမ်းရှက်မှာပဲ။ ကျွန်တော့်သားက ခုနစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ကို ထွက်သွားဖို့ တောင်းဆိုနေပြီ- "အဖေ၊ လူတွေရှေ့မှာ ကျွန်တော့်ကို မနမ်းပါနဲ့..." ဒါကတောင် တော်တော်နာကျင်နေပြီဆိုတော့ သင့်မိခင် ဘာတွေခံစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းမှန်းဆနိုင်ပါတယ်။

ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းက တကယ်ကို အဲဒီလိုပဲ။ အခု ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ သူမသာ နေ့တိုင်း ကျွန်တော်နဲ့အတူ အဝတ်လဲခန်းမှာ ရှိနေနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းမယ်လို့ ဆန္ဒပြုမိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအသက်အရွယ်တုန်းကတော့ နည်းနည်းရှက်မိတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ထင်တာက...

အဲဒီ ရှက်ရွံ့မှုက ဘယ်အချိန်မှာ သင့်အတွက် ဂုဏ်ယူမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလဲ။ ဆိုလိုတာက သင့်မိခင်က Joaquin လို ကြယ်ပွင့်ကစားသမားတွေနဲ့ ဘောလုံးဝါရင့်ကစားသမားတွေရှေ့မှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေတာကို ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အချိန်ကနေ သင့်မိခင်က သင့်အတွက် လုပ်ပေးခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို တကယ် ဂုဏ်ယူတယ်လို့ ဘယ်အချိန်မှာ ခံစားရတာလဲ။ အဲဒီ အလှည့်အပြောင်းက ဘယ်အချိန်လဲ။

Napoli ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တဲ့အချိန်လို့ ထင်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်က အိမ်နဲ့ဝေးတဲ့ အီတလီကို တစ်ယောက်တည်း ရောက်သွားခဲ့ပြီး အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်တော်နဲ့ နေ့တိုင်းအတူရှိခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်မိခင် ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ တကယ် သိလာခဲ့တယ်။ သူမကို တကယ် လွမ်းဆွတ်လာခဲ့ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်လာခဲ့တယ်...

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက အားကစားမြို့တော်မှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့ဖူးတာလား။

ဟုတ်တယ်၊ သူမက အားကစားမြို့တော်မှာ အမြဲ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့တယ်။

ဒါဆို သင် အဲဒါကို သိပြီးနောက်ပိုင်းမှာ မရှုပ်ပွအောင် အပိုအာရုံစိုက်လား။ အခု ကျွန်တော်တို့ လူတိုင်းကို သင်ပေးသလိုပဲ၊ အဝတ်လဲခန်းကို မရှုပ်ပွစေနဲ့၊ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်အောင်ထားပါ...

ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်တော်က စံနမူနာပြတာ ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ နားလည်လာခဲ့တယ်။ "နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော့်အမေက ကျွန်တော်တို့နောက်က လိုက်ရှင်းရမှာဆိုတော့ အဝတ်လဲခန်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကောင်းမွန်တဲ့ အခြေအနေမှာ ထားရမယ်" လို့ ကျွန်တော် စဉ်းစားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အသင်းဖော်တစ်ယောက်က သူတို့ဖိနပ်ကို လမ်းကြားထဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ချလိုက်ရင် ကျွန်တော်က ကောက်ယူပြီး အဝတ်လဲခန်းထဲ ထည့်ထားလိုက်တယ်၊ ဒါမှ ကျွန်တော့်အမေရဲ့ အလုပ်ကို သက်သာစေနိုင်မှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကျွန်တော် Napoli ကို တစ်ယောက်တည်း မသွားခင်အထိ သူမကို တကယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လွမ်းဆွတ်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူမ ကျွန်တော့်အတွက် ပေးဆပ်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို တကယ် တန်ဖိုးထားခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကပဲ ကျွန်တော် သူမကို တိုက်ရိုက်ပြောခဲ့တယ်...

နောက်ထပ် အလုပ်မလုပ်ပါနဲ့တော့။

နောက်ထပ် အလုပ်မလုပ်ပါနဲ့တော့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး အိပ်မက်က ကျွန်တော့်မိခင်ကို နောက်ဆုံးမှာ အနားယူစေနိုင်ဖို့၊ ကိုယ်လက်လုပ်အား အလုပ်တွေ မလုပ်တော့ဘဲ ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေနိုင်ဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအချိန် တကယ် ရောက်လာတဲ့အခါ အဲဒါက ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ အလှပဆုံး အချိန်တွေထဲက တစ်ခုလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်၊ ဘောလုံးချန်ပီယံဆုဖလား ရရှိတာထက် မလျော့တဲ့ ပျော်ရွှင်မှု ခံစားချက်ပဲ။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အဲဒီအချိန်က ထိပ်တန်းဦးစားပေးပဲ ဖြစ်တယ်။

ရွှေဘောလုံးဆု ရရင် သူမကို ဆုဖလားမြှုပ်နှံရမယ်နော်။

အဲဒီနေ့ ရောက်လာပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဆုဖလားကို ကိုင်မြှောက်နိုင်ရင်တော့ ဒီဂုဏ်ပြုမှုကို သူမကို သေချာပေါက် မြှုပ်နှံပါ့မယ်...

အရာများစွာကို သင် မေ့သွားနိုင်ပေမဲ့ စင်မြင့်ပေါ်မှာ သင့်မိခင်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောတာက သင် လုံးဝ မမေ့နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။

လုံးဝ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီဘဝမှာ အဲဒါကို လျစ်လျူရှုမိရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

AI ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

AF ၏ PC ဝဘ်ဆိုက် စတင်ထွက်ရှိပြီ! သင့်ကွန်ပျူတာမှ သတင်းများ၊ မှတ်ချက်များ၊ ပွဲစဉ်အသေးစိတ်နှင့် စာရင်းဇယားများကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ရန်: www.allfootballapp.com